'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   juni 2009 

1 juni, maandag

KERMIS

Er is weer kermis in de stad. En Jurre en Roos hebben er al lucht van gekregen want de aankondigingen hangen overal in de stad en onder schoolgaande jeugd ;-) verspreidt dergelijk nieuws zich in rap tempo!

Goed. Kermis dus. En dat betekent dat ik vanmiddag als een verstandelijk gehandicapte sta te zwaaien naast een draaimolen.

 

Je merkt het al. Ik hou persoonlijk niet zo van kermissen.

Vroeger wel hoor! Maar nu niet meer. Die takkeherrie die op mijn hersenpan inbeukt. De trieste aanblik van kinderen die de gokverslaving met de paplepel ingegoten krijgen omdat vader, tegen beter weten in, muntjes in de gleuf blijft werpen. Oké ik overdrijf hier wat. Maar wat een droefenis. Waarom doe ik ons dit aan?

Nou, dat is simpel. Omdat ik geen keus heb. Want ik ben dol op de pretlichtjes in de ogen van Jurre, Roos en Stijn wanneer ze met touwtrekken en drie eendjes hengelen prijzen "winnen".

Weten zij veel dat het 'altijd prijs is' en dat je altijd iets mag uitzoeken omdat je daar tenslotte ook flink voor betaalt. VIER euro om drie eendjes uit het water te vissen. Belachelijk! 

Maar goed. Dolgelukkig zijn ze met hun goedkope plastic speelgoed troep.

Voor zo lang het leeft…

 

     

4 juni, donderdag

EUROPESE VERKIEZINGEN

In het dagelijks leven merken we er niets van. Het is gewoon Jan Winters en Suzanne Vrijens.

Maar... op officiële documenten (zoals de oproepkaart voor het stembureau) is duidelijk te zien dat er iets mis is gegaan.

Vandaag is het weer zo ver. We mogen stemmen. Ditmaal in het kader van de Europese verkiezingen. En op het stembureau wordt, zoals elke keer als Jan daar zijn gezicht laat zien, hartelijk gelachen. Zoiets hebben ze nog nooit meegemaakt.

Met mijn stempas is niets mis. Er staat op vermeld: Mevr. S.E.H Vrijens - Winters. En daarin ben ik niet uniek, want er zijn ontelbaar veel mensen die, na hun huwelijk, op officiële documenten ook de naam van hun man laten vermelden. Tot zover gewoon 'normaal'.

Nu de stempas van Jan. Daarop staat vermeld: de heer J. Winters - Vrijens (zie foto hierboven).

Ha, ha waarschijnlijk is hij de enige man in heel Nederland die sinds zijn huwelijk, naast zijn eigen naam, ook de naam van zijn vrouw draagt!

Mijn schuld. Sorry lieverd… ik heb destijds het (saaie) formulier vluchtig gelezen en willekeurig een hokje aangevinkt.

 

6 juni, zaterdag   DE FRANSE SLAG

Ik ben heel slecht in de huishouding. Er is niets zo onbevredigend en zinloos als het huishouden.

Doe ik de was? Ik draai me om en er ligt een nieuwe te wachten. Leuk joh 3 kleuters (of eigenlijk 4 want Jan kan er ook wat van...)

Ga ik stofzuigen? Even later liggen er weer heel veel kruimeltjes of zandkorrels. Zand van onze straat, die momenteel open ligt omdat we glasvezel krijgen. Of zand afkomstig uit de zandbak en vervoerd in de schoenen. Want schoenen schijnen hier in huis midden-in-de-kamer te moeten worden uitgetrokken. Heel fijn.

Lap ik de ramen? Oh nee, niet liegen want dat laat ik maandelijks doen door de glazenwasser. Maar zelfs net op het moment dat de glazenwasser is geweest, besluit een vogel dat mijn raam de perfecte plaats is om een enorme schijtplek achter te laten.

