'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   juni 2005

 

1 juni, woensdag  

EEN HEILIG POTLOOD

Vanmiddag heeft Roos heel erg haar best gedaan bij het tweede gedeelte van het ontwikkelingsonderzoek: voorwerpen benoemen, kralen rijgen, springen, voor- en achteruit lopen over een lijn, op n been staan, konijntje in en op een beker plaatsen, andere voel- en raadspelletje etc. Het duurt ruim een uur en na afloop krijgt Roos een roze potlood met gum!!

Apetrots huppelt Roos met haar nieuwe cadeau door de gang het ziekenhuis uit. Ze loopt ermee rond als een fee met haar toverstafje. In de auto spreekt Roos haar angst uit: 'Jujwe afpappe. Mij. Toos.' (Vrij vertaald betekent dat zoiets als: Jurre gaat het afpakken. Het is van mij, van Roos.)

Ik stel haar gerust. Dit potlood is van Roos. Zij heeft 'm gekregen en Jur mag 't niet afpakken. Ze kijkt tevreden. Eenmaal thuis lijkt Roos bijna gelijk te krijgen. Jurre vliegt meteen op haar 'heilige' potlood af. Dat het potlood van Roos is, daar heeft hij maar weinig begrip voor. Gelukkig herinner ik mij dat er op zolder in mijn bureau ook nog nieuwe potloden (met een gummetje uiteraard!) liggen. Hoera, weer een conflictje opgelost.

NAAMSVERWARRING

Na ons trouwen gaf ik op een speciaal formulier aan hoe Jan en ik voortaan genoemd wilden worden. Daar is iets verkeerd gegaan: waarschijnlijk heb ik het verkeerde hokje aangekruist.

In het dagelijks leven merken we er niets van. Het is gewoon Jan Winters en Suzanne Vrijens. Maar... op officile documenten (zoals de oproepkaart voor het stembureau) is het duidelijk merkbaar dat er iets vreselijk mis is gegaan. Jan werkt vandaag lang (om 6:00 uur vanmorgen is hij weggegaan en hij komt na 21:00 uur weer thuis). Daarom heeft hij mij gemachtigd om zijn referendumstem uit te brengen.

Bij het stembureau vertel ik dat ik ook namens mijn partner kom stemmen. Wanneer ik de twee oproepkaarten overhandig, wordt er (zoals elke keer als Jan zich in het stembureau laat zien) hartelijk gelachen. Zoiets hebben ze nog nooit meegemaakt.

Op mijn oproepkaart staat vermeld: Mevr. S.E.H Vrijens-Winters. Daar is niet zoveel mis mee. Er zijn ontelbaar veel vrouwen die, na hun huwelijk, ook de naam van hun man aannemen.

Maar...  op de kaart van Jan staat: de Heer J. Winters-Vrijens.

Ha, ha waarschijnlijk is hij de enige man in heel Nederland die sinds zijn huwelijk, naast zijn eigen naam, ook de naam van zijn vrouw draagt!

 

GEMENGDE DRUIFJES

Wanneer ik Jurre en Roos een handjevol gemengde ('paarse' en 'groene') druiven geef, schiet Jurre helemaal in de stress. Twee kleuren door elkaar! Dat kan niet. Voordat hij met eten begint, gaat hij zorgvuldig aan het werk. Hij maakt twee rijen: n voor de groene druifjes en n voor de paarse. Het klusje is binnen een minuut klaar en hij knikt instemmend. 'Zo hoort het,' lijkt hij te denken. En dan... kan hij eindelijk beginnen met eten.

Roos is erg in voor 'na-apen'. Roos heeft de helft van haar druiven al op wanneer ze mij en Jan ziet lachen om de geordende druifjes van Jurre. H denkt Roos, dat kan ik ook! Met wat nog over is van haar druiven gaat Roos aan de slag. Zie hier het resultaat. Het zijn twee groepjes geworden (in plaats van twee rijen).

Stelletje dwazen!

 

3 juni, vrijdag  

HOORCOLLEGE VOGELPOEP

's Ochtends spelen Roos & Jurre even binnen. Jurre ontdekt, omdat ik het traphekje vergeet dicht te doen, een nieuwe manier om zijn auto's uit te stallen: op de treetjes van de trap!

Even later helpen Jurre en Roos mij mee om de tent, het kleed en speelgoed naar buiten te brengen: de auto's, de pop en alles wat ze verder mee willen hebben. Stijn bekijkt zijn grote zus & broer vanuit z'n wipstoel.

