'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   juni 2008 

 

1 juni, zondag   

SPROOKJESWONDERLAND

 

 

4 juni, woensdag   

EPIPEN

Ruim een maand geleden ontdekten we dat Stijn anafylactisch reageert op cashewnoot. Vandaag heb ik een afspraak bij de huisarts. Ik krijg twee EpiPennen voor het geval Stijn toch iets eet met (sporen van) cashewnoot. Daarnaast heeft hij nu een actieplan voor op het kinderdagverblijf. Op dit A4-tje staat duidelijk vermeld hoe je moet handelen wanneer er iets gebeurt.

Zelfs wanneer hij een kruimeltje cashew binnen krijgt, zal zijn lichaam naar alle waarschijnlijkheid reageren door grote hoeveelheden histamine los te laten. Hierdoor raken bepaalde kleine bloedvaten 'lek' en gaat zijn bloeddruk extreem omlaag.

Omdat bloedvaten lek raken, stroomt er vloeistof naar buiten. Dit zorgt ervoor dat sommige lichaamsdelen opzwellen (zoals bij Stijn: zijn romp, gezicht, ogen, tong en lippen).

Door de anafylaxie daalt de bloeddruk levensgevaarlijk en dit kan -in combinatie met acute vernauwing van de luchtwegen (door het opzwellen van de tong/keel)- ervoor zorgen dat hij binnen enkele minuten overlijdt! Dit kun je vertragen door het inspuiten van adrenaline (of epinephrine). Dit inspuiten doe je met de EpiPen. De vertraging is maximaal 20 minuten, dus een ambulance is ALTIJD alsnog nodig. 

PS. Toevallig kwam ik erachter dat cashewbomen tot dezelfde familie (pruikenboomfamilie) behoren als bomen waar pistachenoten en mango’s aan groeien. Dus deze laatste twee komen voorlopig het huis ook niet in...

 

Het is warm op de slaapkamer en Stijn vraagt: 'Mamma, mag ik even de wind aan zetten?' (met 'wind' bedoelt hij 'de ventilator :-))

Tekening van Roos, onderwerp lijkt me duidelijk: 'Poppetje met waterpukkels (= waterpokken).

7 juni, zaterdag

NAGELS LAKKEN...

 

STUNT STIJN

Stijn houdt van 'bewegen'. Als tweejarige maakte hij, aangespoord door Roos, zijn eerste koprol. Nu als driejarige is zelfs de koprol-met-handen-op-de-rug al een makkie!

Vanmiddag stunt hij - samen met Roos - in het zwembadje bij opa en oma in de tuin. En 's avonds... liggen Jurre, Roos en Stijn binnen 5 minuten heerlijk te slapen!

 

12 juni, donderdag

VOLGEND SCHOOLJAAR...

Roos zit nu in groep 1 van 'De Praatbus'. Een speciaal basisonderwijs klas die gehuisvest is binnen een gewone basisschool 'De Omnibus'. Roos heeft het - eigenlijk al vanaf het begin - heel erg naar haar zin. En met slechts 11 andere kinderen en veel juffen valt er voor haar ook veel te halen op het gebied van taalproductie/spraak en mondmotoriek en dat is natuurlijk precies waarom ze er is geplaatst.

Maar goed, het einde van het schooljaar nadert en dus zijn er oudergesprekken. Vanmiddag heb ik een gesprek over Roos gehad met de juf, de logopediste en de casemanager van Stichting Gewoon Anders. Het was een fijn gesprek. Roos zit voorlopig nog prima op haar plek in De Praatbus en start na de zomervakantie in groep 2. Tot zover volledig in de lijn der verwachtingen...  

Maar er is meer! Na de zomervakantie mag Roos (beginnend met een halve dag per week) gaan integreren in een 'gewone kleutergroep'. En dát hadden Jan en ik dus totaal niet zien aankomen! Maar allemachtig wat ben ik blij voor haar. Wat zal ze genieten van deze uitbreiding van haar schoolse leefwereld. Nu bestaat deze uit 11 kinderen, maar na de zomervakantie komen daar misschien wel 25 kinderen bij. En omdat Roos een typisch spelen-met-andere-kinderen-kind is én zich sociaal-emotioneel gezien prima redt, denk ik nu al bijna zeker te weten dat ze het GE-WEL-DIG gaat vinden!  

 

14 juni, zaterdag

ZWEMSCORE 

De zwemlessen voor het A-diploma van Jurre en Roos bestaan uit vier niveaus waarbij het vierde niveau de 'afzwemgroep' is.

Jurre en Roos zitten sinds een paar weken op zwemles, op het eerste niveau. Ze oefenen 8 onderdelen (zie hiernaast)

De zwemschool werkt met een internet beoordelingssysteem waarop ik - als ik inlog met een wachtwoord - kan zien hoe het met de vorderingen van Jurre/Roos staat. Wanneer je een onderdeel beheerst, wordt dat beloond met een lachend gezicht. Heb je acht smiley's dan mag je door naar het tweede niveau.  

Na een paar lesjes beheerst Roos al bijna alle 8 onderdelen van het eerste niveau. Het zal, denk ik, dan ook niet lang duren voordat onze waterrat door mag naar het tweede niveau!!!  

