'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   september 2006 

2 september, zaterdag

GROOTHEIDSWAAN

Stijn heeft het hoog in zijn bol. Hij denkt dat hij alles kan wat hij ziet. Stijn schat zichzelf doorgaans twee jaar ouder dan hij in werkelijkheid is! Thuis doet hij met Jurre en Roos mee. Of ze nu kleien, knippen, verven, plakken, kralen rijgen, zelf een broodje smeren, uit een glaasje drinken, chipjes eten etc. Dat maakt hem niet uit. En nee... natuurlijk kan Stijn met zijn anderhalf jaar, niet écht knippen. Maar hij kan wel -met de schaar in zijn ene hand en het papier in zijn andere hand- doen alsof. Hij kan knippen. Zonder echt te knippen. Knap he? 

Stijn verdubbelt zijn leeftijd en denkt dat hij bijna vier jaar is. In huis zorgt dit vaak voor grappige, aandoenlijke of lachwekkende situaties. Maar het is niet altijd leuk! Als ik met Roos bij de logopediste ben en Stijn is toevallig mee, dan gaat hij ook mee naar binnen. Hij probeert heel serieus met Roos mee te doen: drinkt uit allerlei rietjes, blaast op fluitjes, doet spelletjes en zegt woorden en klanken na. 

Zo ging het afgelopen maandag ook. Tot hij de schaar op het bureau van de logopediste in zijn vizier kreeg. Vanaf dat moment wist hij maar één zin die hij eindeloos bleef herhalen. 'Uh uh die! K(n)ippen' klonk het zeer dramatisch en dwingend. Toen Stijn merkte dat hij zijn zin niet kreeg, omdat het hier om een grote-mensen-schaar mét scherpe punt ging, stortte hij zich vol overgave in het dramatisch hysterische. En daar is hij zo goed in! Maar het is allerminst lollig om een hysterisch kind op schoot te hebben die volledig over de rooie gaat omdat hij wil knippen.

Woensdagavond was evenmin grappig. Rond 20:00 uur zat ik namelijk met Brokkenpiloot Stijn bij de huisartsenpost. Stijn speelde bij Jurre en Roos op de kamer terwijl ik met de was bezig was. Hij waande zich weer eens drieëneenhalf. 'Broer en zus klimmen zelf het stapelbed in en uit, dus dat kan ik ook' moet hij gedacht hebben. Nou die vlieger ging niet op, want ik hoorde een harde bonk gevolgd door een enorm gekrijs. 

Stijn lag -erg ongelukkig op zijn linkerarm- op het laminaat te brullen. Volgens Jurre en Roos was hij op het trappetje geklommen en er vanaf gevallen. Eerst heb ik het een kwartier aangekeken, maar hij gebruikte zijn linkerarm niet meer. Soms deed Stijn een poging maar dat resulteerde alleen in een grote huilpartij. Voor de zekerheid heb ik toen toch maar de doktersdienst gebeld. We mochten meteen langskomen. 

Gelukkig bleek daar dat hij niets gebroken had! 

Foto hiernaast: Kusje voor Stijn!

 

6 september, woensdag

SENSOMOTORIEK ENZO

De uitslag van de observaties van de ergotherapeute zijn binnen: Roos heeft een sensomotorische integratiestoornis. De conclusie, dat Roos inderdaad problemen heeft met het reguleren van haar zintuiglijke prikkels, is een bevestiging van wat wij al dachten. 

Wel fijn is dat nu is vastgesteld om welke zintuiglijke prikkels het gaat. Bij Roos komen vooral de prikkels van tastzin, houdingsgevoel en bewegingsgevoel -zoals evenwicht- en oprichtreacties- zwakker door. Met als gevolg dat het voor haar moeilijker is om houdingen en bewegingen gericht te doseren en te coördineren. 

De spierspanning in haar handen is lager dan normaal, evenals haar dieptespier-gevoel (propriocepsis). Roos voelt haar handen van binnenuit minder goed aan waardoor ze de bewegingen minder goed kan sturen. Dit wordt nog eens bemoeilijkt door haar lagere basis spierspanning.

