'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   oktober 2008

 

3 oktober, vrijdag

DUBBEL KATTENKWAAD

Nieuwsgierig dat ze zijn! Zodra er iets te verkennen valt, dan gaan ze er - het liefst gezamenlijk - op af. 

Zo ook naar het kleine kamertje. En ik zie ze denken: 'Aha, dus dit is een kattenbak-voor-mensen!'

Socialisatie is gelukt! Broer en zus staan nu op 'plaatsbaar'!!!

 

5 oktober, zondag

NICO MET Z'N KLIKO

POËZIE OP DE VUILNISBELT...

Vandaag regent het aan één stuk door! We gaan naar Hilversum want opa Harry is terug van zeilen in Turkije/Griekenland.

Daarna gaan we ook nog even naar de bibliotheek in Hilversum. Daar is - in het kader van de boekenweek - een leuke voorstelling: 'Nico met z'n kliko'. Voordat de voorstelling begint maken Roos en Jurre een mooi aapje.

Ik geloof dat Jurre en Roos in een 'streepjesfase' zitten. ;-) Toch is Roos haar aap (linksonder) duidelijk door een meisje gemaakt en die van Jur (rechtsonder) door een jongen!

 

Jurre, Roos en Stijn zitten fijn voor aan en genieten van het 'dichten' en de 'goochelarij'.

De voorstelling gaat over een ex-goochelaar Nico. Hij is aan lager wal geraakt en leeft nu op een vuilnisbelt. Zijn hele bestaan zit verpakt in zijn kliko.

Op een dag vindt hij een koffer met gedichten. Nico ontdekt dat gedichten je mee kunnen nemen naar een andere wereld. Een wereld waarin alles kan. Een wereld waarin alles wat je fantaseert wáár is. Waarin afval zomaar goud is, onweer klinkt als een orkest en waarin een verlopen illusionist een goochelaar met woorden blijkt te zijn.

En als de poëzie dan kompleet naar je hoofd is gestegen, dan is helemaal niets meer wat je dacht dat het was...

Een betoverende voorstelling vol gedichten, magie en humor. Samen met het publiek (de kinderen) maakt Nico een gedicht.

    

11 oktober, zaterdag

BLOEMENDAAL

Wauw!!! Wat een oktoberdag...

 

 

Jurre en de zee is een grappige combinatie. Op het strand heeft hij veel weg van een uitgelaten puppie. Hij rent van links naar rechts en weer terug. Ontelbaar keer. Hij loopt telkens het water in en gilt 't uit als de golven hem dreigen in te halen.

En terwijl Jurre zo heen en weer dartelt, graven Roos en Stijn onverstoorbaar verder aan hun vaargeul.....

  

 

Stijn en Matthijs geven elkaar kopjes ;-)

 

12 oktober, zondag

LOGEREN BIJ OPA EN OMA

Roos en Jurre hebben twee weken herfstvakantie. Ik heb deze week nog geen vakantie. Sterker nog: morgen heb ik een extra lange werkdag (van 8:00 tot 21:00 uur). Na schooltijd heb ik 15 minutengesprekken met ouders! Jan is ook niet thuis want hij moet voor zijn werk naar België (kasteel van Brasschaat). Gelukkig springen opa Harry en oma Wilma bij. En een logeerpartij in Hilversum vinden ze altijd leuk. Fijn in de tuin op de grote skelter rijden of lekker met de bal spelen!

Nog twee werkdagen en dan kan ik ook genieten van de herfstvakantie! Heerlijk!!!

 

Foto hiernaast: Stijn op het kinderdagverblijf... het wordt de hoogste tijd dat ie naar school gaat ;-)

 

15 oktober, woensdag

GROTE MOND, KLEIN HARTJE...

'Ik kan niet naar bed, mama,’ zegt Stijn en hij kijkt er wat benauwd bij. ‘Waarom niet?’ vraag ik zuchtend omdat ik een beetje moe wordt van al die smoesjes om tijd te rekken bij het het naar bed gaan. 

En met een ernstig - ietwat benauwd - gezicht antwoordt Stijn: ‘Er zitten monsters onder mijn bed’.

‘Potverdorie, zitten er monsters onder jouw bed!’, roep ik verontwaardigd. Ik kniel naast het bed op de grond, steek mijn hoofd onder het bed en roep boos: ‘Kom er maar heel snel onder vandaan!’.

‘Kom op, opschieten’, zeg ik streng. ‘Hup, hup, opschieten’ roep ik nog een keer (alsof de denkbeeldige monsters treuzelen…). 

Stijn kijkt me met open mond aan.

 

‘Goed zo, deze kant op, de trap af.’ En ik dirigeer de monsters naar beneden. Ik loop achter ze aan de trap af en doe de voordeur open.  

‘Zo. Wegwezen! Enne, jullie hoeven niet meer terug te komen hoor. Ga maar iemand anders plagen. Doeg!' Dan gooi ik de deur weer dicht en loop naar boven. Stijn staat mij halverwege de trap op te wachten.

‘De monsters zijn weg. Nu kun je lekker gaan slapen', zeg ik. Mijn aanpak lijkt effectief te zijn geweest, want Stijn loopt gedwee mee naar zijn slaapkamer. Maar als ik hem help bij het aantrekken van zijn pyjama, zegt hij: 'Sssstttttt mama, ik hoor iets?’

'Wat dan? Want ik hoor niets hoor,' zeg ik.