Bah. Ik haat het huishouden. En ik ben dan ook enorm goed in de Franse slag....

 

Foto's van het Bosbad in Baarn.

 

7 juni, zondag

EINDE SCHOOLJAAR

Het eind van het schooljaar is in zicht. Een drukke periode. Op het oudergesprek van Roos bespreek ik het eindverslag van logopedie en het handelingsplan voor schooljaar 2009/2010 met de juf van De Praatbus, de casemanager van Stichting Gewoon Anders en de logopediste.

Op de TAK-klankarticulatie scoort Roos (met een kalenderleeftijd van 6,5 jaar) als een 4,7 jarige. Met TAK-woordvorming als een 5,6 jarige. Wat betreft fonologisch bewustzijn en woordassociaties scoort Roos wel leeftijdsadequaat. 

Roos zit in groep 2 en mocht sinds begin dit jaar gaan meedoen met Veilig Leren Lezen. De eerste drie kernen heeft ze al gedaan. Misschien is Roos, doordat ze vervroegd mocht gaan lezen, zich meer bewust geworden van de klanken. Ze is nu ook iets kritischer op haar eigen uitspraak. 

Wat super goed gaat is het uitspreken van bepaalde klanken. Het oefenen met de medeklinkers verloopt positief. Ten opzicht van vorig jaar heeft Roos de K, L, W en de R (niet de gewone R maar de huig-R) geleerd. Vorig jaar kon ze dit nog niet.

Op dit moment heeft ze erg veel moeite met de ng, -st en -ts. Dat wordt dus een doel voor komend schooljaar. Evenals de ontwikkeling van de lipspieren, want die zijn nog erg zwak. Met lipsluiting is ze ruim een jaar geleden een periode erg bewust mee bezig geweest. En dat ging toen ook erg goed, maar nu ze er minder actief mee bezig is, valt ze hierin weer wat terug.

Zinsbouw verdient ook nog de nodige aandacht want die is erg zwak. Toch is het wel vooruit gegaan, want Roos praat (vergeleken met vorig schooljaar) meer in samengestelde zinnen!

Het grammaticaal correct onder woorden brengen, blijft gewoon lastig voor Roos.

Hieronder een voorbeeld van het taalgebruik bij Roos (bij een logische reeks): 'Die meisje geef de patat aan hij. Die jongen geeft die brief aan zij. Ging die eten. En dan ging die ’t weggooien (= het patatzakje). Ging dat meisje een ballon. Ging ze lopen. En dan ging ze vallen op de billen. En toen ging ze nieuwe ballon halen. En die ging ze dan stevig vasthouden’.

Het gebruik van werkwoorden in de verleden tijd gaat al beter, maar het blijft ook nog lastig. En het volledig uitspreken van bv. geeft is nog lastig omdat Roos moeite heeft met werkwoordsvervoegingen in het algemeen. Vaak wordt het: hij geef. Het gebruik van hem/haar is ook nog onvoldoende. Dus dat zijn doelen die blijven staan! Evenals de pengreep.

Maar al met al heeft Roos ook een boel vooruitgangen geboekt dit schooljaar.

 

Bij Jurre ben ik ook op gesprek geweest. Jurre is ten opzichte van vorig jaar enorm gegroeid wat betreft zelfvertrouwen. Iets wat wij thuis ook al hebben gemerkt, maar wat toch ook erg fijn is om te horen van de juf. Verder doet hij gewoon lekker mee en heeft prima contact met de andere kinderen uit de groep en met de juf. Alleen z'n 'kritisch luisteren' kon wat beter. Af en toe is het nogal een dromer ;-)

 

    

Na het buitenzwembad in Baarn gaan we in Hilversum eten bij opa Harry en oma Wilma.

 

11 juni, donderdag

VLINDER EN SCHAAP

Vlinder, regenwolk en een schaap (dat overigens meer weg heeft van een kameel). Getekend door Jurre.