Het is fijn dat Roos al op 3 jarige leeftijd interventie krijgt van de ergotherapeute, want haar centrale zenuwstelsel is nog 'kneedbaar'. Inmiddels zijn de doelstellingen van behandeling geformuleerd. Daarmee is de ergotherapie voor Roos begonnen!

Jurre heeft inmiddels ook een doorverwijzing gekregen voor ergotherapie. Zijn problemen zijn tegengesteld aan die van Roos. Waar het bij Roos gaat om 'onderregistratie' gaat het bij Jurre om 'overregistratie'. 

 

7 september, donderdag

IN OPPERSTE CONCENTRATIE

Kleuren tot je erbij neervalt! Volgens Jurre is het de inspanning meer dan waard. Want -na hééél lang kleuren- zijn alle vakjes gevuld én is de taart klaar! 

'Ik wil ook zo'n taart bij mijn verjaardag', roept Jur die  blijkbaar erg tevreden is met het eindresultaat. 

DRUK, DRUK

Afgelopen twee weekjes heb ik het druk. En dan bedoel ik écht druk. De zomervakantie is afgelopen en school is volop begonnen. Erg leuk want ik sta voor het eerst in groep 3. Spannend ook! En het vreet energie. Verder een enorme stapel zorgafspraken en vraagstukjes: telefoontjes met een basisschool, afspraak met Stichting Gewoon Anders, huisarts, overleg met revalidatiecentrum De Trappenberg, het ziekenhuis, de zorggroep, logopedie, fysiotherapie, ergotherapie. En daarnaast wil ik ook nog een he-le-boel andere dingen. Ik zou wel willen dat er wat meer uren in een dag zitten.

 

Foto hiernaast: Stijn vermaakt de vogeltjes in de tuin met een vrolijk deuntje op zijn houten blokfluit. 

 

8 september, vrijdag

DE LOOPPLANK

Jurre en Roos hebben binnenkort hun eerste proefles gymnastiek bij De Loopplank. Het is een gymclubje voor kinderen met een motorische beperking of handicap. Er wordt gesport onder leiding van een docent bewegingsonderwijs, die regelmatig overlegt met de kinderfysiotherapeut.

De kinderen doen tik- en balspelen, rollen en duikelen, gooien, vangen en balanceren, zwaaien, schommelen en klauteren. Steeds staat het spelplezier voorop, maar een mooi resultaat is als kinderen via De Loopplank na verloop van tijd kunnen doorstromen naar een reguliere sportclub. Jurre en Roos verheugen zich al op de 'gymnastiekles'.

Ik vraag me alleen af hoe ik Stijn - wanneer ik met hem aan de kant zit om toe te kijken- duidelijk moet maken dat hij niet mee mag doen! Dat zal me nog een toestand worden! Ik mag wel touwen meenemen om 'm op het bankje vast te binden. En niet te vergeten: 11 paar OORDOPJES voor de hele groep!

 

 

9 september, zaterdag

's Middags genieten we in De Speelhaven van het prachtige nazomerweer!

 

 

PIET PIRAAT

Jurre roept: 'Ik ben Piet Piraat en ik ga lekker slapen in mijn hangmat'. Roos en Stijn volgen hem op de voet.

Stijn heeft al zijn energie in de speeltuin verbruikt en valt letterlijk om van de slaap. Hij kan niet meer. Met een speen in zijn mond en een 'friemie' (= friemeldoekje) in zijn handen lukt het hem nauwelijks meer om zijn ogen open te houden.

De hoogste tijd om naar huis te gaan!

 

16 september, zaterdag

 

HIEPERDEPIEP HOERA

Annemarie is 36 jaar geworden! We gaan even langs om haar te feliciteren en natuurlijk ook om een cadeautje te geven. Wouter en Stijn, beiden twintig maanden oud, hebben niet zo'n haast met los lopen. Toch vermaken ze zich prima in de tuin.