Dan stort er vanuit de lucht een vogelpoepje op de blauwe loopauto. Met wat blaadjes verwijder ik de poep, terwijl Jurre toekijkt. De blaadjes gooi ik in de struiken.

Jurre kruipt naar de struiken en roept: 'Rwoos, kom!'.

Roos komt kijken wat Jurre aanwijst, terwijl Jurre verslag uitbrengt van zijn kennis omtrent vogelpoep. 'Vogel poepie daan,' zegt Jurre. 'Uit billen. Bah.'

Ja, ja. Jurre en Roos begrijpen het helemaal. Ook vogels hebben billen n ze poepen ook!

Stijn keuvelt wat af in de box. Hij wisselt medeklinkers en klinkers af en brabbelt maar door: mummum, baba, abba, hada-hada, data, tata. En vooral ook 'ppppprrrr' waarbij  enorme schuimbellen van spuug om zijn mond verschijnen. Geweldig vindt hij dat!

Zoek de plaatjes van het kleine kaartje op de grote kaart: Roos speelt Lotto.

STIJNSDOLHEID

 

LENTE PLUISJES (04-06-05)  

De lente is prachtig. Zoveel bomen mooi in bloem, daar moet je wel vrolijk van worden. Jurre denkt er heel anders over. Hij vindt de 'pluisjes' die in de lucht rond dwarrelen doodeng! Het lijkt wel of hij er een speciaal oog voor heeft. Hij ziet ze allemaal of hij nu binnen of buiten aan het spelen is. Wanneer hij een pluisje in de gaten krijgt, legt hij acuut zijn spel neer. Hij zet een keel op en roept angstig: 'Doet niets!'. Als het pluisje vervolgens ook nog eens zijn kant op waait, dan krijgt hij het echt te kwaad. Hij kruipt snel (achteruit) weg of hij zet 't op een brullen. Nu probeer ik hem aan zijn verstand te brengen dat pluisjes juist leuk zijn: je kunt ermee pluisjes blazen! Met mij (en Roos natuurlijk!) in de buurt vindt hij de pluisjes al iets minder eng. Hij blaast, van een afstandje, zelfs mee. Maar ojee als hij in zijn uppie een pluisje tegenkomt!

Stijn zingt vanuit het tentje (je kunt niet vroeg genoeg beginnen met kamperen) een liedje voor Jurre & Roos. Zij maken een tekening voor oma.

 

STIJN IN HET WAGENPARK

Jurre is klaar met tekenen en gaat met zijn auto's spelen. Ik vraag of hij n klein autootje voor Stijn heeft. Dat zetten we dan aan de zijkant neer en daar kan hij dan mooi naar kijken.

In eerste instantie ziet Jurre dat helemaal niet zitten. Na wat overleg ('Jur, jij hebt zo veel auto's, Stijn mag er toch wel eentje') krijgt Stijn uiteindelijk een klein rood autootje. Jurre parkeert het rode wagentje naast Stijn z'n hoofd en hij speelt weer verder.

Een paar minuten later, als ik weer kijk, moet ik even zoeken voordat ik Stijn zie. Hij zit verstopt in het wagenpark van Jurre. Alle auto's staan om Stijn heen.

Blijkbaar ziet Jurre in dat Stijn redelijk veilig is. Tenslotte kan een mannetje van 5 maanden, in tegenstelling tot Roos, niet snel een autootje pakken en hard wegrennen.

 

SAMEN DELEN

Roos zit te smikkelen van een paar winegums. Tot mijn grote schrik zie ik dat ze Stijn trakteert op een rood beertje. Wanneer ik in allerijl bij Stijn arriveer, zit hij uitgebreid op zijn snoepje te sabbelen.

Hij 'kauwt', waarbij de winegum van zijn ene wang naar zijn andere wang beweegt. Ojee! Met mijn vinger peuter ik het rode beertje uit z'n mond. 

Stijn kijkt zeer beteuterd. Bijna smekend kijkt hij  met beertjes vragende ogen in de richting van Roos. Alsof hij tegen zijn zus zegt: 'Als mama nou zo meteen weer niet goed oplet, wil je mij dan alsjeblieft nog zo'n lekker snoepje geven.'