 

13 juni, zaterdag

ZEEPKISTENRACE HILVERSUM

Net als vorig jaar is er bij opa en oma in Hilversum een zeepkistenrace. Precies in de laan van opa en oma! Een stuk Fabritiuslaan is afgezet.

's Ochtends wordt het parcours op gezet en de startbaan opgebouwd. Jurre, Roos en Stijn halen de skelter en de fiets bij opa uit de garage en gaan alvast oefenen voordat de echte wedstrijd gaat beginnen.

Aan Roos wordt gevraagd of ze ook mee wil doen. Daar is Roos wél voor in. Jurre wil niet. Maar als hij ziet dat Roos een rugnummer krijgt, dan wil hij niet achterblijven. Stijn wil ook meedoen!

Roos, Jurre en Stijn mogen met twee grote jongens op de RocketPower mee. Een omgebouwde brommer of weet ik veel wat en dat gaat bergafwaarts reuze hard!

Na de finish moet het ding steeds weer bergopwaarts geduwd worden om opnieuw te kunnen starten. Dat valt niet mee!!

 

Foto hierboven: Jurre, Roos én Stijn op de RocketPower!

 

 

 

 

 

   

14 juni, zondag

HUIZE WINTERS GROEIT GROTER...

Hier in huize Winters wordt enorm gegroeid at the moment.

De broeken zijn niet aan te slepen; valt er eentje eens geen gat in de broek, groeit een ander er wel uit. Waar je bij staat ook gewoon. Jurre en Roos schieten door van 116 naar maat 122. Het weer werkt gelukkig mee, want bij driekwartbroeken en shorts valt 't niet zo op als ze eigenlijk een maatje te klein zijn. Roos en Jurre groeiden zélfs zo maar uit hun fiets!!!!

Stijn laat maat 104 achter zich. 104 zit als HOOG water. En dus wordt er al het één en ander ingeslagen in maat 110, broektechnisch dan. Zijn bovenbouw zit al langer in deze maat. Ik denk dat hij zijn broer en zus ooit zal inhalen, want het verschil in kledingmaat is kleiner dan het leeftijdsverschil (van toch écht twee jaar!). 

Stijn groeit zelfs zo hard dat hij er gewoon moe van is. Soms valt hij binnen een paar tellen ineens in slaap. Op de bank, in de stoel, op de grond, in de auto. Regelmatig mist hij een dagje school, zodat hij zijn batterij weer even op kan laden....

 

Foto hiernaast: Jurre met z'n nieuwe Gazelle fiets en Roos met haar nieuwe Batavus fiets.

 

17 juni, woensdag

PLEISTERS PLAKKEN...

Voordeel van de lente en de zomer is dat je als moeder met heel wat minder gaten in kleding wordt geconfronteerd. Nadeel is wel dat deze gaten zich dan ineens in je kinderen bevinden. Ach ja, een mens kan niet alles hebben. Bij de Etos kwam ik wel hele mooie pleisters tegen: jungle pleisters voor Jurre en Stijn en prinsessenpleisters voor Roos. Ik kon haast niet wachten totdat er een kind zou komen aan rennen met een bloederige wond. Zodat ik dan mijn geweldige pleisters tevoorschijn kon toveren.

En inderdaad. Ik hoef niet lang te wachten op de eerste wond. Vandaag is het woensdagmiddag. De buren zijn op vakantie en wij zorgen voor de vissen in hun vijver. Tegen het einde van de middag ga ik met Stijn de vissen eten geven. Ik hobbel achter Stijn aan. Hij rent via de achtertuin, door het gangetje en zet, komend uit de voortuin, één voet op de stoep. De brommer die van rechts - over de stoep!!! - komt aanrijden, ziet hij niet aankomen. 

Ik zie Stijn door de lucht vliegen. Ik sta een nanoseconde aan de grond genageld. Pas als ik ‘pok’ hoor omdat Stijn een meter verder op de stoep neerkomt, kan ik weer bewegen. Ik ren op ‘m af om te kijken hoe en wat. Hij brult de hele buurt bij elkaar.

