'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   november 2006 

1 november, woensdag

WINTERTIJD

Al onze klokken staan, na drie dagen, eindelijk op wintertijd, maar Jurre, Roos en Stijn nog steeds niet! Ooit begroette ik de wintertijd juichend, omdat het een uur langer slapen betekende. Maar sinds we kinderen hebben, betekent het alleen maar dat we om 5 uur 's ochtends op zijn in plaats van om 6 uur! En dan duren de ochtenden toch echt heel lang hoor. 

De avond van te voren heb ik Jurre, Roos en Stijn wat later naar bed gebracht in de hoop dat ze 's ochtends niet zo vroeg wakker zouden worden. Helaas. Te vergeefs. Zondagochtend worden Jan en ik gewekt doordat Jurre enthousiast (uiteraard met zijn knuffelkonijntje) bij ons in bed schuift. Ik kijk op mijn wekker en zie daar gewoon 4:50 op staan. 'Nee, he, ik wil nog slapen!' denk ik terwijl ik me omdraai en mijn ogen weer dicht doe. Nog geen 15 minuten later wordt Stijn wakker omdat hij vindt dat de dag begint. (Het is dan 5:05, dus dat klopt wel want normaal wordt hij om 6:00 uur wakker). 

De wintertijd is eigenlijk de 'gewone' tijd en zo genoemd als tegenhanger van de zomertijd. De wintertijd duurt vijf maanden en begint steeds op de laatste zondag van de maand oktober. 

Gelukkig hebben Jurre, Roos en Stijn geen vijf maanden nodig om te wennen, maar het duurt wel ruim een week voordat ze eraan gewend zijn. Elk jaar weer... En daarom pleit ik voor afschaffing van de 

zomertijd. Laat het gewoon altijd de normale (wintertijd) zijn en ga niet, om de zoveel maanden, met de wijzers van de klok rommelen. Tjonge, diegene die wintertijd (en zomertijd) bedacht heeft, is vast iemand geweest die zelf géén kinderen had!

 

Foto's: Zo zagen Jurre en Roos eruit toen ik ze gisteren (Halloween) ophaalde van het kinderdagverblijf: geschminkt als tijger en clowntje!

 

1 november, woensdag

OMNIBUS VERSUS PRAATBUS

Zes weken voordat Jurre en Roos vier jaar worden is E-I-N-D-E-L-I-J-K een basisschool geregeld! Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad voordat het zover was, maar het is gelukt. 

Jurre komt op De Omnibus en Roos op De Praatbus (een speciaal onderwijsgroep binnen De Omnibus) en dat betekent dus ook dat Jan (of ik) Jurre én Roos zelf naar school kunnen brengen. Hoera!!! De inloop van Jurre is van 8:20 tot 8:30 uur. Die van Roos is van 8:30 tot 8:45 uur omdat sommige kinderen van ver komen én/of met het busje worden gebracht).

Gisteren hebben Jan en ik een gesprek gehad met de locatiedirecteur en onze casemanager van Stichting Gewoon Anders. Ook mochten we in De Praatbus kijken. Daar was net een kringgesprek bezig, waarbij de kinderen  recht tegenover de juf zitten zodat ze haar mond (en gebaren) goed kunnen zien. De leerkracht gebruikt ondersteunende gebaren bij de gesproken taal, zodat de kleuters beter begrijpen wat er tegen hen gezegd wordt.

Alle kinderen van De Praatbus worden intensief begeleid door een team: groepsleerkracht, ondersteunende leerkracht, een onderwijsassistente, een logopediste en een casemanager van Stichting Gewoon Anders.

In principe worden in De Praatbus dezelfde activiteiten uitgevoerd als bij een gewone kleuterklas, maar het accent ligt bij alle activiteiten in De Praatbus steeds op communicatie. Tijdens de spelmomenten spelen de leerkracht en assistente regelmatig met de kinderen mee om vanuit het spel de spraak- en taalontwikkeling van het kind te stimuleren. Daarnaast zijn er specifieke activiteiten in niveaugroepen gericht op de spraak, bijvoorbeeld taalkringen en mondmotoriek oefeningen. Twee keer per week krijgt Roos, onder schooltijd, logopedie. 

Roos komt bij 11 andere kinderen in de klas en daarmee is de groep nu vol. Het lijkt mij een hele fijne en knusse klas en ik weet zeker dat het niet lang zal duren voordat ze zich er helemaal thuis voelt. Als een kind het aan kan dan is het mogelijk dat een kind uit De Praatbus op bepaalde momenten individueel integreert in een basisschoolgroep van De Omnibus.