 

5 juni, zondag 

FINALE ROLAND GARROS

Parmantig loopt Roos met haar nieuwe racket door de tuin. Jurre doet op zijn manier, namelijk lopend op zijn knien, z'n best om mooie ballen te slaan. In de kinderwagen zitten ze samen klaar om met oma Wilma naar het speeltuintje te gaan voor een partijtje tennis. Zouden Jurre en Roos besmet zijn met 'het Roland Garros virus'?

lustig animation grusskarte Jurre heeft vanmorgen uit zichzelf zomaar een aantal pasjes los gelopen. Ik heb hem een luid applaus gegeven en vervolgens wilde hij het nog een aantal keer doen. lustig animation grusskarte

 

6 juni, maandag 

AFSCHEID

Omdat de SKA is overgegaan in 'uk', verandert ook de hele groepsindeling van het kinderdagverblijf. De verticale groepen worden nu horizontale groepen. Arme Jurre en Roos, zij raken hun vaste juffies kwijt. Net 3 maandjes oud waren Jurre & Roos toen ze voor het eerst naar het kinderdagverblijf gingen. En nu, na ruim 2 jaar, verhuizen ze naar de blauwe (peuter)groep. Dat betekent afscheid van onder andere Mayke & Sandra.

Daarom hebben we dit weekend wat geknutseld. Een placemat (linkerfoto: voorkant placemat, rechterfoto: achterkant placemat) en een kopietje van de lievelingsmuziek-dvd van Roos en Jurre. Roos haar favoriet is nummer 5  'de vissensonate' en Jurre gaat voor nummer 3 'de tijger'.

Stijn is een bofkont! Hij blijft voorlopig in de groene (baby/dreumes)groep en hoeft dus geen afscheid te nemen.

 

DE FAMILIE WINTERS POK (07-06-05) 

Arme Stijn! Hij heeft de waterpokken. Zaterdag bespeurde ik n vlekje waarvan ik dacht 'dat lijkt verdacht veel op een waterpok'. Sindsdien komen er in gestaag tempo meer plekjes bij. Hij heeft er veel op zijn hoofd (achter zijn oren, onder zijn haar), maar niet in zijn gezicht. De meeste waterpokjes zitten op zijn billen, buik en rug. Wat ik vooral erg zielig vind is dat Stijn er nog niets aan heeft. Beneden de twaalf maanden werkt je immuunsysteem nog niet zodanig dat je er voor je hele leven vanaf bent. De kans is erg groot dat Stijn over een paar jaar nog een keer waterpokken krijgt.

Roos Pok (13 mnd. oud, jan '04)

Jurre Pok (14 mnd. oud, febr. '04)

Stijn Pok (5 mnd. oud, juni '05)

 

9 juni, donderdag 

POTJE FRUIT VOOR 4 MAANDEN?

Het is 9:30 uur. Tijd voor een fruithap. Jurre en Roos krijgen ieder een halve appel, een halve banaan n een halve perzik! Binnen vijf minuutjes is alles opgegeten.

Stijn krijgt peer uit een potje Olvarit (4 maanden)! Zodra ik een potje te voorschijn haal, wijken Jurre en Roos geen minuut meer van mijn zijde. Met hun speelgoed komen ze, binnen een straal van een meter, naast mij spelen. Roos sleept haar poppenbuggy met konijn mee. Jurre maakt van een boek een glijbaan voor zijn auto's. 

Ondertussen geniet Stijn van zijn peertjes. Om de vijf seconden hoor ik links of rechts van mij: 'Klaar?'. Dat is dan Jurre of Roos die informeert of Stijn er genoeg van heeft. Nauwlettend houden ze in de gaten of Stijn al vol zit. 

Stijn heeft zijn potje half leeg gegeten en wil niet meer. Dat is het teken voor Jurre en Roos om toe te slaan. Ze vliegen op het mandje met babyslabjes af en pakken ieder een lepel. 

Roos houdt het halfvolle potje peer vast. Dan komt het aller aller moeilijkste: het OM DE BEURT een hapje eten. 

Roos neemt de eerste hap en geeft het potje daarna aan Jurre. Jurre neemt ook zijn eerste hapje en geeft het fruithapje weer aan Roos. Zij denkt: 'Als ik het potje toch vast heb, dan kan ik net zo goed meerdere hapjes nemen!'. Dat pikt Jurre niet en hij grist het potje uit haar handen.  

De groentehapjes van Stijn vinden ze niet lekker, maar voor zijn fruithapjes begaan ze een moord. Hoezo voor kinderen van vier maanden? Peuters van 27 maanden zijn er ook dol op.