Foto hierboven: Rogier en Jurre, allebei van december 2002, zijn volledig in de ban van alles wat wielen heeft én kan rijden.

 

OH DENNENBOOM...

Opa Harry en oma Wilma zijn sinds gisteravond terug van een weekje Berlijn. Oma is druk bezig met allerlei wasjes. Wanneer Jurre en Roos het mandje met wasknijpers zien staan, verzinnen ze een spelletje. 

De knijpers zorgen ervoor dat Roos en Jur in de Kerststemming komen. Terwijl we Kerstliedjes zingen, wordt de buxus als 'Kerstboom' versierd met... wasknijpers!

 

Eigenlijk is de schommel te hoog voor Roos. Maar daar heeft ze iets op gevonden. Roos klimt op haar knieën op de schommel. Vervolgens schuift ze haar onderbenen naar voren zodat ze goed zit. 'Wauw', denkt Stijn terwijl hij vol afgunst naar z'n zus kijkt. 'Dat wil ik ook kunnen!!!' Hij onderneemt diverse pogingen om deze truc ook voor elkaar te krijgen. Helaas voor Stijn. Het lukt niet. Zijn beentjes -gehuld in bloemetjeskortebroek van Roos... zijn reservekleding heeft hij er inmiddels al doorheen gejaagd- zijn gewoonweg te kort.

Mopper de mopper, klaagt Stijn luid. Nee, voor Stijn die zich doorgaans ook drieëneenhalf waant, is het he-le-maal niet fijn om toe te moeten geven dat 't niet lukt om op de schommel te klimmen. 'Boehoe boehoe', pruilt Stijn vol zelfmedelijden. 'Mama helpe(n)'

 

ZOMERSE HERFSTDAG

De natuur ligt al een tijdje klimatologisch in de knoop: het voorjaar was veel te koud, daarna werd het te warm en augustus verliep natter dan nat!!!! 

Ik kijk er dan ook niet vreemd van op dat ik overal paddestoelen tegenkom, maar vanmiddag blijft een aparte gewaarwording. Met ruim 25 graden Celsius lopen we door de buurt om kastanjes, eikels en herfstbladeren te verzamelen voor de herfsttafel van groep 3.

Stijn zoekt niet mee. Hij is op een draaiding geklommen. Terwijl hij rondjes draait, kijkt hij gelukzalig en verwonderd naar de bladerenpracht boven zijn hoofd. Je hoeft geen kind te zijn om daarvan te genieten. Héérlijk toch!


GEBROEDERLIJK?

Moe van het warme weer, het ravotten, klimmen en schommelen klimt Jurre met een bezweet hoofd in de buggy. Stijn vindt het drie keer niets dat er iemand anders dan hijzelf in de buggy zit. 'Ikke ikke zitten', roept hij boos terwijl hij in de aanval gaat. Hij slaat en knijpt zijn grote broer. Wanneer dit niet het gewenste effect heeft, gooit Stijn zijn volledige lichaamsgewicht in de strijd. Hij klampt zich vast aan Jur zijn broekspijp en gaat er met z'n hele lijf aan hangen in de hoop dat hij er zo wel in slaagt om zijn broer uit de buggy te trekken.

Tijd voor mama om in te grijpen. 'Samen' is een woord dat nog niet echt vaak in Stijn's hoofd opkomt. Meestal prefereert 'ikke ikke' boven 'samen'. Om Stijn te laten zien dat het ook anders kan, zet ik 'm bij Jurre op schoot. 

Roos klimt bij oma op de fiets en dan gaan we snel naar opa om te eten. Op het menu staat een feestmaaltijd: kip, frietjes, appelmoes, slagroomijs met verse aardbeien. 

 

DE VOORTREFFELIJKE SMAAK VAN EEN PAKJE APPELSAP...

 

 

17 september, zondag

KOFFERTJE INPAKKEN

Stijn helpt Jan bij het inpakken van zijn koffer. Hij slaapt de komende week, tot en met zaterdag, in een hotel om daar een cursus te volgen en twee examens te doen.

