'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   oktober 2009 

4 oktober, zondag 

DIPLOMA A

Na de zomerstop van juli & augustus, krijgt Roos in september opeens te horen dat ze vandaag, 4 oktober, mag afzwemmen. Vijftien maanden heeft ze er over gedaan. En dat is best snel als je ziet wat ze allemaal heeft geleerd: borstcrawl, rugcrawl etc.

Met z'n zessen (opa en oma zijn er ook) gaan we Roos aanmoedigen. Ze doet het super!!!!

Rugcrawl (Roos is de derde van links op de foto hierboven)

Foto hierboven: Roos (de derde van rechts) in actie.

 

 

Thuis krijgt Roos haar cadeau: meisjesplaymobil!

En 's avonds in bed verzucht ze dat vandaag toch echt een leuke dag was, met de allerleukste zwemles ooit!

 

 

8 oktober, donderdag 

DE PIZZAJONGEN

Spontaan bedenken om ’s avonds uit eten te gaan, dat doen we niet meer zo makkelijk met Jurre, Roos en Stijn. Maar soms is het wel lekker makkelijk om pizza’s te bestellen. Ik ben bang dat ik iets teveel pizza’s heb gegeten toen Jurre, Roos en Stijn nog in mijn buik zaten… en dat ik 't op die manier heb doorgegeven, want ze zijn er – net als ik – dol op!

Terwijl de kinderen televisie kijken, vertel ik ze dat zo meteen de-meneer-op-de-brommer komt die onze pizza’s brengt. Dat bericht wordt met veel enthousiasme ontvangen.

Jan komt aanrijden. ‘Kijk eens wie daar is!’, roep ik.

Jurre, Roos en Stijn stuiven van de bank en weten niet hoe snel ze naar de voordeur moeten rennen. Maar nog voordat Stijn de deur heeft open gedaan, signaleren ze Jan en druipen ze teleurgesteld af.

‘Het is papa maar’, zegt Jurre terwijl hij zich weer voor de televisie nestelt.

Arme Jan…

Het is moeilijk concurreren met een pizzajongen ;-)

 

10 oktober, zaterdag 

HILVERSUM

Vandaag gaan we naar mijn ouders in Hilversum.

Het is buiten herfstig. Tussen de buien door wandelen Jurre, Roos, Stijn en ik met mijn moeder (in de rolstoel) een stukje door het bos.

 Zo hebben we toch even een frisse neus gehaald!

 

 

11 oktober, zondag 

JURRE DE DROMER

Soms drijft Jur mij tot waanzin. Hij is van het type (af en toe) niet vooruit te branden. Van 'opruimen', een beetje ‘tempo’, 'verder kijken dan je neus lang is' heeft hij nog nooit gehoord. En bij vlagen is hij superlui en maar bovenal zéér dromerig….

Maar zo dacht ik.... ik ga het proberen om te draaien. In plaats van me te ergeren aan zijn nogal dromerige attitude moet ik mijn blik richten op zijn levensvreugde, zijn liefde voor de natuur, zijn manier van verbanden zoeken en kijken naar hoe blij hij kan zijn!

En zo bedacht ik, ik kan nog veel van Jurre leren.  

Dus toen Jurre een gehandicapte man in zijn gemotoriseerde rolstoel langs zag snorren en mij verrukt meedeelde dat hij er later ook zo één wilde hebben, keek ik naar zijn blije blik en hield geen betoog over de geneugten van 'kunnen-lopen'.

Maar toen greep Roos in.

'Maar Jurre! Rolstoelen zijn voor mensen die niet kunnen lopen. Wil jij nooit meer lopen?’.

Jurre dacht (met de rolstoel van mijn moeder nog vers in z’n geheugen) even na en antwoordde toen opgewekt: ‘Nou en? Dan krijg je wel heel veel cadeautjes. En bezoek’. En hij huppelde vervolgens weer vrolijk verder.

 

17 oktober, zaterdag 

BARBIE

Roos tekent Barbie met een kroontje op de lange blonde haren, een mooie blauwe jurk, een ketting en roze hoge-hak-schoenen (foto links). Even later valt mijn oog op de dvd van Barbie en dan zie ik wat ze gedaan heeft: ze heeft Barbie nagetekend!

