'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn    mei 2006 

3 mei, woensdag

VLEKJESZIEKTE

Stijn heeft een vlekjesziekte. De zesde ziekte om precies te zijn: een licht besmettelijke infectieziekte die voorkomt bij kinderen tussen de zes maanden en drie jaar. 

Het begon met plotseling hoog oplopende koorts die vier dagen heeft aangehouden. Gelukkig is hij al weer twee dagen koortsvrij, maar sinds vanmorgen zit hij (alleen op zijn buik én rug) onder de piepkleine roze/rode vlekjes. Net of hij ergens allergisch voor is. Maar goed, het schijnt bij 'de 6e ziekte' te horen.

Stijntje vlekkenkonijntje smult, ondanks zijn gestippelde romp, van een lekker ijsje. 

 

 

4 mei, donderdag

MEIVAKANTIE

Mijn gezicht is al een beetje bruin en mijn armen ook. Met zijn vijven genieten we van het prachtige weer. Jan heeft ook een week vrij.

Vanmorgen fietsen we een stukje: twee kinderen in de fietskar en één achterop. Op een bankje aan het water houden we een eet- en drinkpauze. 

Een zonnetje doet écht wonderen. Vrolijk en vriendelijk worden we begroet door ruiters, mensen op het water, hardlopers, etc. Doe mij nog maar een paar van dit soort dagen!

Op de terugweg zijn Jurre, Roos en Stijn helemaal op. Uitgeput hangen ze in de fietskar. Je zou bijna denken dat zij zélf gefietst hebben...

Zalig, die dagen van sandaaltjes/slippers, blote benen, blote armen, zonnebrand, ijsjes eten, bellen blazen, barbecuen (ja, ja wij hebben de eerste dit jaar vandaag achter de rug), fietsen, picknicken en vooral heel veel buiten zijn.

 

TAARTJES IN DE TUIN                                                                5 mei, vrijdag

Mijn ouders komen even langs en nemen een doos heerlijke gebakjes mee. 'Joepie! De zon schijnt, dus we kunnen taartjes eten in de tuin', denkt Jurre. Zijn dag kan niet meer stuk want taartjes eten doet Jur erg graag.

Roos is ook blij want nu kan ze oma strikken voor een knus spelletje (Loco Bambino).

Stijn ligt dromerig op de grond en verdiept zich in de taal van de voorbij schuivende wolkjes.

De zon schijnt volop. Toch kan Jurre geen afscheid nemen van zijn herfst/winterhobby. Met het bananengebakje in zijn buik, struint hij -gewapend met zijn slakkenschaaltje- de tuin af. Op zoek naar slakken...

Fietsen met drie kinderen lijkt mijn moeder maar eng. Mijn vader fietst een aantal testrondjes op de volgeladen mamafiets mét lage instap. 'Fietst prima!' is het oordeel van mijn vader. Dan durft mijn moeder 't ook te proberen.

Het fietsen gaat heel prima zo. Maar ojee als Stijn (achterop of in de fietskar) STIL staat. Dan wordt hij HEEL BOOS. Hij gooit zich achterover en zet zijn ALS-BLIKKEN-KONDEN-DODEN-TROLLENGEZICHT op. Want deze dreumes weet, véél meer dan Jurre en Roos dat konden, extreem goed duidelijk te maken wat hij wél en niet wil. 

ZOMER COUPE

Mijn moeder en ik fietsen een eindje en komen langs een kapper. Het is er rustig en even later zit Stijn voor 't eerst van zijn leven, veilig bij oma op schoot, bij de kapper.

Stijn is met 'nieuwe dingen' een stuk makkelijker dan Jurre en Roos. Geen hysterische krijspartijen of toestanden als 'met twee paar handen moeten vasthouden' etc.

Hij vindt het allemaal best. En bekijkt zichzelf uitgebreid in de grote spiegel als de kapster zijn haar kamt en met een plantenspuit nat maakt. Terwijl de schaar zijn gouden lokken in model knipt, speelt Stijn met een strookje papier en een plantenspuit.

Zelf moet ik nog steeds wennen aan nieuwe Stijn. Blijkbaar was ik erg gehecht aan zijn coupe-ragebol! Van schrik ben ik vergeten een foto te maken van 'na-de-kapper'. Stijn is klaar voor de zomer! Want met hoge temperaturen is 't geen pretje om een plakkerige zweterige haardos te hebben.

