'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   september 2007 

EVEN BELLEN

 

1 september, zaterdag

3 - 1 = 2

In de wachtkamer bij ergotherapie staat speelgoed, thuis hebben we ook veel speelgoed en natuurlijk niet alles in drievoud. 'Samen delen, samen spelen' gaat thuis best heel goed. Hoewel er natuurlijk momenten zijn dat "geduld" ver te zoeken is en het willen "wachten op je beurt" er niet bij is. Nu is zo'n moment. Jurre, Roos en Stijn slaan elkaar zowat de hersens in omdat ze alledrie op hetzelfde moment met hetzelfde ding willen spelen. Ik leg voor de zoveelste keer uit dat je - wanneer je met drie of meer kinderen bent -  je samen speelt en dus ook samen deelt. 

Jurre pruttelt wat tegen en zegt dan bloedserieus: 'Nou maar mama, dan maak je toch gewoon één kindje dood. Dan zijn er nog maar twee.' Slik. 3 - 1 = 2. Het antwoord is juist, maar ik ben even uit het veld geslagen door de context van deze minsom. 

De laatste weken houdt Jurre zich erg met "de dood" bezig. Regelmatig vraagt hij wie er eerder dood gaat: opa Harry of oma Wilma? Dan weer wil hij weten of poes Boemel ook dood gaat. En vanmiddag kwam hij bij mij op schoot zitten. 'Mama, ik wil nog niet dood gaan!', zei hij verdrietig. Wat een zware kost!

 

6 september, donderdag

KIJK MIJ EENS ZITTEN...

Stijn wordt GROOT! 'Trappen' op een fietsje kan Stijn al een poos, maar vandaag heeft Stijn mij weer eens verbaast doen staan. Uit de schuur haalt hij een grotere fiets te voorschijn, hij stapt op, zegt dat hij boodschappen gaat doen en rijdt - met een tas aan z'n stuur - zo over het tuinpad weg! 

En dan het hoofdstuk ZINDELIJKHEID. Bij Jurre en Roos heb ik echt schandalig lang gewacht met zindelijkheidstraining. Ik voelde weinig voor 1000 ongelukjes maal TWEE terwijl dreumes Stijn ook nog over de grond kroop. Bovendien wachtte ik op het meest handige seizoen: het voorjaar/de zomer 2006. En zo kwam het dat ik bij Jurre en Roos pas met 'zindelijkheid worden' begon toen ze drieëneenhalf jaar waren. Overigens heb ik nooit één seconde spijt gehad van mijn late aanpak. Het had één groot voordeel: binnen 3 dagen waren Roos & Jur zindelijk!!

Ik ben na jaren training erg goed in luiers omdoen (oefening baart kunst ;-)) en vind ze op bepaalde punten zelfs ideaal. Nooit paniek als je net twee minuten in de auto zit, ergens op de snelweg rijdt en het van achterin de auto klinkt: 'Mama ik moet naar de wc'. En in sommige winkels bevindt het toilet zich op de derde of vierde etage. Dan ben je op de begane grond van de winkel aan het rondkijken wanneer nummer 1 aangeeft dat ie moet plassen. Je verzamelt alledrie de kinderen, haalt gevaarlijke capriolen uit op de roltrap. En als je dan eindelijk met alle drie kinderen veilig boven komt, ben je tien minuten verder. 

Nog eens tien minuten later ben je eindelijk weer op de begane grond aangekomen en dan klinkt opeens een benauwd stemmetje van nummer 2: 'Ik moet ook plassen'. 

Stijn in een luier bevalt mij prima. En daarom heb ik mij voorgenomen om het met Stijn net zo aan te pakken. Ware het niet dat Stijn hier anders over denkt. 

Hij heeft mijn aanmoediging om op de wc te plassen niet nodig. Zien plassen, doet plassen. En dus bepaalt Stijn helemaal uit zichzelf dat hij zo nu en dan op de wc wil plassen. Dat zijn moeder hier eigenlijk nog helemaal geen zin in heeft, zal hem een worst wezen.

Als het 'ik ga plassen' in hem opkomt, kleedt Stijn zich zelf uit, peutert zijn luier los en klimt op de pot (ooooohhh wat lekker die handen aan de bril!!!). 

Inmiddels heeft hij een heel plasritueel. Voordat hij de wc doortrekt, komt hij mij halen. Ik moet dan met hem mee terug lopen alwaar hij zijn plas in de pot laat zien. Natuurlijk loof en prijs ik hem op zo'n moment de hemel in. En vervolgens vraagt hij elke keer weer: 'Nog een keer plassen?'. 

