'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre & Roos          november 2004

1 november, maandag

Gisteren zijn we bij opa en oma in Hilversum geweest. Opa haalt van de zolder 'oud' speelgoed te voorschijn: houten auto's, een blokkendoos, een houten treinstel, houten kralen, grote houten blokken en nog véél meer.

Jurre duikt meteen op de tas waar de trein in zit. Hij weet precies hoe de treinstellen (magnetisch) aan elkaar moeten en ook met de rails weet hij wel raad. En als het eventjes niet lukt dan roept hij luid 'helpen?'.

 

 
'Kijk Roos, zo moet 't. Ik help oma bij het opvegen van de blaadjes.'   'Nou, ik weet een plek waar nog veel meer blaadjes liggen' zegt Roos. 'Kom maar mee.'

En zo duwt Roos Jurre van het tuinpad af de straat op.

'Handig he? Zo'n zus die al kan lopen!'

Jurre snapt in eerste nog niet zo goed wat zijn zus nou precies bedoelt met 'meer blaadjes'. Tot Roos hem naar de straat rijdt, waar de grote bomen staan. Wat ziet hij daar? Bergen bladeren!!

'Jurre ik zit al in de blaadjes, maar waar blijf jij nou?' roep Roos. 'Ik kom al!' (Ja, ja aan de hand lopen vindt hij helemaal geweldig)

Roos & Jurre durven steeds meer en worden steeds wilder. Enthousiast beklimmen ze de berg blaadjes. En luid juichend rollen ze er weer af. Leuk he, herfst?

 

2 november, dinsdag

Vandaag heb ik even gesproken met de gynaecoloog die destijds de bevalling van Jurre & Roos heeft gedaan. Het leek hem verstandig om mij een medische indicatie te geven. Ik mag nu niet thuis bevallen en moet dus naar het ziekenhuis. Eigenlijk vind ik dat niet eens erg. De zwangerschapscontroles vinden vanaf nu ook niet meer plaats bij de verloskundige, maar bij hem. Aanstaande maandag (8 nov.) Iga ik voor de laatste keer naar de verloskundige.

3 november, woensdag

7:15 uur. Roos heeft haar boterhammetje pasta op en is er klaar voor. Klaar voor wat? Nou klaar om te STOEIEN natuurlijk! En... zou er een judotalent bij zitten?

Roos loopt recht op haar broer af en gaat bovenop hem zitten. 'Ha ha, broer ik heb je!!' Jurre ligt helemaal in een deuk. Zijn speen valt er bijna van uit zijn mond, zo hard moet hij lachen. Maar dan is het zijn beurt...  'Wat jij kan, kan ik ook hoor Roos', denkt Jurre. 'Ik ben namelijk toch echt een kilootje zwaarder, dus zusje ik heb je!'.

 

 

5 november, vrijdag Oh, oh Roosje wijsneus. Wel een half uur is madame bezig om te proberen een sok of een broek aan te trekken. Vol ijver en vlijt. Ook sloffen en schoenen zijn machtig interessant.  

8:00 uur 's ochtends: Hier laat Roos zien hoe haar schoenen dicht gaan.

17:15 uur Roos en Jurre komen net terug uit het kinderdagverblijf. Vol trots laat Roos hier haar zelfgemaakte schildpadlampion zien. Wat Roos betreft zouden wij 11 november alle deuren langs gaan om snoepjes & fruit te verzamelen in een tasje (en natuurlijk liedjes te zingen). Maar ja, Jurre loopt nog niet. We wachten dus nog maar 1 jaartje. Wel gaan we snoepjes & mandarijntjes uitdelen aan de kinderen die bij ons langs komen.

Het schildpadje rechts is van Jurre en heeft uitzonderlijk veel prikjes in zijn lijf. Fantastisch vindt hij het om, met de al wat grotere kinderen, aan tafel te knutselen. Naast scheuren, plakken, vingerverf, klei heeft hij nu ook kennis gemaakt met de prikpen en de priklap! Roos-zonder-zitvlees had er na vijf prikjes genoeg van.

Roos en Jurre poetsen na het eten keurig hun tanden in de keuken. Het trappetje komt goed van pas. Jurre en Roos (lang) optillen is, met mijn mega-zwangere-omvang, erg lastig. 

Terwijl Roos bezig is met tandenpoetsen, staat Jurre mopperend onderaan het trappetje. Hij wil ook! Wanneer het hem te lang duurt, probeert hij zijn zus aan haar kleren naar beneden te trekken. Dan is het eindelijk zijn beurt. Trots staat hij op de kruk bij de kraan. En Roos? Nu is het haar beurt om jengelend op de grond te staan. Ja, het om-de-beurt-poetsen valt niet mee!

 

Ik ontplof zowat! Er is écht geen verschil te merken tussen mijn eerdere tweelingbuik en mijn enorme buik van nu. Jan verdenkt mijn buik ervan dat er zich toch stiekem twee in schuil houden. Dat lijkt me stug want ze hebben goed gezocht tijdens de echo. Maar ik moet toegeven als je mijn (mega)buik van de buitenkant ziet, dan kun je maar moeilijk geloven dat dit het werk is van één uk!

 

10 november, woensdag

Jurre riep gisteren gedurende de hele terugweg (auto) van het kinderdagverblijf naar huis 'happe'.

Nou, nou die is wel weer erg hongerig, denk ik terwijl hij werkelijk elke twee seconde enthousiast 'happe' roept. Echt verbaasd ben ik niet, want zin in eten heeft hij wel vaker.