 

 6 mei, zaterdag

 

 

STRAND

Strandweer! Op de fiets gaan we met z'n vijfjes naar het strand. Zodra Roos waterrat het water ziet, rent ze er naar toe. Jurre heeft wat tijd nodig om te wennen.

Stijn ontpopt zich als een echte waterrat: 'Uh uh daar' zegt hij terwijl hij naar Roos wijst! 'Wil je ook in het water', vraag ik. 'Ja', antwoordt hij en ik zet hem bij het pierebadje neer. Billen in het zand, voetjes in het water. Een paar minuten is hij tevreden. Maar al snel wil hij méér water voelen. Hij schuift en hopt op z'n achterste. Net zo lang tot z'n billen ook te water zijn. Dan slaakt hij luide vreugdekreten en spettert er op los.

 

7 mei, zondag

 

7 mei, zondag

PAARDEBLOEMEN ZOEKEN

Vandaag weer met zijn vijfjes met de fiets(kar) op pad. Bij een bankje op een veld vol paardebloemen gaan we picknicken. Jurre en Roos storten zich vol overgave op het plukken van paardebloemen. Sommige paardebloemen zijn al pluisjes die je de lucht in kunt blazen.

Alle bakjes worden gevuld met gele bloemen. Het geeft gigantisch af. Hun armen en benen zitten onder de gele vlekken.

Vanaf de kant gooien ze de paardebloemen één voor één in het water. De bloemen gaan zwemmen. Als het bakje met paardebloemen leeg is, worden er nieuwe gezocht. Er zijn er héél veel, dus de bloemen zijn snel gevonden.

Wel zes keer lopen Jurre en Roos heen en weer van grasveld naar water. En het water begint er steeds vrolijker uit te zien met al die dobberende gele bloemen.

Het bloemenfestijn wordt alleen af en toe onderbroken door het zwaaien naar de mensen die op hun bootjes voorbij varen.

Dan fietsen we weer naar huis. Het zwembadje wordt uit de schuur gehaald, opgeblazen, gevuld met water. Het is écht vakantie!

 

8 mei, maandag

FIJNE VAKANTIE!

Jurre en Roos vinden de telefoon een prachtig ding. Zo mooi dat ze 'vergeten' 'm tegen hun oor te houden. 

Nee hoor. Vanmorgen belt Roos in de tuin met oma Wilma. Over een paar uur stapt oma, met haar zusje in het vliegtuig. Omdat ik de telefoon op de luidsprekerstand heb gezet, ligt hij in haar hand. Jur wil namelijk ook erg graag meeluisteren.

Ze vinden het een magisch apparaat. Maar hoe zo'n telefoon nu precies werkt is toch ook erg ingewikkeld. Zo vergeet Roos dat oma haar alleen kan horen. Roos zwaait naar het beeldschermpje van de telefoon en begrijpt niet dat oma haar gezwaai niet kan zien. 

Dag Omie, tot over twee weekjes. Rust lekker uit, doe leuke dingen met je zusje en geniet van al het moois in Turkije!

Ps: Bij elk vliegtuig dat over komt vliegen denkt Jurre dat oma er in zit..

Ps: Bij elk vliegtuig dat over komt vliegen denkt Jurre dat oma er in zit...

 

VOORLIEFDE?

Zodra Stijn de telefoon kan grijpen, begint hij cijfers in te toetsen. En voordat hij met intoetsen begint, zorgt hij eerst dat het toestel op de luidsprekerstand staat. Dan klinkt het geluid zo lekker hard!

Dus: ook wanneer je niet tot tien kunt tellen, kun je de hele wereld bellen! 

Ik heb Stijn nooit hoeven uitleggen op welk knopje hij precies moet drukken. Hij heeft een voorliefde voor knopjes. Geef hem een willekeurig apparaat en hij weet het. 

Scrollen met mijn muis kan hij als de beste. De televisie, op stand-by, wordt regelmatig door onze dreumes handmatig uitgeschakeld. En sinds kort heeft hij het fenomeen (wekker)radio ontdekt. Blindelings weet hij er muziek uit te toveren waarbij hij meteen even de volumeknop voluit zet. Het geluid dat je dan hoort, is het predikaat 'muziek' niet eens meer waardig. Maar Stijn geniet van deze takkeherrie. Swingend zit hij op het grote bed.