 

22 oktober, donderdag 

HERFSTVAKANTIE

Heerlijk: even een weekje vrij. Van te voren heb ik een enorme lijst bedacht. Van klusjes die ik hier in huis zou kunnen doen. Er moet namelijk nogal wat gebeuren. De zolder is inmiddels verbouwd tot slaapkamer en nu zijn de kamers op de eerste verdieping aan de beurt. Te beginnen bij de kamer van Roos.

Maar ja, herfstvakantie betekent ook: drie kinderen die thuis zitten. Dat in combinatie met in je eentje klussen, dat werkt gewoon niet. Jurre, Roos en Stijn hebben – terwijl ik boven bezig ben met plamuren/afplakken/schilderen – beneden alle speelgoedbakken op de vloer geleegd en zijn vervolgens iets anders gaan doen. En ik word continu gestoord om te bemiddelen, ruzies op te lossen of om twee sumoworstelaars uit elkaar te halen. Zucht.

Mama.
Mama?
Mama?!
Mamaaa!
Mahaaaaaaam!
MAAAAAAAAAAAAAAAAAMAAAAAAA!!!!!!

Ik mis mezelf.

 

24 oktober, zaterdag 

NACHT VAN DE NACHT...

Op stadslandgoed De Kemphaan hebben ze vanavond (van 19:00 tot 23:00 uur) alle straatverlichting uitgedaan. Vuurtjes en olielampen zorgen voor sfeervolle verlichting. We maken kennis met nachtwezens uit de mythologische wereld.

Het is donker en het regent. Slechts een paar lichtjes wijzen Jan, Jurre, Roos, Stijn (foto hierboven) en mij de weg naar de Schaapskooi. Tussen de strobalen, de geiten en de schapen genieten wij van een ouderwets spannend verteld verhaal: ‘Heksen op de koffie’.  Het verhaal gaat over meneer Meijermans. Hij is schrijver van heksenverhalen en krijgt op een dag bezoek van een heks die nogal boos is omdat meneer Meijermans allemaal onzin over heksen schrijft.

In het duister van de nacht komen vleermuizen en uilen te voorschijn, terwijl andere dieren zich terugtrekken in een hol of tussen het hoge gras.

De nacht kan spannend, mooi, mysterieus, romantisch en soms misschien een beetje griezelig zijn. Dat ervaren Jurre, Roos en Stijn vanavond allemaal. Ze vinden het vooral GEWELDIG om in het donker buiten te zijn. Het donker - in combinatie met de vuurtjes – maakt het super spannend.

In het labyrint, de ronde wei, staat het Nachtmuseum van de Verbeelding. In de caravan kijkt met name Jurre zijn ogen uit. Veel skeletten van dieren, een driekoppige vis, een reuzenkrab etc.

Op het laatst bezoeken we in het pikkedonker de koeienstal. De koe is geen nachtdier bij uitstek, maar toch hebben ook koeien een nachtleven. De stadsboerin Tineke geeft uitleg over de witte en de bruine koeien. Jurre vindt het veel te eng, zo’n onverlichte stal. Hij wil snel weer naar buiten.

 

28 oktober, woensdag 

MAMMA KAN NIETS...

Ik haal Roos, Stijn, Jurre en een vriendje van Jur uit school op en met z'n allen rijden we in de auto naar ons huis. Daar doe ik een poging mijn auto keurig voor ons huis neer te zetten. Ik steek in, probeer het nog eens. Lastig hoor dat inparkeren. Ik geef het op. Vanuit de achterbank klinkt een boel commentaar.

'Het lukt niet he?' zegt een vriendje van Jurre dat bij ons komt spelen.

'Mamma kan niet goed parkeren', weet Jurre.

'Mijn moeder ook niet', zegt vriendje.

'Mamma kan weer andere dingen' zeg ik in een poging dit potentieel ontsporende gesprek tijdig bij te sturen.

'Wat dan?' vraagt Jurre en hij ratelt verder 'Koken kan pappa ook beter dan jij. Jij laat alles aanbranden en kan niet eens pannenkoeken bakken’.

Er klinkt een lachsalvo van vier giechelende kinderen. Pannenkoeken laten aanbranden. Tsss.

'Pappa kan parkeren maar mamma is heel lief’, redt Stijn mij.

*SMAK* Ik kan 'm wel zoenen