Een dergelijk klein klasje zou ook wel iets voor Jurre zijn, want Jan en ik houden ons hart vast. Wij denken echt dat hij 'verzuipt', zeker zonder zijn Roosje, in een groep met zo'n 30 vreemde kleuters.

 

 

4 november, zaterdag

BIJ

HANS 

EN

GRIET

 

Oma Maartje komt vandaag langs. We gaan naar het bos, spelen bij Hans en Grietje en eten daarna een lekkere pannenkoek.

 

5 november, zondag

LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT?

Gwen, een groepsgenootje van Stijn (kinderdagverblijf) komt even met Papa Alex langs. Mama Eva doet thuis een dutje want  rond waggelen met een ruim 39 weken zwangere buik valt heus niet mee.

Stijn laat zich niet verleiden door de charmes van Gwen. Hij kiest voor z'n vertrouwde speelgoedauto's en tractors. 'Daar zit tenminste een stuurtje aan!', lijkt onze koele kikker te denken.

Roos daarentegen valt als een blok voor Gwen. De liefde is wederzijds. Gwen blijft kusjes geven en Roos ontvangt ze maar al te graag. Zelfs de 12 maanden Liga met meergranen wordt door Gwen eerlijk gedeeld: hapje voor jou, hapje voor mij. Nou, als dat geen ware liefde is.

 

6 november, maandag

DAGJE NAARDEN

Maandag is het opa Harry en oma Wilma dag. Opa en oma staan dan om 7:30 uur op de stoep om voor Jurre, Roos en Stijn te zorgen en Jan & ik gaan naar ons werk.

De komende weken gaat het iets anders. Vanmiddag is mijn moeder opgenomen in het ziekenhuis en geopereerd. En dus moesten we iets anders bedenken voor Jurre, Roos en Stijn.

De meest voor de hand liggende oplossing voor vandaag, een extra dagje kinderdagverblijf, is geen optie want de peutergroep is vol!! In de groep van Stijn is wel een plekje vrij.

Jan besluit vrij te nemen en neemt Jurre en Roos mee naar Naarden. Bij kinderboerderij de Pluimgraaf grazen de schapen en geiten op de Naardense wallen. Een bunker -van voor de eerste wereldoorlog- doet dienst als stal voor de dieren.

Daarna lopen ze nog even naar het hertenkamp om de herten gedag te zeggen en wordt er nog even gespeeld in de speeltuin.

 

 

9 november, donderdag

(ONDER)VRAGENUURTJE

Met Jurre, Roos en Stijn ga ik vanmiddag naar Tergooiziekenhuizen. Roos en Jurre hebben zich verheugd om bij oma op bezoek te gaan. En ze vinden het vooral heel erg spannend. Beduusd lopen ze door de lange gangen van het ziekenhuis.

Bij oma op de zaal, kijkt Roos een paar keer de zaal rond om alles nauwkeurig in zich op te nemen. Dan wordt oma onderworpen aan een kruisverhoor.
'Oma, waar zijn jouw kleren?', vraagt Roos. En oma legt uit dat haar kleren in een kast liggen.
'Oma wat is dat?', zegt Roos waarbij ze doelt op het infuus dat met een verbandje op haar hand vastzit. 'Moest je huilen?', vraagt Roos en oma antwoordt dat ze niet heeft gehuild.
'Moet jij hier slapen?', vraagt Roos terwijl ze het ziekenhuisbed aanwijst. 'Ja, ik moet hier slapen tot de dokter zegt dat ik weer naar huis mag', zegt oma.
'Opa niet?', vraagt Roos. 'Nee, opa slaapt lekker in zijn eigen bed.'

Na zoveel vragen en antwoorden zou je verwachten dat Roos het wel even voor gezien houdt met haar vragen(v)uurtje. Maar nee. 'Die en die', zegt Roos en ze wijst naar het infuus en het ziekenhuispolsbandje 'gaan die niet naar huis?'. 'Nee,' antwoordt oma, 'als ik naar huis ga, dan mag alles eraf'.

Roos wil het naadje van de kous weten en vraagt oma letterlijk het hemd van 't lijf. Ze vervolgt met: 'Oma heb jij een onderbroek aan?'

Nou nou, grinnik ik, Roos moet bij de politie gaan werken. Dit lijkt wel een verhoor. Oma kent geen geheimen en laat Roos haar ziekenhuis gaasjesbroekje zien. Het ding heeft meer weg van een visnet dan van een onderbroek. Rechercheur Roos is onder de indruk en zwijgt. Eindelijk! Maar ze heeft vast genoeg stof om over na te denken. 