'Ga je nog een keer plassen?', reageer ik ietwat verbaasd. Hoe kan dat nou? Je bent toch zeker net geweest?

'Ja, plassen', antwoordt Stijn en hij neemt voor de tweede plaats op de wc-bril. Gaat er goed voor zitten en heeft, aan het geklater te horen, wederom succes! 

Foto hiernaast: een medaille omdat hij zelf op de wc kan plassen! 

 

7 september, vrijdag

KOMKOMMERS ? 

Toen dreumesjes Jurre en Roos zich in huis begonnen te verplaatsen was het de hoogste tijd om het hier kindveilig te maken. Zo gezegd, zo gedaan: kindersluiting op een keukenkastje, deurstoppers onder de deuren zodat er geen vingertjes tussen kunnen komen, slotjes op stopcontacten etc. 

Maar wat toch een stuk lastiger blijkt, is het 'kuisen' van het taalgebruik. Niet dat ik nou scheldend, vloekend, en tierend met 'schuttingwoorden' door het leven ga, maar met de komst van Roos en Jur realiseerde ik me dat het wel wat minder mocht. 

Echter... toen peuter Jurre ‘shit’ wist te reproduceren, drong het tot me door dat mijn voornemen nog niet zo eenvoudig is om uit te voeren. 

En op het moment dat uit de mond van Jurre ‘kut’ klonk, steeg het schaamrood naar mijn kaken. Het is bij “reproduceren” gebleven. In hun dagelijks taalgebruik maken Jurre en Roos gelukkig (nog??) geen gebruik van dergelijke taal. 

Maar Stijn is uitgerust met een speciale antenne voor schuttingtaal en vloekwoorden! Roos en Jurre kijken graag een Disneyfilm. Naast Bambi, de leeuwenkoning is Peter Pan favoriet. In deze laatste film wordt de kapitein heel boos. Zo boos dat hij schreeuwt:  'Stomme sukkel!’. Op het moment dat dit gezegd wordt, ligt Stijn met autootjes op de grond te spelen. Toch pikt z'n antenne het zinnetje er feilloos uit. De hele middag reproduceert hij ‘Tomme tukkel’.  

Wanneer het nou alleen bij reproduceren bleef, zou ik er nog mee kunnen leven. Helaas gaat Stijn nog een stapje verder. Hij slaat het op en gebruikt het vervolgens in z'n dagelijkse vocabulaire! Dus in gesprek met een ander kind of volwassene zegt hij: ‘Tomkop (= stomkop) of Tomme Tukkel (= stomme sukkel). En hiermee is het drama nog niet compleet.

Want gisteren is er nog een woord bijgekomen. Wij waren in de schoenenwinkel. Voordat Jurre aan de beurt was om te passen, was eerst nog een andere mevrouw met haar peuterdochter aan de beurt. Mevrouw was op zoek naar laarsjes voor haar dochtertje. Peuter in kwestie was nogal ondernemend en liep steeds de winkel uit. Moeder had haar al drie keer kunnen tegenhouden maar de vierde keer was peuter echt weg!! Verdwenen. Zoek. Gevolg: moeder hysterisch. ‘Godverdomme, mijn kind is weg!’ schreeuwde ze wel tien keer achter elkaar. Uiteindelijk werd het meisje binnen twee minuten weer gevonden en was de rust in de winkel teruggekeerd. 

Maar... niet hier thuis, want de antenne van Stijn heeft - met dank aan de mevrouw in de schoenenwinkel - een nieuw woord ontdekt. ‘Kot-tom-komme’ roept hij tig keer achterelkaar waarbij het de boze toon van de vrouw imiteert. Mijn verzoek om het niet meer te zeggen omdat het een lelijk woord is, helpt niet. Integendeel. Het woord wordt er alleen maar NOG interessanter. En dus gooi ik 't over een andere boeg. Soms kies ik voor 'negeren' of ik doe alsof ik niet hoor wat hij zegt. 'Wat zeg je? Wil je een stukje komkommer?', vraag ik dan. Of het gaat werken weet ik niet... 

  

8 september, zaterdag

IK- DOOS

Jan is er niet. Hij zit in Amsterdam, in het Hilton. Vanmorgen doet hij examen voor CISSP (Certified Information Systems Security Professional).