'Ja, ja, Jur even wachten tot we thuis zijn dan gaan we eten', roep ik vanachter het stuur in de hoop dat ik hem op andere gedachten kan brengen. Eenmaal thuis, til ik 'm uit de auto. Hij steekt zijn arm omhoog en wijst met zijn wijsvinger naar de lantaarnpaal voor het huis en roept: 'happe'. Aha, mijn kwartje valt!! Hij roept geen 'happe' maar 'ampe' waarmee hij de 'lampen' oftewel lantaarnpalen bedoelt...

Houtjes-touwtjes jassen aan, de slee van opa en oma geleend. Klaar voor de winter!!

 

11 november, donderdag  Vandaag een drukke gehad met oma Wilma. Eenmaal thuis, snel in bad, eten, vestje aan over de pyjama en... lampion in de aanslag! Jurre en Roos zijn erg onder de indruk van de aan-en-uit-knop van hun lampionstok! Driftig zwaaien ze met hun schildpadjes in het rond. Het lampje vinden ze zó machtig mooi dat hun zelfgemaakte lampion eraf moet. Het lichtje is nu eenmaal het mooist. Roos alias 'juf druktemaakster' heeft natuurlijk het record: haar lichtje sneuvelt als eerste. Even later maakt ze die van Jurre ook kapot. Het kan Jurre niets schelen, hij heeft zichzelf een andere taak toegeëigend. Hij bewaakt de snoeppot! 'Zelluf happen' hoort er natuurlijk ook bij. En als de bel gaat, helpt Roos met de deur open maken. Ja, als het aan Jurre & Roos zou liggen zou het elke dag Sint Maarten zijn!

 

15 november, maandag

'Toet toet, het is 's ochtends vroeg en we zijn op weg naar het kinderdagverblijf.'

Zou het autostoeltje voor nummer 3 er (op de achterbank) nog tussen kunnen... Lijkt me niet he?

16 november, dinsdag  Vandaag mocht ik voor het eerst naar Jurre en Roos hun (elk) 10 minuten gesprekje! Leuk om te horen hoe ze op het kinderdagverblijf hun (toch wel zeer verschillende!) karakters ervaren. 

Roos is een ondernemend type, ze zit nog geen vijf minuten op haar billen. Knutselen boeit haar niet zo, ze klimt en klautert liever. Praten doet ze nog niet, maar lopen en rennen des te meer. Roos belandt regelmatig in conflicten. Ze heeft vooral interesse in de drukke kinderen! (en doet graag met hen mee: ze is een 'volger'.)

Jurre zijn lievelingsactiviteit is knutselen. Als hij de lijmpotjes tevoorschijn ziet komen, dan wijst hij naar de tafel omdat hij wil beginnen. Ook het maken van een puzzeltje-aan-tafel is favoriet. Hij gedraagt zich soms als een clown: doet van alles om anderen aan het lachen te maken. De praatjes komen al aardig op gang, maar met zijn 23 maanden kan hij nog niet lopen. Conflicten met andere kinderen heeft hij haast niet. Soms is hij een leider, soms een volger.

Nou ja... eigenlijk is de enige overeenkomst tussen Jurre & Roos dat ze het erg naar hun zin hebben in hun groep!

 

21 november, zondag Alles wat niet ijskoud is, wordt door Jurre 'heet' genoemd.  Een lauw straaltje water is heet, evenals een halfwarm stukje pizza of aardappel. Zondagmiddag gaat hij (onder toezicht van oma Wilma) met Roos in bad. Bij het afdrogen voelt hij aan de radiator in de badkamer. 'Heet' roept hij luid en vervolgens.... gaat hij blazen!! Jurre is blijkbaar in de veronderstelling dat hij (al blazend) ervoor kan zorgen dat de verwarming koeler wordt.
22 november, maandag De tijd gaat hard. Tot afgelopen week was er nog niets gedaan aan het kamertje voor uk. Maar met dankzij (opa) Harry is daar, sinds gisteren, al iets verbetering in gekomen. Het bedje is gereed, de oude kast staat klaar voor het grofvuil en de nieuwe kast (zie foto) is in elkaar gezet. Nu kunnen de kleertjes erin. Ja, het werd ook wel tijd, maar het begin is er!!

Jurre kan tot drie tellen (het klinkt als 'een, tee, die')!

Jurre en Roos zijn snip en snip verkouden en ziekjes. Overdag valt het allemaal nog wel mee... maar 's nachts gaat het helemaal mis. Veel gespook en weinig slaap. Jan heeft zondag op maandag geslapen van 12:00 tot 02:00 uur. Om 4:15 uur, na het zoveelste rondje 'snot afvegen, neusdruppels, hoestdrank, pufje', is hij maar alvast onder de douche gaan staan. Normaal gesproken staat hij om 5:15 uur op, dus het had niet echt veel zin om een laatste slaappoging te doen.

Roos zegt nu steeds meer. In plaats van klanken zijn nu "woordjes" verstaanbaar. Zo roept ze 'jeus' (neus) waarbij ze naar haar neus wijst wanneer zij graag wil dat iemand een zakdoekje pakt om een kriebelende snottebel weg te vegen. 

 

 
Jeetje, het maken van 'kerstkaartfotootjes' ging vorig jaar toch stukken soepeler! Wel logisch. Toen bleven Jurre & Roos keurig zitten waar ze neergezet werden. Nu is dat (met elke een eigen willetje) een heel ander verhaal. En kijkt de één goed, dan draait de ander zijn hoofd of z'n ogen weg.   Foto links: Jurre met een letterlijk hemelse oogopslag & Roos die weigert haar muts op te houden. Foto rechts: Roos draait haar hoofd weg, zodat de fraaie knijper zichtbaar wordt...

 

28 november, zondag

Oh oh, wat een week! Vanaf donderdag werd Jurre ziek en Roos volgde twee dagen later. Overgeven, overgeven en nog eens overgeven.

Ik heb ik-weet-niet-hoeveel bedjes verschoond en wasjes gedraaid.