Het bezoekuur is afgelopen. Voordat we naar huis gaan, schilt oma nog een appeltje voor Jurre, Roos en Stijn. Gezellig hoor, zo'n ziekenhuisbed!

 

Foto hiernaast: Stijn valt op de terugweg in slaap. Eenmaal thuis is hij niet meer wakker te krijgen. Zo'n ziekenhuis is wel erg indrukwekkend!!

 

10 november, vrijdag

ZIEKENBOEG

Al twee dagen heeft Jurre diarree. Sinds vandaag spuugt hij ook. Er is niets dat hij binnenhoudt, zelfs geen kleine slokjes water. Op de bank maak ik een lekker bedje voor hem zodat hij niet alleen boven hoeft te liggen. Hoewel het hem niet uitmaakt waar hij ligt, hij is compleet van de wereld. 

Om 20:00 uur overleggen we met de huisartsenpost: nog even aankijken ja of nee? Nee, is het antwoord. Jurre moet meteen langskomen want de kans op uitdroging bij jonge kinderen is groot.

Jan gaat met Jur naar het ziekenhuis. Van de dokter krijgt hij een voorraad orale rehydratievloeistof (ORS). Hij moet, nog voor hij gaat slapen, 200 ml van deze oplossing van glucose en mineralen opdrinken.  

En als Jurre morgen nog overgeeft of diarree heeft, dan moet hij terugkomen. 

 

Met Roos en Stijn ga ik naar het ziekenhuis in Hilversum. Jan blijft bij zieke Jur.

Stijn en Roos voelen zich al helemaal thuis op kamer 2.15 waar - naast oma- nog drie andere patiënten liggen. Stijn heeft zijn tractorboek meegenomen.

Hij sjouwt het boek mee langs alle bedden en laat iedereen (inclusief de visite) 'meegenieten' van de verschillende kleuren en soorten tractoren die er in zijn boek staan afgebeeld. 

Oh, oh. Alsof het je, wanneer je net geopereerd bent, ook maar iets kan schelen of 't een rode, een groene of een gele tractor is. En of er een aanhangwagen, een zware ploeg of een mestwagen achter hangt!

Toch werkt zijn enthousiasme aanstekelijk want hij krijgt een hoop aandacht van onbekenden.

Roos heeft geen boek meegenomen, maar heeft toch zin om iets te lezen. Ze leest voor uit de status van oma. Met haar vingers wijst ze de geschreven woorden van de verpleegkundigen aan terwijl ze hardop leest (= verzint) wat er staat. 

 

11 november, zaterdag

SINT MAARTEN

'Gaan wij vandaag Sint Maarten lopen?', vraagt Jurre als hij ziet dat ik de batterijen van de lampionlichtjes controleer.

Sinds gisteravond heeft hij niet meer overgegeven. En nog beter: zijn praatjes zijn weer terug. Hoera, Jurre is weer op aarde beland en kan dus naar alle waarschijnlijkheid toch Sint Maarten lopen!

De lichtjes doen het. De vijf lampionnen hang ik hoog in de boekenkast. Anders vrees ik dat ze zonsondergang niet zullen halen.

Op het kinderdagverblijf heeft Stijn een zilveren puntlampionnetje gemaakt. Jurre en Roos zouden op het kinderdagverblijf een heksenlampion maken, maar dat is er niet van gekomen. Geeft niets want ik heb nog kant-en-klare lampionnen liggen en van groep 3 ligt er ook nog een voorbeeld spookje.

Na het avondeten zijn Jurre, Roos en Stijn niet meer te houden. 'Sinte Sinte Maarten, de koeien hebben staarten...', is al duizend keer gerepeteerd. Jurre en Roos kunnen het dromen en Stijn zingt alleen maar 'Taarten'.
Het is wel opvallend. De kleine man, zingt het minst maar voert aan de deuren toch het hoogste woord. Hij staat steevast met zijn snufferd vooraan wanneer er aangebeld moet worden. 
Dan gaat er een deur open en vervolgens gilt Stijn: 'Poepen! Poepen!'.

Dit zegt hij niet omdat hij zo nodig naar de wc moet.