 

11 mei, donderdag

MENEER KREEFT

Om half tien zijn we op het strand. Jurre, Roos en Stijn vermaken zich prima. Maar een uur later heeft Stijn 't niet meer. Het is de hoogste tijd voor zijn slaapje.

In eerste instantie weigert hij om een dutje te doen onder de parasol. Hij wordt heel boos wanneer  ik hem op een handdoekje neerleg en toedek. Ik zet mijzelf in de 'ik-hoor-niets' modus en negeer zijn protest. Met Jurre en Roos maak ik zandtaartjes bij de waterrand. Stijn geeft niet snel op en het duurt ruim twintig minuten voordat hij stopt met huilen, toegeeft aan zijn vermoeidheid en in slaap valt.

Naast ons viertjes zijn er nog twee mensen op het strand. Zij denken vast: 'Wat een ontaarde moeder'. Nou ja, ze denken maar. Stijn is in slaap gevallen en een uur later is hij weer wakker én goed gehumeurd!

We zitten lekker in het water, wanneer we bezoek krijgen van Meneer Rivierkreeft. Niet bepaald het soort visite waar ik blij van word. Hij is groot, wel 25 cm, en heeft agressief zwaaiende scharen. Ik zie Meneer Kreeft al aan de teentjes van Jurre, Roos of Stijn hangen. Nee, dat mag niet gebeuren. Meneer Kreeft moet weg uit het ondiepe water. Hem oppakken durf ik niet. Geleedpotigen vind ik eng. Een dappere meneer schiet mij te hulp. Hij pakt Meneer Kreeft voorzichtig op en brengt hem naar het diepe.

Gelukkig, wij kunnen weer zwemmen. Ik stel mijzelf gerust. 'Deze ene kreeft is per ongeluk in het ondiepe terecht gekomen. Hij was verdwaald.' Aan deze gedachte moet ik wel vasthouden, anders durf ik het water niet meer in, hi hi.

 

 

11 mei, donderdag

ACHTERPOOTJES IN ZICHT

Op 17 april kregen we van de buurvrouw een klont kikkerdril. Vier dagen later zwommen er meer dan honderd kikkervisjes rond.

Bijna alle eitjes zijn uitgekomen.

De laatste twee weken is er niet veel veranderd. De visjes zijn wel groter geworden, maar ze bestaan eigenlijk alleen uit een kop én een staart. Dat is nog steeds zo, maar... ik ontdek net dat veel visjes (hele kleine) achterpootjes hebben gekregen! De achterpoten van een kikkervisje ontwikkelen zich net onder de staartinplant, zie foto.

 

12 mei, vrijdag

VERRUKKELIJKE SLA

Jurre en Roos zijn klaar met eten. Ze rennen, in hun onderbroek, een paar rondjes door de tuin om voor het slapen gaan de overtollige energie kwijt te raken. Hun oog valt op de bak met sla waar nog een restant van de maaltijd in zit. Ieder pakt een deel van het slabestek en een paar minuten later is de kom leeg!!

Op het aanrecht staan twee bordjes waar het grootste gedeelte van de sla, die ik heb opgeschept, nog onaangeroerd ligt te verpieteren. Sla, gegeten met slabestek rechtstreeks uit de slakom, is volgens Jurre en Roos veel lekkerder!

 

Een vlindermobile van Stijn met daaraan een handje én een voetje.     Van Roos een hartjesknijper waarin notitieblaadjes zitten. En van Jur een potje zeep!

14 mei, zondag

MOEDERDAG

Komt een vrouw bij de dokter is het schaamteloze verslag van een man die in de bloei van zijn leven de terminale ziekte van zijn vrouw beleeft. Rauw, ontroerend, en steeds met humor. Een stijl die net als de diagnose als een mokerslag aankomt. 

Een geweldig, vaak herkenbaar boek. Je emoties schieten van boosheid naar medelijden en zeker de laatste hoofdstukken heb ik gelezen door een waas van tranen!! Het boek heeft me nog lang in z'n greep gehad en dat heb ik zelden. Komt een vrouw bij de dokter is waanzinnig geschreven!

En nu is deze week 'De weduwnaar' verschenen, ruim een jaar na het verschijnen van 'Komt een vrouw bij de dokter'. Jan heeft 'm voor me gekocht. 

Hopelijk in de stijl die zo kenmerkend is voor Kluun: 'direct, vol humor en nietsontziend'. 