Stijn klimt in het koffertje. Misschien wil hij mee naar Veenendaal? Mmm, dat lijkt me niet verstandig. Ik denk niet dat Jan dan veel kans krijgt om iets van de cursus te maken... want afgelopen week is Stijn Spookkonijn 's nachts wel erg actief geweest.

NB: Wat hangen daar voor scheve dingen aan de muur van onze slaapkamer? Eh ja, dat zijn door mij geschilderde doeken. Ze hangen aan zo'n kunstrail aan 't plafond.

Erg handig zo'n rails, want dan hoef je geen gaten in je muur te boren. Helaas speelt de wind, als het raam open staat, ook graag met de linnen doeken. En dat is wat minder handig...

 

19 september, dinsdag

HAASTIGE SPOED...

Wanneer ik vanmiddag klaar ben met werken, rijd ik snel door naar de GAMMA om wat spullen te ruilen. Vervolgens bedenk ik dat ik eigenlijk nog wat boodschappen nodig heb. Vandaag zijn Jurre, Roos en Stijn naar het kinderdagverblijf. Dit is dus mijn kans om snel door de supermarkt te racen.

Normaal gesproken haal ik mijn boodschappen bij Appie, maar tegenover de GAMMA zit een C1000. En nu ik toch voor de Gamma sta, kan ik net zo goed de C1000 eens proberen. Ik rijd de Staalstraat in en zie tot mijn verbazing wel vijf lege parkeerplaatsen voor de deur van de C1000. 'Wat een geluk heb ik vandaag', denk ik nog terwijl ik de Galaxy achteruit in parkeer. 'Ziezo Suus, netjes gedaan', spreek ik mezelf toe terwijl ik om mij heen kijk of ik ergens een winkelwagentje zie.

Een kwartiertje later heb ik alles gekocht wat ik nodig heb en sta ik weer buiten. Ik laad de boodschappen achterin, kruip achter 't stuur en zie een briefje onder mijn ruitenwisser zitten. 'Wat is dat nu weer voor foldertje?' denk ik nieuwsgierig. Ik stap uit en bekijk het papiertje: het is een BON!!!

WOEHAAA!!!

HONDERDDERTIG euro.

Ik ben me van geen kwaad bewust. Maar als ik me omdraai, zie ik inderdaad dat de auto  geparkeerd staat op 'n invalidenparkeerplaats. Oké, het is dus mijn eigen domme schuld! Toch had degene die de bon heeft uitgeschreven op zijn/haar klompen kunnen aanvoelen dat dit geen opzet is. Toch? Want waarom zou ik expres op een invalidenplek gaan staan als alle andere gewone parkeerplekken ook vrij zijn?

Sjeetje mineetje! Boodschappen doen bij de C1000 noem ik nu niet bepaald 'goedkoop'!

(Foto hierboven)

Voor Jurre, Roos en Stijn heb ik een knutseltafel op wielen gemaakt (uiteraard mét rem anders gaan ze met m'n tafel aan de wandel): lekker makkelijk te verplaatsen en er kunnen 4 tot 8 kinderen aan zitten. De tafel met Ikea-stoeltjes wordt goed gebruikt. Iets TE goed eigenlijk. Met name door Stijn. Hij kleurt met dikke viltstiften op een kleurplaat en houdt daarbij echt geen rekening met de afmetingen van zijn papier. 'Welnee, waarom zou ik?', denkt Stijn. 'Als mijn papier ophoudt dan kan ik toch gewoon op de tafel verder kleuren. Mooi toch?'

Achteraf gezien vraag ik mij af of 't wel zo'n slim idee is geweest om de tafel wit te schilderen?

 

20 september, woensdag

HULP GEVRAAGD

Wie weet hoe ik een eigenwijze kater kan overhalen om te gaan kamperen? 