Jurre (zie hieronder) blijft steken op 1 lachend gezichtje! Ik heb zo'n vermoeden dat het wel eens heel lang kan gaan duren voordat hij mag afzwemmen voor zijn A-diploma ;-)  

 

14 juni, zaterdag

ZEEPKISTENRACE HILVERSUM

Vandaag gingen we met z’n allen naar Hilversum. Tegenover mijn ouderlijk huis werd een zeepkistenrace gehouden. Jurre, Roos en Stijn hebben goed aangemoedigd!  

Stijn zwaait er met zijn aanmoedigingskleppers erop los (foto hiernaast).

   

 Jurre heeft een mooie pennenhouder geknutseld van een (half)pringles bakje.

15 juni, zondag

VADERDAG BIJ HANS EN GRIETJE...

'Papa, ik heb een doosje voor je gemaakt waar je je pennen in kunt doen’, zegt Jurre gisteravond bij het avondeten. ‘Ssssssssst… het moet wel geheim blijven. Morgenochtend mag je het aan papa geven’, roep ik snel. 

En vanmorgen is het dan zover. Jan ontvangt drie zelfgemaakte cadeaus.

Oh oh wat is Jurre toch een slechte 'geheimenbewaarder'!

Roos heeft een hart gemaakt van strijkkralen...

Stijn heeft een zelfgeschilderd eierdopje aan Jan gegeven.

 

 

18 juni, woensdag

JUR DE STRAATJUTTER 

Die Jurre is me toch een verzamelaar! Het begon met een kleine verzameling steentjes. Sindsdien neemt zijn verzamelwoede in rap tempo toe. Hoe ouder hij wordt, hoe meer hij verzamelt. Steentjes, schroefdopjes, lipjes van blikjes, plasticjes, elastiekjes, moertjes/boutjes/ringetjes, stickers-die-niet-meer-plakken, boodschappenbonnetjes, stokjes, snoeppapier, bierdopjes, veertjes en bladeren. Kortom, allés wat hij op straat ziet liggen, raapt hij van de grond op en wordt gekoesterd als een waardevolle schat en belandt thuis in bakjes/doosjes.

Sinds hij naar school gaat, is 'de verzameling van Jur' uitgebreid met een trommel vol Pokémonkaarten, een doos gevuld met Albert Heijn smurfen, een bakje met flippo's, oud buitenlands geld gekregen van Opa Harry, een schatkistje met glazen ‘edelstenen’, 'n grote schoenendoos knikkers, een doosje schelpen en een kistje met oude sleutels... (en ik ben vast nog wel een "belangrijke" verzameling vergeten, *zucht*).

Het is méér dan een eenvoudige hobby! In zijn ogen zijn het zeer bijzondere en uiterst kostbare exemplaren. Dat verklaart misschien ook 't feit dat ik zo'n verzameling (of een gedeelte ervan) dikwijls bij hem in bed onder z'n dekbed terug terug vind als ik hem 's ochtends vroeg wakker maak om naar school te gaan. Dan ligt hij bovenop een stapeltje Pokemonkaarten of op een aantal bierdopjes!

Die Jur! Hij is een echte straatjutter…

Als Jurre zo door gaat dan mag hij wat mij betreft volgend jaar op zichzelf gaan wonen. Ik groei m'n huis uit...

Nog ruim een week school en dan is het zomervakantie. Misschien moet ik – wanneer we terug zijn van vakantie - eens grondig opruimen op de dagen dat Jurre, Roos en Stijn onder de pannen zijn bij de BSO en het KDV. Onder het mom van 'uit het oog, uit het hart'... (hoewel ik bang ben dat dit voor Jurre zo niet werkt...)

 

22 juni, zondag

THE MORNING AFTER... 

Eigenlijk houd ik niet eens van voetbal. En Jan gelukkig ook niet. Je zult ons dan ook nooit betrappen met 't bord eten op schoot voor de buis tijdens Studio Sport. En zelfs op 't hoogtepunt van de EK-koorts zie je hier geen debiel oranje vlaggetjes aan onze auto('s) of aan de voorgevel van ons huis. 

Maar... sinds de start van dit EK heb ik Nederland gevolgd. Tot groot verdriet van Jan. Hij herkent zijn vrouw niet meer terug. De OEH's en AAH's rollen uit mijn mond. Ik leef nogal mee. Sterker nog, tijdens zo'n wedstrijd word ik een beetje testosteronnerig. 'Houd 'm tegen, sukkel!' of 'Daar staat niemand, oen', praat ik tegen het televisietoestel. En Jan - die tijdens de wedstrijd achter zijn laptop zit te werken - kijkt me af en toe aan alsof hij wil vragen: 'Maar verder is alles goed met je?'.

Gisteravond zat ik samen met Jurre voor de buis. Hij is zijn bed uitgekomen (last van kiespijn) en vergezelt mij bij de eerste helft. Maar ja, nu is het einde oefening voor Nederland. Terecht (of mag ik dat niet zeggen?) want de Russen speelden beter.  En ach... het geeft niets. Vanaf nu ben ik gewoon voor GUUS!

(foto) The Morning After: Goedemorgen Jurre!!! Hij heeft uitgeslapen tot 8:30 uur, want zo'n eerste helft gaat niet in je koude oranje kleren zitten...