'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   maart 2007 

 

1 maart, donderdag

VOORJAARSVAKANTIE

 

Deze week doet de naam 'voorjaarsvakantie' niet echt eer aan. Het regent meer dan dat de zon ons laat genieten van haar straaltjes. Er wordt deze dagen veel geknutseld, gekleurd en geverfd. Ook zitten Jurre, Roos en Stijn soms even achter de computer. Op mijn laptop staan diverse leuke prentenboeken die met één klik op de muis worden voorgelezen terwijl bladzijde voor bladzijde in beeld komt. 
Jurre vindt 'Woeste Willem' erg leuk. 

Roos vindt 'Wil jij mijn vriendje zijn' van Eric Carle geweldig. Op het eind van het verhaal, wanneer het muisje eindelijk een vriendje heeft gevonden en ze samen knus in het holletje zitten, haalt Roos opgelucht adem. 

En de diverse 'Kikker' boeken van Max Velthuijs doen het ook altijd goed.

Als het wél even mooi weer is, zijn we buiten te vinden. Jurre en Roos slaan de lente over en hebben de zomer in hun bol. Ze vragen wanneer we 'buiten gaan eten', Jurre heeft het zelfs al over 'picknicken' en deze week is ook al buiten gespeeld met de bellenblaas.
Bellenblaas pret Poes Boemel is ook fan van Woeste Willem

 

2 maart, vrijdag

VRAGENUURTJE

Mijn paspoort verloopt. En dus heb ik een afspraak gemaakt op het gemeentehuis om een nieuwe aan te vragen. Ik maak meteen van de gelegenheid gebruik om Jurre, Roos én Stijn te laten bijschrijven. Zij stonden tot nu toe alleen op het paspoort van Jan. Dit 'bij laten schrijven' is nog niet zo één twee drie gebeurt. 

Ten eerste moet ik een door Jan ondertekend formulier meebrengen waarin staat dat hij akkoord gaat met het feit dat onze kinderen in mijn nieuwe paspoort worden bijgeschreven. Het - nog geldige - paspoort van Jan moet ook mee. Evenals Jurre, Roos en Stijn. Zij zijn verplicht om bij de aanvraag van de bijschrijving op het gemeentehuis te verschijnen. 

Gewapend met brief van Jan, geldig paspoort van Jan, verlopen paspoort van mijzelf, pasfoto van mezelf én van Jurre én van Roos én van Stijn, ga ik met Jurre, Roos en Stijn op pad. 

'Ziezo dat is geregeld', denk ik terwijl ik de mevrouw alle paperassen overhandig. Niets is minder waar. De mevrouw roept Roos en zegt: 'Ik ga jou wat vragen stellen. Hoe heet jij?'

'Toos', antwoordt Roos.

'Hoe oud ben je?', vervolgt de mevrouw. 'Vier jaar', roept Roos terwijl ze haar woorden kracht bij zet door daadwerkelijk vier vingers aan de mevrouw te laten zien.

De mevrouw is nog niet klaar. Ze wijst op Jurre en Stijn en vraagt: 'Hoe heet hij. En hij?'. 

'Sjurre en Tijn', antwoordt Roos keurig. 

De mevrouw lijkt er geen genoeg van te krijgen. Haar vinger priemt in mijn richting. 'Wie is dat', vraagt ze. 

'Mama', zegt Roos.

'Hoe heet jouw mama', vervolgt de mevrouw.

'Tuzanne', zegt Roos.

De mevrouw is nog steeds niet tevreden. 'Waar woon je? vraagt de mevrouw. 'Thuis' zegt Roos. Hi hi, heel goed denk ik glimlachend, maar de mevrouw kan er niet om lachen. Ze vertrekt geen spier en gaat door met haar verhoor: 'Hoe heet je papa?

'Swinnie' antwoordt Roos. Oeps!!! (Zo noem IK Jan altijd). Ik verschiet van kleur, maar weiger uitleg te geven.

Op het voorhoofd van de mevrouw verschijnen fronsrimpels. Ik word er zenuwachtig van. Ze checkt haar gegevens (voornaam papa: Jan) en vraagt nogmaals aan Roos: 'Hoe heet jouw papa?'

'Swinnie', zegt Roos bloedserieus.

De mevrouw zegt niets. Roos wordt weggestuurd en Jurre moet komen.