Kluun - De Weduwnaar

 

14 mei, zondag

KINDERBOERDERIJ

Jurre laat vandaag, voor het eerst van zijn leven, een geit een paar grasbrokjes van zijn hand eten! Jur schrikt zich een hoedje omdat de tong van de geit over zijn hand kriebelt. Hij durft geen tweede keer meer.
Roos vindt het juist prachtig om de dieren eten te geven. Schapen, geiten, kippen, kalkoenen, parelhoenders en ganzen. Iedereen krijgt eten uit haar zakje(s).

Bij de konijnen gaat Stijn uit zijn bol. Hij staat tegen de konijnenren en leunt net zover voorover tot hij het konijntje kan aaien (en prikken met zijn wijsvinger).

 

Jurre kijkt zijn ogen uit bij Meneer Pauw. Hij is zóó mooi blauw en heeft een soort kroontje op. Om de zoveel tijd laat hij zijn verenpracht zien.

'Mamma', vraagt Jur terwijl we bij de pauw staan. 'Is die verkleed?' Ik leg uit dat hij niet verkleed is, maar dat hij elke dag zo mooi is.

 

16 mei, dinsdag

FAMILIEBOOM

Wanneer ik aan het eind van de middag Jurre, Roos en Stijn ophaal van het kinderdagverblijf krijg ik twee witte velletjes mee waarop een boom staat afgebeeld. De peutergroep werkt momenteel aan het thema Familie. Het is de bedoeling dat ik de lege plekken in de boom opvul met namen en/of foto's. Na het avondeten ga ik met Jurre en Roos aan de slag met verf, gekleurd papier, oude tijdschriften, glitters en foto's. Hmmm er is plaats voor maar liefst VIER broertjes/zusjes. Daarom besluiten we dat Poes Boemel ook in de familieboom mag. En Stijn neemt gewoon twee plekjes in beslag. Zo, de bomen zijn vol. De volgende ochtend gaan de familiebomen  mee naar het kinderdagverblijf.

 

19 mei, vrijdag

ZWEM ZE...

Samen met Jurre, Roos en mijn vader lopen we naar het kanaal om de kikkervisjes-met-pootjes vrij te laten. Om te wennen aan de buitentemperatuur staan de vazen al een tijdje op de tuintafel.

Visjes of mag ik jullie al kikkertjes noemen? Vandaag is het zover! Veel spring- en zwemplezier in en bij het oneindige water. Kijk goed uit voor grote vissen en stoute reigers!!!

Arme Boemel. Hij heeft wekenlang niets anders gedronken dan kikkerviswater met vissenvoer! Nu is het afgelopen en moet hij weer aan het 'smakeloze kraanwater'. 

PS: De kikkervisjes, zonder achter- en voorpootjes, in de hele hoge vaas mogen nog even blijven. Dat biedt Boemel geen troost, want hij kan er niet bij...

 

21 mei, zondag

SCHAAPJES SCHEREN

Wat valt er veel regen de afgelopen dagen!! Met al die nattigheid buiten zijn  de knutselspullen te voorschijn gehaald. Roos en Jurre verven en kleien wat af dit weekend.

Zelf heb ik mij op een opruimklusje gestort: het uitzoeken van alle digitale foto's die op de computer staan. De afgelopen drie jaar heb ik ruim 20 GB aan fotomateriaal verzameld, terwijl veel foto's het afdrukken niet waard zijn. Hup, weg ermee. Het zal nog wel even duren voor m'n klusje af is...

Vanmiddag schuiven we de knutsel- en opruimactiviteiten aan de kant en gaan we, ondanks het slechte weer, naar Kinderboerderij De Stek. Daar is het Lente-/zomerfeest en dat betekent dat de schaapscheerder komt om alle schaapjes te verlossen van hun dikke vacht. Daar wordt meteen een heel feest van gemaakt!

Er is veel te doen en te bekijken. Een mevrouw spint op haar spinnewiel, er staat een springkussen, je kunt paardrijden, schminken en kinderen verkopen hun speelgoed op de vrijmarkt. Jammer dat veel van de activiteiten door de regen letterlijk in 't water vallen.

22 mei, maandag

'N VLIEGENDE POEPLUIER

Wanneer ik slaapdronken over de overloop strompel, komt mij een gigantisch doordringende poepgeur tegemoet. 'Ieuww' denk ik terwijl ik op de stank af ga om de boosdoener te ontdekken. Het is afkomstig van Roos haar billen.