Ik heb een prachtige tent voor Boemel gekocht. Al drie dagen ben ik, helaas zonder enig resultaat, bezig om 'm in de tent te lokken. Ik heb al van alles geprobeerd. Maar er is geen haar in Boemel z'n vacht die erover denkt om zijn tent te betreden. Dichterbij dan dit (zie foto) komt hij niet. 

Misschien moet ik het staartje, de oortjes en de snorharen van de tent afknippen? Of zou hij gewoon liever een wigwam willen?

  

22 september, zaterdag

Stijn gaat een nachtje logeren bij opa en oma in Hilversum. Jan is ook weer thuis. Hij heeft zijn examens gehaald en mag zichzelf nu MCSA / MCSE Windows 2003 Messaging noemen. 

NB: Wil je ook een trui met tekst erop, kijk dan eens bij de opdrukstudio van RainbowBabies. 

 

BABY VERZORGEN

'Mama wij gaan even de baby verzorgen', roept Jurre. Eerst krijgt pop een schone luier. Daarna moet ze slapen omdat ze ziek is. Roos trekt een glitterjurk aan en Jurre een verpleegschort. Pop is nog steeds niet beter, ze is op haar hoofd gevallen en krijgt maar liefst vijf pleisters. 

Dus ben je gevallen, heb je pijn, wil je een pleister of juist een mooi wit verbandje? Kom maar langs. Het EHBO-ROOSJURRE-team staat voor je klaar.

 

27 september, woensdag

DE LOOPPLANK

Volgende week woensdag hebben Roos en Jurre een proefles gymnastiek. Ze mogen samen met acht andere kinderen sporten in de gymzaal van speciaal onderwijsschool De Bombardon. De turnschoentjes zijn al gekocht en Jurre en Roos hebben er zin in.

Als Jurre vanmorgen wakker wordt, is het eerste dat hij vraagt: 'Mama zijn wij vandaag vrij?'. 'Nee Jur,' antwoord ik 'Vandaag gaan jullie nog één dagje naar het kinderdagverblijf. Morgen ben je wel vrij'.

Waarop hij vraagt: 'Gaan wij dan morgen naar de elastiek?'

'Elastiek? Oh je bedoelt: gymnastiek? Nee nog niet, volgende week mag jij met Roos naar gymnastiek!'

En wat staat er vandaag(!) in de krant? Een heel artikel over De Loopplank.

 

29 september, vrijdag

SPEELBOERDERIJ 

'DE ELSENHOVE'

Jan heeft een vrije dag en omdat het nog steeds zulk lekker weer is gaan we naar de kinderboerderij in Amstelveen. Bij Theehuis De Pappot gaan Jan en ik op het terras zitten terwijl er in de zandbak hele mooie taartjes gebakken worden.

In de educatieve schuur laat Roos aan Stijn zien hoe de "Geitenbrij" computer werkt. Roos laat alle dierengeluiden aan Stijn horen, maar Stijn luistert niet echt. Hij heeft meer oog voor de interessante lampjes en knopjes.

PS: Sinds woensdag loopt Stijn los! En niet 4 maar wel 100 stappen.

 

P + AU = PAUW

Bij logopedie heeft Roos een nieuw woord gekregen om te oefenen. PAUW.

Op de grond liggen drie hoepels. In de eerste hoepel ligt 'het kaarsje' dat staat voor de klank 'p'. De vinger met het verbandje in de tweede hoepel staat voor de klank 'au'. Samen vormen deze klanken het woord 'pauw' en die ligt in de derde hoepel.

Roos stampt (of springt) van hoepel naar hoepel terwijl ze de klanken zegt: P - AU - PAUW. Bij het stampen of springen zet Roos kracht. Dit zorgt ervoor dat de bewegingen in haar mondgebied  vergroot, verzwaard en vertraagd worden en dus beter voelbaar zijn voor Roos.

Nu het nog zulk mooi weer is, oefent Roos buiten. Met stoepkrijt tekenen ik drie hoepeltjes in de achtertuin. Het gaat heel goed!!