'Hoe heet jij?', begint de mevrouw van vooraf aan.

'Jurre', zegt Jurre. Tot zover loopt alles gesmeerd.

Dan komt de mevrouw weer bij de vraag: 'Hoe heet jouw papa?' 

Ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen. Gespannen kijk ik naar Jurre. Hij zwijgt.

'Hoe heet jouw papa?', herhaalt de mevrouw.

'Swinnie', zegt Jurre.

Met een vragend gezicht kijkt de mevrouw naar mij. Ik stotter dat ik Jan altijd Swinnie noem. Ze kijkt me ietwat vreemd aan. Dan wijst ze op Stijn, maar voordat ze hem iets heeft gevraagd, roep ik razendsnel: 'Oh, hij praat nog helemaal niet'.

Pfff. Stel je voor dat ze hem ook aan een kruisverhoor onderwerpt. Stijn maakt van serieuze dingen geheid een potje. Op de vraag 'Hoe heet je?' zou hij steevast antwoorden 'Jurre' of 'Opa'. Dan vrees ik dat ik mijn nieuwe paspoort helemaal wel kan vergeten...

De mevrouw denkt na en zegt dan: 'Oke, hier graag vier keer uw handtekening plaatsen. En over vijf dagen kunt u uw nieuwe paspoort ophalen.'

Ik slaak zowat een zucht van verlichting. Oef... 'even de kinderen bij laten schrijven'.... wat een gedoe man! Gelukkig kan ik er, met mijn nieuwe paspoort, weer vijf jaar tegen. Ik mag toch aannemen dat Jurre en Roos, wanneer ze negen jaar zijn, op de vraag 'Hoe heet jouw vader?' niet zullen antwoorden met 'Swinnie'.

 

3 maart, zaterdag

Een greep uit de schoenenverzameling van Jurre (maat 26), Roos (maat 25) en Stijn (maat 24). Aan het aantal paar schoenen te zien zou je niet zeggen dat hier 'maar' drie kinderen wonen. Oma Wilma is er niets bij ;-) 

6 paar Petit Shoes
3 paar hoge Brakkies
2 paar Pinocchio
2x Track Style sandalen
1 paar Lumberjack
1 paar Bo Bell
3 paar Teva sandalen

De zes paar schoenen aan de linkerkant zijn net aangeschaft. Lekker zomers, dus kom maar op met dat voorjaar!

 
4 maart, zondag BALLETTAS

Mijn voorjaarsvakantie zit erop. Maar Jurre is volgende week ook nog vrij! Zijn voorjaarsvakantie duurt maar liefst tweeëneenhalve week. Roos is maandag ook vrij. Jan en ik moeten werken en dus gaan Roos en Jur vandaag drie dagen in Hilversum bij opa en oma logeren.

Na het tandenpoetsen loopt Jurre met de tandenborstel en de tube tandpasta door de gang. 'Wat ben jij nou aan het doen? roep ik. 'Leg je tandenborstel en tandpasta maar in de badkamer neer'.

'Nee', antwoordt Jurre, 'ik doe het alvast in mijn BALLETTAS voor als ik bij oma en opa ga logeren'.

'Oké, heel verstandig', antwoord ik (en ik negeer het ballettas). 'Doe jij je spullen maar alvast in jouw TOILETTAS'. Ik spreek het woord toilettas nadrukkelijk uit, maar het dringt niet echt tot Jurre door, want hij antwoordt: 'Ja, ik doe het in mijn BALLETTAS, anders ga ik het misschien vergeten!'

 

7 maart, woensdag

AU AU

Zijn dit nu eindelijk mijn laatste kiezen? 

 

 

9 maart, vrijdag

GEELVLEUGEL ARA

's Ochtends breng ik, samen met Jurre en Stijn, Roos naar school. Jurre is zwaar onder de induk van zijn stoere zus. Jurre heeft deze week nog vakantie en Roos moet naar school. Jurre vindt dit zielig voor Roos. 'Moet Roos niet huilen?', vraagt hij wel tien keer als we de school uitlopen en Roos achterlaten. 

'Nee hoor,' zeg ik, 'Roos vindt het juist leuk op school! Het is toch ook leuk om op school te spelen?'

'Ik wil niet naar school', antwoordt Jurre. Hij kan er met z'n pet niet bij dat Roos het juist heel erg naar haar zin heeft op school.