‘Bloed, bloed’, gilt hij. Maar dat bloed kan me gestolen worden. Het gaat mij vooral om z’n hoofd. De schade lijkt mee te vallen. Een open knie, een open elleboog én een flinke bult op z’n voorhoofd.

Pfff… ik wilde graag pleisters plakken, maar dit had nou ook weer niet gehoeven.

De brommerrijdster, een wat oudere mevrouw die folders rond brengt, is minstens zo geschrokken als Stijn en ik dat zijn. 'En terecht!', denk ik gemeen, want je hoort niet met een brommer over de stoep te racen.

Toch voel ik, als de eerste schrik gezakt is, ook medelijden met haar. Ze staat te trillen als een rietje.

Een uurtje later gaat de bel. Het is de brommermevrouw! Ze komt nogmaals haar excuses aanbieden en heeft voor Stijn bellenblaas en een boekje meegenomen.

 

19 juni, vrijdag

SCHOOLREISJE

Het ligt nog vers in mijn geheugen hoe Jurre en Roos, twee jaar geleden, hun eerste schoolreisje hadden. Helemaal alleen met de bus!

Volgens mij vond ik het nog spannender dan Jurre en Roos. Roos vindt niets eng. Jurre stapte, als vierjarige, zelf ook al met een beetje buikpijn de bus in. 

Ik ging uitzwaaien. Bij Jur verliep dat wat moeizaam, want die kon ik in eerste instantie niet vinden. Probeer maar eens een kind te vinden achter geblindeerde ramen van een hoge bus. Pfffff, dat vond ik maar niks. Straks dacht hij nog dat ik niet was komen zwaaien! Maar gelukkig werd ik geroepen door een andere moeder. Zij wees mij waar hij zat.

En dus hebben Stijn en ik toen nog lang naar hem gezwaaid en Jurre veel handkusjes toe geblazen.

En dan de terugkomst! Met de beroemde lege bus!!! Daar trap je natuurlijk als ouder ook heel braaf in. Ieder jaar weer. Zo gaat het bij mij op school ook.

Dit jaar ging Stijn voor het eerst. Deze keer ben ik de enige die het een beetje spannend vindt. Stijn heeft er vooral zin in. De reis gaat dit keer naar Dierenpark Amersfoort!.

Op zulke dagen wens ik wel eens dat ik stiekem om het hoekje kan gluren om te zien hoe ze het daar hebben. En gelukkig kan ik vandaag ook meegenieten want ik mag als begeleidster met de klas van Jurre mee. En aangezien Roos en Stijn er ook met hun groep rondlopen, kan ik toch af en toe even naar ze zwaaien!

Foto hieronder: Juf Willeke met alle kinderen van groep 2. Maar liefst tweeëneenhalf jaar is Willeke Jurre z'n juf geweest. Hij voelt zich enorm vertrouwd bij haar en zal haar nog erg gaan missen denk ik.

  

Foto hiernaast: Jurre BOOS omdat Stijn 'm nat heeft gespoten! Tegen je verlies kunnen, valt soms niet mee...

 

 

 

27 juni, zaterdag

VERLIEFD

Zojuist in de tuin kreeg ik van Stijn een bloempje. ‘Voor jou mamma, heb ik helemaal voor jou geplukt. Die mag je in je haar steken mamma. Oooooh mamma, nu ben je mooi! Ik vind je lief mamma, nu zijn we verliefd he?’ 

'Wat een prachtige bloem Stijn! Maar eh, wat is dat: verliefd?’ vraag ik.

‘Dat is omdat jij heel lief bent. En ik ben alleen verliefd op jou! En op papa. En op Boemel.'

Mooi, die hebben we binnen ;-)

Ik ga snel weer genieten want het kan zo maar afgelopen zijn.