Roos heeft nergens last van. Ze ligt heerlijk te slapen. Ik til haar uit bed, verschoon haar luier en leg haar weer in bed. Wanneer ik naast Jan in bed kruip vraagt hij: 'Wat heb je met dat stinkding gedaan? Toch niet in de badkamer gelegd?'

'Jawel, roep ik. 'Wat wil je dan dat ik ermee doe? Moet ik 'm soms door het badkamerraampje de achtertuin in gooien?'

'Nou alles beter dan zo'n poepluier hier boven bewaren', antwoordt Jan.

Zuchtend hijs ik mij weer overeind richting badkamer. Ik doe het raampje open en geef de dampende poeppamper een zwieper naar beneden. Ik steek mijn slaperige hoofd uit het raam om te zien waar de luier geland is. De pamper ligt... MIDDEN IN DE TUIN VAN DE BUURVROUW. Van schrik ben ik meteen wakker. Maar al snel maakt de schrik plaats voor een gigantische lachbui.

Nooit eerder gooide ik een luier uit het raam. En nu doe ik het één keer - omdat 't een noodgeval is - en dan belandt ie bij de buren! Proesten en hikkend van het lachen ren ik de badkamer uit. 'Ojee, hoe moet ik nu morgenochtend aan de buurvrouw uitleggen dat er een luier in haar achtertuin ligt (en wat voor één!)', piep ik tegen Jan terwijl ik mij snikkend van het lachen op bed werp. Jan geeft geen antwoord en kan alleen maar lachen. 

'Help me nou even', jammer ik. 'Tenslotte moest ik 'm van jou uit het raam gooien. Hoe kan ik dit morgen uitleggen aan de buurvrouw?'

'Nou ik vrees dat je dit niet fatsoenlijk kunt uitleggen', antwoordt Jan. 'En probeer er in godsnaam geen mooi verhaal van te maken, want alles wat je verzint om je hier uit te praten, maakt het alleen maar nog belachelijker!' Vervolgens draait hij zich om en gaat slapen! Nou, ik niet. Ik heb geen oog meer dicht gedaan.

En vanmiddag... ben ik met het schaamrood op de kaken met Jurre en Roos naar de buurvrouw gegaan om een bos bloemen te brengen. 'Even sorry zeggen', leg ik uit aan Jur en Roos, 'want mamma heeft een luier in de tuin van de buurvrouw gegooid'.

 

logo-01.gif (9373 bytes)

24 mei, woensdag

BESCHIKKING

Vandaag kreeg ik bericht van de SGA. 'De onafhankelijke Commissie voor de Indicatiestelling voor Stichting Gewoon Anders heeft geoordeeld dat de problematiek van Roos dermate zwaar is dat een toekenning van een leerlinggebonden budget of toelating tot het speciaal onderwijs voor een cluster 2 (ESM) school gerechtvaardigd is'

Roos heeft dus, zoals Jan en ik al verwachten, een positieve beschikking (in ieder geval tot en met 2009!). Binnenkort krijgen wij een casemanager toegewezen: iemand van SGA 

die als contactpersoon, voor onszelf en voor school, optreedt. Weer een stapje verder in het bepalen/kiezen van de meest geschikte onderwijsvoorziening.

 

29 mei, zondag

OP JE GEDULD WACHTEN

De eerste helft van mei hebben we genoten van het zomerse weer, maar de tweede helft van deze maand staat vooral in het teken van regen. Véél regen. Binnenkort zal het zonnetje heus weer gaan schijnen. En, zo redeneer ik optimistisch, wat er nu aan regen valt, kan niet meer in de junivakantie vallen. Dan gaan wij met mijn ouders op vakantie naar Cadzand-Bad. Woehaa! Drie volwassenen op drie kinderen. Wat een luxe.

Vandaag gaan we, tussen de buien door, uitwaaien in het Beatrixpark en winkelen (koopzondag). In de speeltuin van het park zijn de schommels en de glijbaan favoriet. 

Bij de glijbaan ben ik getuige van een prachtige contaminatie. Roos probeert Jurre opzij te duwen in de hoop zo te kunnen voordringen bij de glijbaan. 'Nee', roept Jurre boos, 'Nee Roos, niet doen! Je moet even wachten op je geduld'.

Hi hi, Jurre verhaspelt de uitdrukking 'op je beurt wachten' met 'even geduld hebben'.