Jurre, Stijn en ik gaan plantjes kopen. 

Ik parkeer de auto en loop met Stijn aan de hand langzaam richting tuincentrum.

Het regent inmiddels. Jurre rent ver voor mij uit. Hij zwaait z'n armen op en neer. Alsof hij vleugels heeft.

'OEHOEH Mamma, ik ben een geelvleugel ara', gilt Jurre terwijl hij zigzaggend over het plein rent.

Plots begint het nog harder te regenen.

'Mamma!!!', krijst Jurre nog harder 'Mijn vleugels worden nat!!!'

Een aantal mensen kijkt Jurre ietwat vreemd aan. Ik negeer de vragende blikken en doe alsof ik niets in de gaten heb. Minstens zo hard als Jurre daarnet gilde, roep ik: 'Worden je vleugels nat? Oh, dat geeft niets. Je moet gewoon wat harder vliegen. Dan wapperen ze vanzelf weer droog.'

'Ja', roept Jurre. En hij rent -met zijn armen op en neer vliegend- nóg harder over het plein. De mensen van daarnet staan nu zelfs even stil om naar Jurre te kijken. Hij heeft niets in de gaten en fladdert gewoon verder.

In het tuincentrum zet ik Stijn en Jurre boven de grote kar. Vervolgens laad ik de kar vol met paars blauwe violen. Veel keus is er nog niet. Logisch het is pas begin maart, maar ik heb de voorjaarskriebels. 

Het wordt dit weekend lekker weer. De hoogste tijd om de tuin wat vrolijker te maken. Grote zakken potaarde, Whiskasbrokken, Gourmetblikken voor Boemel. Binnen een mum van tijd zit mijn kar vol. Tijd om af te rekenen.

Op weg naar de kassa lopen we langs een vaas paastakken. Het zijn prachtige grote takken. Wel 2 meter lang! Daar wil ik er ook één van. 'Die gaan we thuis versieren', roep ik enthousiast terwijl ik een grote tak over de kas hijs.

Nadat we hebben afgerekend, laden we alles in de auto. Op weg naar huis vraagt Jurre: 'Mamma, mag ik helpen om de kerstboom te versieren?'

Om drie uur halen we Roos uit school en daarna gaan we gauw aan de slag. Uit de schuur halen we een grote pot. Jurre, Roos en Stijn scheppen zand uit hun zandbak in de pot en daar steken we de tak in. Ik draag de paastak naar binnen. Hij past maar nét. De bovenste takken raken het plafond. Hij is prachtig.

Jurre, Roos en Stijn versieren de boom met houten paasfiguren, eieren, piepkleine gele kuikentjes en chocolade paashazen. Ik zorg er wel voor dat de choco haasjes extra hoog hangen dit jaar. 

 

10 maart, zaterdag   

TAARTJES MAKEN

's Avonds in pyjama maken we één grote tompouce. Vervolgens snijden we 'm in kleine stukjes. Hoeveel mini tompouces hebben we nu? Jurre en Roos tellen hardop mee.

Stijn heeft mij zien snijden en denkt: dat wil ik ook proberen. Maar dat snijden is best lastig!

 

14 maart, woensdag 

GROEN GROENER GROENST  

Vooral de overgang naar het voorjaar is verrukkelijk. Bijna zou ik wensen dat de tuin altijd 'groen groener groenst' is (zoals op bovenstaande foto). Tegelijkertijd weet ik dat als ie altijd zo groen zou zijn, ik het niet meer zou zien. Maar nu, bij het verschijnen van de eerste blaadjes en bloemen, zie ik het wel. Ik word wakker; heerlijk zo'n seizoenswisseling.

Jurre, Roos en Stijn krijgen ook een huppelend gevoel: ze willen zo veel mogelijk naar buiten!

 

DIERENPARK AMERSFOORT 

 

21 maart, woensdag   

RITSDIPLOMA

Jurre heeft zijn ritsdiploma gehaald!!! Hij heeft juf Willeke dus niet meer nodig bij het aantrekken van zijn jas! Knap van Jur dat hij z'n diploma heeft én fijn voor juf Willeke die het vast al druk genoeg heeft met haar groep (jongste) kleuters. 