Het is nog erg vroeg in de ochtend als ik met Jurre, Roos en Stijn - nog in pyjama - ga verven. Stijn en Roos verven op papier. Jurre op een kleine schoenendoos. Hij verft de zijkanten groen, geel, blauw en rood en de onderkant wordt paars. 

Als ik vraag welke kleur hij kiest voor de deksel, antwoordt hij: 'Roze'. Met rood en wit laat ik hem roze verf maken. Hij voelt zich een ware kleurentovenaar.

De schoenendoos is niet zo maar een doos. Nee, het wordt een ik-doos waarin Jurre voor hem belangrijke of kenmerkende spulletjes mag opbergen. Dan mag hij, in de kring bij juf Willeke op school, over de inhoud van zijn doos vertellen. Een leuke manier om elkaar wat beter te leren kennen.

Terwijl we ons gaan aankleden, droogt de verf. Daarna mag Jurre zijn ik-doos versieren.

Hij kiest veren, stickers, goud- en zilverglitters, sterretjes, hartjes, glitters, CARS-stickers en andere versiersels. Voor de zijkant knipt hij keurig een foto uit.

De doos ziet er prachtig uit!

Wanneer Jan terugkomt uit 't Hilton hotel, laat Jurre zijn doos zien en vertelt aan Jan: 'Pappa, als ik naar school ga dan mag ik een keer mijn MUZIEKDOOS meenemen en dan mag ik er wat over vertellen in de kring.'

De naam van de doos is nog lastig, maar Jurre begrijpt prima wat de bedoeling is!

 

9 september, zondag

SHIT

Zoals uit 't 'plasverhaal' al blijkt, is Stijn zijn DNA uitgerust met typisch "eigenwijze Vrijens-genen". Wat Stijn in zijn hoofd heef, zit niet in z'n kont ;-)

Met uitzondering van vanmorgen....

Vandaag om 8:30 uur gaat onze kleine zelfstandige weer op toilettentocht. Zijn mededeling bij terugkomst van het wc-bezoek is kort maar krachtig. 'Poep gedaan', zegt hij opgetogen.

'Heb je op de wc gepoept? Wat knap!!', zeg ik terwijl ik met hem mee loop naar de wc. Wat Stijn er niet bij heeft verteld is dat ie naast de pot op de grond is beland. SHIT!!!

 

11 september, dinsdag

PLUK! REDT DE NATUUR

De juffen op school hebben een studietweedaagse en dus zijn alle kinderen maandag én dinsdag vrij. Jurre en Roos logeren twee dagen bij opa en oma in Hilversum.

Op zolder in Kasteel Groeneveld in Baarn is de tentoonstelling 'Pluk redt de natuur'. Op een actieve en interactieve manier kunnen kinderen kennis maken met het belang van een groene leefomgeving. Er zijn twee missies waarbij de Krullevaar of de Torteltuin gered kunnen worden.

Er valt een boel te beleven: je kunt in het rode kraanwagentje van Pluk gaan zitten, luisteren naar het verhaal in een hangmat van de Stampertjes of een eigen protestbord maken om de natuur te redden. Er is voor kinderen van alle leeftijden iets te beleven en te leren van Pluk.

 

In het restaurant kun je je bezoek afsluiten met hasselbramen of een Pluk Pannenkoek. En na afloop krijgen Roos & Jur een oorkonde: redder van de natuur!!!

 
14 september, vrijdag

 

15 september, zaterdag

KRIEBELBEESTJES

Aan het eind van de middag gaan we naar de verjaardag van Annemarie in Kortenhoef. Voor die tijd genieten we in Hilversum van een heerlijke zonnetje in de tuin van mijn ouders. 

Roos zoekt 'kriebelbeestjes'. Ze weet precies waar ze moet zoeken. Behendig draait ze de terrastegels om op zoek naar alles wat beweegt en/of pootjes heeft. Met de schep van opa spit Roos de aarde om en dat is altijd raak. Kriebelbeestjes genoeg!

Vol bewondering kijkt Stijn hoe Roos de ene na de andere regenworm oppakt. 'Ieuwww. Eng', roept hij. 'Vingers afbijten'. Roos stelt Stijn gerust. 'Nee Stijn, dit is geen slang. Dit is een worm', zegt Roos. 'Die kan niet in je vinger bijten'. 

Het is 12:00 uur. Lunchtijd!

Roos plukt twee groene blaadjes voor meneer-mevrouw de gladde glibberige regenworm. Van biologie meen ik mij te herinneren dat een regenworm hermafrodiet is, toch? 