Nee, poepen betekent snoepen. En dat is iets wat hij heel erg graag doet en voorlopig ook nog lang zal doen... (zie beneden: foto van de opgehaalde voorraad)

 

18 november, zaterdag                                          HERTENKAMP HILVERSUM

 

 

18 november, zaterdag

INTOCHT

Na een bezoek aan Kinderboerderij De Hertenkamp, gaan we op 'ziekenbezoek' bij mijn moeder. Roos denkt namelijk dat oma nog steeds in het ziekenhuis ligt. Logisch want het ziekenhuis is de plek waar zij oma voor het laatst gezien heeft! Maar gelukkig is oma weer thuis!!! 

Haar bewegingsvrijheid bestaat uit enkele vierkante meters, maar dat is hopelijk een kwestie van tijd.

Rond het middaguur gaat de televisie aan voor de intocht van Sinterklaas. Jur staart gebiologeerd naar het beeldscherm. Roos en Stijn tonen geen interesse. Pakjesboot 12, Sint, Piet en Amerigo, het zal allemaal wel. Roos heeft alleen nog maar oog voor het speelgoed dat zij van boven (van de 'kinderkamer' van opa en oma) heeft gehaald. Een doos met Sio Montage waar je hele mooie dingen mee kunt bouwen!

Terwijl Pakjesboot 12 de haven van Middelburg binnen vaart, steelt Stijn een banaan van de fruitschaal. Hij waant zich Pistolen Paultje. 'Poew, poew', zegt Pistolen Stijntje terwijl hij in buiken prikt met zijn 'pistolenbanaan'. Pas als hij iedereen in de kamer heeft gehad, is het tijd om de banaan op te eten.

Jurre daarentegen kijkt met open mond naar de intocht van Sint. Hij zit bij Jan op schoot en betrekt iedereen bij de televisie-uitzending. Op alle vragen die in zijn hoofd opduiken, zoekt hij een antwoord. Zo probeert hij de wereld om hem heen begrijpelijk en inzichtelijk te maken. Dat gaat niet in stilte. Jur verspreidt zijn theorieën en stellingen alsof hij vanaf de kansel staat te prediken.

Het begint al bij de aparte baard van sint: lang en wit! Voor dit niet alledaagse feit moet een verklaring worden gevonden. Jurre kletst erop los: 'Sint heeft dat omdat hij een beetje pijn aan zijn keel heeft.' Blijkbaar associeert hij 'de grote baard' met een 'lekkere warme sjaal' die je draagt wanneer je last hebt van een zere keel.

De handschoenen die je draagt in de winter, kent Jurre nog van vorig jaar. Ook kent hij de gekleurde huishoudhandschoenen van oma. Maar de handschoenen van Sint behoren niet tot de eerste en ook niet tot de tweede categorie. Jurre zijn hersens draaien overuren. 'Sint heeft altijd handschoenen aan omdat hij anders zere handen krijgt van de tomaten en de kiwi!', zegt Jurre terwijl hij er instemmend bij knikt. De huid van Roos én Stijn reageert heel sterk (eczeem/jeuk) op tomaat en kiwi. En zo heeft hij een voor hem plausibele verklaring gevonden voor de lange witte handschoenen van Sint.

Dat Sint in bad zit met zijn mijter op, verbaast Jurre evenmin. Van afgelopen winter weet Jurre immers dat je een muts op moet als het héél koud is. Als je dit niet doet, kun je verkouden worden. En zie daar, de volgende theorie is ontstaan. 'Sint heeft een mijter op in bad omdat hij anders verkouden wordt.'

 

HERFST 

EINDELIJK herfst. Dat vraagt om een blaadjesgevecht!

 

  

   
  SCHOENEN ZETTEN   

'Stijn kom, we gaan schoen zetten', roepen Jurre en Roos. Nu Sint in Nederland is gearriveerd mag de schoen, voor de eerste keer dit jaar, worden gezet. Stijn pakt een kussentje en komt er achteraan gelopen.

De schoenen komen rond het potkacheltje te staan. Roos en Jurre hebben vanmiddag met vilstiften hun uiterste best gedaan op twee kleurplaten. Ze zijn voor Sinterklaas. Ik rol ze op en steek ze in het laatje van de kachel. Dan neemt Piet ze, als hij langs komt om een cadeautje te brengen, vast wel mee.

Op een stoeltje, naast de kachel, zetten we het boek van Sinterklaas. En dan moet er gezongen worden! Jurre en Roos gaan op een kussen voor het kacheltje zitten. Jur begint met zingen: 'Sinte Sinte Maarten'. Roos valt bij: 'De toeien hebben taarten'.

'Huh, wat doen jullie nou?' roep ik. 'Dat is een Sint Maartenlied. Zing maar een Sinterklaaslied bijvoorbeeld Sinterklaas kapoentje. 