 
22 maart, donderdag   

1, 2, 3... 10, IK KOM!

Verstoppertje is hier hot. Na het eten is het vaste prik. Vanavond telt Roos tot 10 terwijl Jurre en Stijn zich ondertussen verstoppen. Jur kruipt achter de bank. Stijn gaat in het pannenkastje staan en slaat beide deurtjes om zich heen. Hij waant zich 'onzichtbaar', maar... zijn kruin met haar komt boven de deurtjes uit. En zijn enkels en voeten steken onder de kastdeurtjes uit. Het duurt dan ook slechts enkele seconden voordat Roos Stijn ontdekt. 

 
Daarna is Stijn aan de beurt om te zoeken. 
Hij bedekt zijn ogen met zijn handen en telt op zijn manier tot tien.
'Tee (2), ajt (8), tie (10)', roept hij en hij laat zijn handen zakken om de achtervolging in te zetten. 

 

23 maart, vrijdag   

DE NIEUWE HEMA

Sinds de opening van het nieuwe HEMA-gebouw, heeft Stijn een 'favoriete winkel'. Dit filiaal heeft namelijk blauwe mandjes van megaformaat. Er zit een uitschuifbaar handvat aan de mand en er zitten wielen onder, zodat je 'm - als een koffer op wielen - achter je aan kunt trekken. En dat vindt Stijn het einde. Heel lief loopt hij achter mij aan terwijl ik hem zo nu en dan iets toestopt wat hij in de blauwe mand gooit. 

Maar... na het afrekenen dienen de mandjes ook weer ingeleverd te worden bij de ingang van het filiaal. En daar is Stijn het niet mee eens. Hij begrijpt niet waarom het verboden is om met HEMA-mand verder te winkelen bij V&D of H&M?

Het duurt even voordat ik hem heb overtuigd dat het blauwe geval écht in de winkel dient te blijven. Maar als hij door heeft dat ik het meen, wil hij graag meehelpen met het opruimen van zijn wandelmand.

Hij schuift het handvat terug en tilt de mand op. 'Oeeeeeeeh zwaar', zucht en steunt onze druktemaker terwijl hij de mand in een stapel met andere mandjes probeert te tillen. Ondertussen oogst hij veel bekijks. Met name de wat oudere dames staan even stil om zijn uitsloverij gade te slaan. 

Sjansmajoor.

 

 

KLEUTER GELEUTER

'Juf, ik zulks zo groot als jij', zegt Roos tegen de juf. 
'Nou', zegt juf, 'dan moet je toch nog echt even groeien'.
Waarop Roos antwoordt: 'Een paar minuutjes maar.' 

Hi hi, Roos lijdt aan grootheidswaan. 

 

 

24 maart, zaterdag

GROTE SKELTER

Met Jurre, Roos en Stijn ben ik even in Hilversum. Opa haalt de skelter uit de garage, zodat Roos en Jurre kunnen kijken of ze eindelijk genoeg gegroeid zijn om met hun voeten bij de trappers te kunnen. En jawel, het lukt!!!

Jurre en Roos oefenen op straat. Voor- en achteruit rijden gaat al heel goed. Jurre vindt het remmen nog lastig, maar dat is een kwestie van oefenen. 

Foto hierboven: Op straat, voor het huis van opa en oma, oefent Jurre met het manoeuvreren met de skelter.

Opa Harry heeft op zolder flink wat 'hout' staan en aangezien Roos en Jur komende week allebei een palmpaasstok voor school nodig hebben, komt de houtvoorraad goed van pas. Opa maakt twee mooie kruizen.

Donderdag gaan Jurre en Roos broodhaantjes bakken en vrijdag worden de stokken versierd. 

Foto hierboven: 'Oma mag ik schrijven', vraagt Jurre. Oma geeft 'm een pen en papier en Jurre gaat van start. Dat wil Roos ook. En zo zijn ze samen aan tafel aan het 'schrijven'.

 

25 maart, zondag   

WATTISDAT?

Vanmorgen gaan we met z'n vijven naar theatervoorstelling 'Wattisdat?' We wachten in de hal voordat we naar binnen mogen. Roos komt oude bekenden (kinderdagverblijf) tegen: Jasmijn is 4 jaar geworden!!