Hij/zij kijkt niet naar 't groenvoer om en kronkelt rustig verder. 

Roos snapt niet dat regenwormen niet van groene blaadjes houden. Ik leg haar uit dat regenwormen kleine hapjes aarde eten en dat ze dit véél lekkerder vinden.

Roos kijkt mij wat argwanend aan. Slakken en rupsen eten toch ook groene blaadjes?

 

ZAKLAMP

Bij opa in de kelder ligt een zaklamp. Een spannend ding! Na enig prutsen lukt het Jurre om de lamp aan te krijgen. Hij loopt ermee naar buiten maar daar schijnt de zon volop. Van 't schijnsel van het lampje is niet veel meer over. 

Maar... in de donkere garage juist weer wel! Jur schijnt omhoog en in alle hoeken en gaten. Hij vindt dat hij iets fantastisch heeft ontdekt en iedereen moet komen kijken!!! 

   

            

16 september, zondag

EEN HEERLIJKE DAG!

 

 

19 september, woensdag

SCHATKAART

Jurre is erg bezig met schatkaarten, schatkisten, gouden munten, zwaard vechten, het zoeken van een schat, piraten, piratenschepen etc. Op de BSO heeft meester Patrick gisteren een schatkaart voor hem gemaakt. De kaart kan worden opgerold en er zit een lintje om heen. 

Uit school heeft Jur een vriendje meegenomen. Samen met Roos spelen ze in de tuin: schat zoeken. Op de tuintafel ligt de kaart. Om de beurt verstoppen ze de schat (een bak lego!) om die vervolgens weer te gaan zoeken. 

Kaartlezen is nog te moeilijk, maar met hun fantasie hebben ze een eigen versie van 'schat zoeken' bedacht. 

 

21 september, vrijdag

CAKEJES BAKKEN, VERSIEREN EN OPETEN...

 

 
 

 

22 september, zaterdag

BATAVIAWERF

Alweer een weekend met lekker weer. Terwijl opa Harry met vroegere studievrienden langs de Turkse kust zeilt, besluiten wij om ons te verdiepen in de scheepsbouw van de Nederlandse Gouden Eeuw.

Jurre, Roos en Stijn kijken hun ogen uit op de Batavia. Op het galjoen is Stijn zwaar onder de indruk van de wc in de 'open lucht'. 'Ieuww, daar gaat poep in. Ieuw', vertelt hij aan iedereen die het maar horen wil terwijl hij het wc-gat aanwijst.

Daarna nemen we een kijkje in het tuighuis, het beeldsnijatelier, bij de werfsmederij en de tuigerij. Wauw, wat een vakmanschap!

 

In de zaal met de tentoonstelling over Michiel de Ruyter & de zeven provinciën bewonder ik het grote houtsnijwerk (4 x 7 meter!). Dit beeldsnijwerk bestaat uit de wapens van de zeven Nederlandse provincies, gegroepeerd rondom het wapen van de Nederlandse Republiek en wordt geflankeerd door twee leeuwen. 

Terwijl ik met Jan, Jurre, Roos en Stijn door de zaal loop, zit Jurre wel tien minuten met zijn billen op een bankje geplakt. Hij vergaapt zich aan een grootbeeldscherm waarop in zwart wit zeeslagen uit de 17e eeuw te zien zijn! Grote gevechten én knallende kanonskogels. Dat maakt veel indruk.

In het restaurant pingelt Stijn een partij vrolijke deuntjes...

 

23 september, zondag

SPOOKBOS

Met z'n vijven rijden we naar Eemnes. Naar het Spookbus. Een natuur en milieueducatief centrum met onder andere een leuke kinderboerderij.

Roos en Stijn storten zich op het aaien van dieren, terwijl Jurre het koemelken onder de knie probeert te krijgen. Wanneer zijn emmertje is gevuld, brengt hij het naar de geiten. 'Want die zullen wel dorst hebben', aldus Jurre...

 
Een paar honderd meter verderop in Laren ligt 'Speeltuin Ons Genoegen'. De trampolines zijn favoriet, maar kliederen met water en zand is ook altijd leuk.

 

25 september, dinsdag

 

30 september, zondag

RIDAMMERHOEVE

 

Hoera, de koe heeft een kalf!

Dit ras wordt Aalstreepje (of Witrik) genoemd omdat er een witte streep over de rug loopt. Het kalfje heet Kuifje. Samen lopen ze lekker vrij rond op de Bizonweide.

 
Een lekker biologisch cakeje!