Luister! De monsters zijn voor de deur, zegt Stijn. ‘Ze willen niet in het donker buiten zijn. Ga maar snel de deur open doen mama’.

 

Foto hiernaast: Ook van 't kinderdagverblijf: onze sportman in de klimmuur.

 

17 oktober, vrijdag

LOGEERPARTIJ

Jan en ik gaan er samen drie dagen tussenuit. ZONDER KINDEREN ;-) 

Opa Harry en oma Wilma komen bij Jurre, Roos en Stijn logeren als wij de hort op zijn. Ze doen veel leuke dingen: naar de Kemphaan, zwemles, Aviodrome, met de trein/tram naar Artis etc.

Jan en ik volgen een rustiger programma. We komen niet veel verder dan lekker veel slapen, veel pony's en paarden, uiteten, alvast wat 5 decemberinkopen doen, wandelen in het bos tussen mooie herfstbomen. Een echt relaxed bejaardentempo... maar we hebben 't heerlijk samen!!!

Ik neem een stapel mooie herfstbladeren mee naar huis. Op de kamerdeur schilderen we een grote boom. Jurre, Roos en Stijn plakken alle bladeren erop (zie foto hieronder). De herfst is nu letterlijk bij ons 'in huis'. 

Hier hebben Jan & ik heerlijk (uit)geslapen!

 

Kil

 De herfst wordt nu kil.
De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl,
slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.

Hans Andreus,
uit: Groen land

 

           

21 oktober, dinsdag

SINTERKLAASKOORTS

De man is nog niet eens in ons land aangekomen of de koorts is al weer toegeslagen in huize Winters. Tot groot plezier van Jurre, Roos en Stijn vallen er namelijk speelgoedgidsen in de bus! 

Met luide bijval wordt het vele moois in de gids bewonderd.  

‘Deze neem ik!’, zegt Jurre. ‘En deze neem ik ook.’

‘En ikke deze’, roept Stijn.  

'Deze wil ik wel hebben, cool!' ratelt Roos opgewonden bij het aanschouwen van een bladzijde met veel roze én vooral erg 'plastic' speelgoed. En dan, alsof ze vertederd naar een nest jonge kittens kijkt: 'Aaaaaaach dit... en dit vind ik ook écht mooi mama!'. Ze wijst naar een roze kaptafeltje met lippenstiften en kammetjes en naar een kaphoofd. 'Ieuwww', denk ik.

Driftig wordt er door de zojuist bezorgde speelgoedgids gebladerd. Nooit hebben ze oog voor de post. Met een grote stap springen ze normaliter over de stapel reclamefolders en andere post heen (als ze er al niet gewoon dwars overheen lopen). Maar één keer per jaar – het is alsof ze het ruiken – zijn ze er als de kippen bij.  

Ergens rond de herfstvakantie valt de speelgoedgids met een grote bonk op de deurmat. Normaal gesproken zijn Jurre, Roos en Stijn niet zo eensgezind over ‘wat te spelen’, maar nu gaan ze gewapend met de speelgoedgids samen op de bank zitten.

Bij de pagina’s met babyspeelgoed roept Jur: ‘Nee, dat is niks. Dat is voor baby’s’. En er wordt snel verder gebladerd.

Het grootste en duurste speelgoed hoor ik voorbij komen. Ik hoor ze dingen opnoemen waarvan ik mij afvraag of ze wel precies weten wát het is: xbox, Nintendo DS, Wii (nou ik dacht het niet hè? Met 3 en 5 jaar vind ik dat geen passende Sintcadeautjes). 

Vervolgens wordt er gereedschap ingezet. Gewapend met een schaar gaan Jurre, Roos en Stijn de gids te lijf. Alles wat op de verlanglijst moet komen, wordt uitgeknipt en op grote vellen papier geplakt. De rest van de middag zijn ze er zoet mee.  

’s Avonds, voor ik zelf ga slapen, kijk ik nog even bij ze. Jurre is in slaap gevallen met de half verknipte speelgoedgids op zijn hoofdkussen.

De komende weken gaat het nog maar over een ding: Sinterklaas (of misschien twee dingen: Sint + de eigen verjaardag, want het drietal is ook jarig in deze periode!). De vragen of Sinterklaas nog in Spanje is, of hij al met de boot op zee zit, hoe zwarte piet toch overal maar binnen kan komen en hoeveel nachtjes het nog slapen is zijn vanaf nu dagelijkse kost. 

Gelukkig is het al eind oktober. Het schiet al op ;-)

Foto hiernaast: Jurre en Stijn zitten bij de kapper. Roos geeft terplekke aan dat ze ook graag korter haar wil. Ik vind 't best. Hoe meer de kapper eraf knipt, des te meer begint Roos te stralen. Ze is erg blij met het resultaat. 

 

We hebben zo'n nieuw kenteken...

23 oktober, donderdag

NIEUWE AUTO

Vandaag krijgen we een nieuwe auto. Net als eerdere auto's (Chrysler Voyager, Ford Galaxy) gelukkig weer met zeven stoelen. Het afgelopen jaar hebben we in de Volkswagen Touran rondgereden met Jurre, Roos én Stijn op één en dezelfde achterbank. Past prima natuurlijk, maar om nou zo naar Zuid-Frankrijk te rijden. Dat zie ik niet zitten. Maar nu dus weer wél. Moet alleen nog even 8 maanden wachten ;-)