De handwerkjuf maakt een olifant van klei. Maar als ze de olifantenkop even op de kist zet, begint de kist te rommelen. Wat is dat nou? Al gauw blijkt er een vreemde mevrouw in de kist te zitten. 

Ook zij weet hoe je olifanten moet maken. Hele grote, maar niet van klei. Met touw, hout, vrachtwagenbanden, blikken en een autoruit maakt het tweetal een museum vol kunst.

Na afloop mogen de kinderen die dat willen lekker aan de slag met een stuk klei.

De voorstelling "Wattisdat?" is geïnspireerd op het werk van Carel Visser. Deze beeldend kunstenaar maakte in de jaren ‘80 en ‘90 veel werk van afvalmateriaal.

 

27 maart, dinsdag   

GRRRRR

Wanneer Roos 's middags bij de buitenschoolse opvang is geweest, is ze getransformeerd tot  ondeugend tijgertje.

Meester Patrick kan er wat van! 

 

 

 

28 maart, woensdag 

SPOOKBOS

We gaan naar Eemnes, naar het NME-centrum (natuur en milieu-educatief centrum). Jurre, Roos en Stijn kunnen daar naar hartelust spelen en knuffelen met de dieren van de kinderboerderij en een wandeling maken door het 'Spookbos'.

Roos en Stijn vinden het geweldig, vooral de lammetjes en de konijnen zijn favoriet. Jurre heeft wat aanmoediging nodig alvorens hij het aandurft een dier te aaien.

Vooral de kippen vindt hij uitermate griezelig. Jurre zit op een bankje een boterham te eten in het zonnetje. Dat lusten de kippen ook wel en dus gedragen ze zich nogal opdringerig. Ze pok-pokken erop los en de echte waaghalzen fladderen gewoonweg recht op de boterham in Jur zijn hand af.

Dat is iets te veel van het goede voor Jur. 'Mama, ik wil naar huis', blèrt hij. Zelfs bij mij op schoot durft hij zijn broodje niet verder op te eten!

Gelukkig zijn er nog voldoende andere dieren (en speelgoed) waardoor het kippenincident naar de achtergrond verdwijnt. En dat broodje? Ach, dat eet Jur op de terugweg in de auto op. Wel zo veilig!

 

29 maart, donderdag

DAG MAM... IK GA

Ik zit achter mijn laptop en hoor gerinkel van een sleutelbos. Als ik opkijk zie ik Stijn op een stoel staan om mijn sleutels van tafel te graaien. Hij heeft de laarzen van Jur aangetrokken en zijn rugtas omgedaan.

Stijn klimt van de stoel, kijkt mij aan en met mijn sleutelbos in zijn hand zwaait hij naar mij terwijl hij zegt: 'Daag! Daag'.

'Huhh, Stijn waar ga je heen?' vraag ik. 'Weg!' antwoordt hij resoluut en hij maakt de tussendoor open. Dan loopt hij het halletje in, richting voordeur, waar hij met een sleutel de deur open probeert te maken. Hij gebruikt hierbij mijn autosleutel, hi hi, dus ik speel het spel vrolijk mee en roep: 'Oké. Daag, goede reis.'

Maar toch.....

'Dag mam! Ik ben weg....' is een uitspraak waarvan ik gedacht had dat die nog wel een aantal jaren op zich zou laten wachten. Maar nee hoor, niet bij Stijn. Blijkbaar heeft Kleine grote man nogal haast met groot worden.

 

30 maart, vrijdag

PALMPASEN

Al liedjeszingend en zwaaiend met de Palmpaasstok komt Roos vanmiddag uit school gelopen. Een prachtig gezicht, zo'n stoet kinderen met mooi versierde kruizen.

Roos zwaait zo enthousiast met haar stok van links naar rechts dat ze zichzelf bijna een oog uitsteekt!

Stijn ontdekt dat er, behalve mooi gekleurde versieringen ook eetbare dingen in hangen. Hij ziet rozijnendoosjes, een broodhaantje, geregen rozijnen en Nibbits hangen en zet de achtervolging in.

'Snoepen, snoepen!', gilt hij.

Stijn heeft geen boodschap aan de traditie van de Palmpaasstok (dat je 'm niet zelf leeg eet, maar juist weggeeft aan iemand anders).

Hij is pas tevreden wanneer hij thuis ook een doosje rozijnen krijgt.

 

31 maart, zaterdag