Hi hi hi, giechelen Roos en Jur. Maar dan zingen ze toch 'Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje'. 

 

 

Stijn zingt niet mee. Hij danst zittend op z'n kussentje. Zijn armen en handen voeren een Turkse dans uit terwijl zijn heupen heen en weer wiegen.  

 

DE VOLGENDE OCHTEND gaan Jurre, Roos en Stijn al vroeg naar beneden om te kijken of piet is langs geweest. De tekeningen zijn uit de asla verdwenen, het Sinterklaasboek is een bladzijde omgeslagen zodat er pieten te zien zijn én... de schoenen zijn gevuld.

Hoera! Dank u Sinterklaasje!!!

19 november, zondag

KOEKJES BAKKEN 

's Middags, als Stijn slaapt, bakken we koekjes. Met uitsteekvormpjes worden héél veel koekjes gemaakt. Daarna gaan de koekjes 20 minuten in de oven. Vervolgens begint een leuk werkje: het versieren van de koekjes!

'Hoe meer, hoe beter', luidt het motto vanmiddag. Met een kwast wordt mierzoete gele en roze glazuur over de koekjes gesmeerd. Daarop komt nog een laag gekleurde bolletjes. Verrukkelijk niet?

Eén koekje is gereserveerd voor opa Harry. Morgen komt hij op Jurre en Roos passen. Het gereserveerde koekje heeft de minste versiering. Ik heb namelijk gezegd dat opa al die gekleurde versiersels niet zo lekker vindt. Het koekje (rechts) in de vorm van een ster met maar één - uiteraard puur - chocolade bolletje is speciaal gemaakt voor opa.

 

 

 

23 november, donderdag

BALDADIG 

Buiten waait en regent het. Jurre, Roos en Stijn zijn vanmorgen erg baldadig. Ze hebben energie voor tien. En buiten spelen is niet echt plezierig met dit druilerige weer. Gelukkig zit Ballorig in de buurt; dé oplossing voor Baldadige Kinderen! Lekker rennen, springen, klimmen en stoeien in een ruimte die ervoor gemaakt is!!!

Foto hieronder: Jurre bekogelt mij met gekleurde ballen.

 

 

Lunchtijd. Even pauze. Stijn vist het mobieltje uit mijn tas en belt Jan, die midden in een bespreking zit, om te vertellen hoe leuk hij Ballorig vindt.

Maar na drie uur spelen is zijn voorraadje energie op. Stijn kan niet meer. Hij moet echt even lekker slapen en dus gaan we weer naar huis.

 

24 november, vrijdag

Vandaag gaan we op 'ziekenbezoek' bij mijn moeder want als je niet goed uit de voeten kunt, gaat de tijd langzaam voorbij en kun je wel wat afleiding gebruiken. Hoewel... zo alleen is oma Wilma niet, want haar beste vriendin Ria is gisteren naar Hilversum gekomen om te logeren. In de auto heb ik Jurre, Roos en Stijn verteld dat Ria er ook is. 'Ria Ria', roept Stijn enthousiast. Tot grote vreugde van Jurre komt er gebak op tafel. Vervolgens worden we ook nog een verwend met een cadeautje!

Wanneer Stijn boven in het ledikant een middagslaapje doet, ga ik met Roos op de fiets langs wat winkels. Als wij weggaan, kijkt Jurre beteuterd. Hij wil ook graag op de fiets. Daarom belooft Opa Harry dat hij vanmiddag met hem op de fiets koeien gaat zoeken op de hei. Zo gezegd, zo gedaan.

Onderweg kletst Jur de oren van opa z'n hoofd. Maar opeens... valt het stil. Erg stil. Jurre is achterop de fiets in slaap gevallen. Gelukkig pas NADAT hij de koeien op de hei heeft gezien!!!

 

25 november, zaterdag

KLAASJE

SPANNEND... we gaan bij Sinterklaas kijken. Jurre en Roos krijgen pepernoten, tumtum en schuimpjes van diverse pietjes en stoppen 't in hun tas.

 

 

                    

25 november, zaterdag

SLOFFEN ZETTEN

Roos leest Stijn voor uit het Sinterklaasboek. Daarna zet iedereen z'n slof bij de kachel. Dit keer zit er geen kleurplaat voor Sint in de asla, maar op de stoel staat wel een bakje water voor Americo. En voor Piet een Jupilerbiertje. Wedden dat het bakje én het blikje morgen leeg zijn?

 

 

KOEK VERSIEREN

Gezellig koekjes versieren op het kinderdagverblijf.