Jurre pakt het potje af. Aan zijn ogen (foto rechts) zie je dat hij dondersgoed weet dat hij een beetje stout is.

 

10 juni,vrijdag 

VAKANTIE!!!

Hoera, de tassen en spullen staan al in de auto. Hier twee oude foto's om alvast in de vakantiestemming te komen. We zaten vorig jaar op dezelfde plek als waar we nu naar toe gaan.

Ik verheug me op 't Zwin, zoals dit prachtige stuk natuurgebied en strand heet.

Verbazingwekkend hoeveel Jurre & roos in 12 maanden veranderd zijn. Het zijn cht al grote peuters. Wat een verschil met deze twee foto's van vorig jaar.

 

11 juni, zaterdag 

OJEE...  TWEE OOIEVAARS

Met twee auto's en zeven personen komen we aan in Cadzand. In ons huisje openen we de schuifpui naar de tuin (met tennisbaan, grasveld, speeltuintje en zwembad). We krijgen een bijzondere ontvangst. Twee ooievaars komen ons verwelkomen. 

Hemeltje, is er ng een tweeling op komst in huize Winters???

 
Opa Harry rijdt 's avonds na het eten met Jan terug naar huis. Later in de week komen ze ons versterken. 

 

12 juni, zondag 

VOETEN OP HET DROGE

Roos maakt al vroeg in de ochtend kennis met een Duits meisje. Dat meisje kan van de steiger springen en Roos vindt dat helemaal geweldig. Na een aantal keer geobserveerd te hebben hoe het grote meisje dit doet, waagt Roos de sprong. Ze krijgt van ons een luid applaus en is vervolgens niet te stuiten. Ze klimt op de steiger, zet haar voetjes op de rand, zwaait haar armen een paar keer van voor naar achter en weer terug en dan zet ze zich af voor de sprong.

Jurre zijn eerste stranddag ziet er heel anders uit. De hele middag zit hij stilletjes op de steiger. Hij wil niet met zijn schoenen in het zand, hij wil niet aan de hand lopen, hij wil zijn schoenen niet uittrekken. 

Kortom, hij wil geen zand aan zijn tenen. Hij wil zijn speen n zijn jas. De stof van zijn jas gebruikt hij als tuddel: hij wrijft ermee langs zijn oor. Zo slaapt hij ook in bed met een zakdoek. Dromerig bekijkt hij de springkunsten van zijn zus.

 

Badderen & afdrogen: pret voor drie.

 

 

(12-06-05)

WAAROM MAKKELIJK DOEN... ALS HET MOEILIJK KAN?

Dit lijkt Jurre zijn levensmotto. Hier is hij aan het tekenen in 'standje onmogelijk'. Het kussentje is daar niet neergelegd met de bedoeling erop te gaan staan. Het is voor onder zijn knien, zodat hij lekker zit. 

Maar nee, meneertje wil staand tekenen. Hij kan niet eens (lang) los staan. En voor het tekenen heeft hij twee handen nodig: n voor de krijtjes en de andere hand om zijn papier tegen te houden. 

Hij wiebelt zich suf. Eigenlijk is het geen doen zo, maar hij is vastberaden. Hij moet en hij zal STAAND TEKENEN. Het lukt hem ook nog. Al moet je niet vragen hoe.

Onvoorstelbaar hoe eigenwijs een jochie van 2 jaar kan zijn!

 

  

13 juni, maandag 

VOORLEZEN

'Attentie, attentie. Mag ik jullie aandacht. Ik ga een boekje voorlezen. Het verhaal heet Rupsje nooitgenoeg'.

Stijn en Roos luisteren en kijken aandachtig. Jurre vertelt wat hij in het boek ziet. Dat doet hij heel goed. Het boek meer in het midden neerleggen, zodat iedereen goed mee kan kijken, is nog wat te hoog gegrepen. Hij wil zelf het beste zicht hebben!

 

 

PIET PIRAAT

'Piet Piraat, Piet Piraat, schip ahoy hoy hoy. Over land, over zee, schip ahoy hoy hoy'. 

Elke dag gaan we naar het Piratenschip op het strand. Als we op weg zijn naar het strand, zegt Jurre: 'Ik Piet Piraat glijden'. 

Het schip heeft twee glijbanen, maar klimmen of door de gaatjes gluren is ook leuk! 

 

 

13 juni, maandag 

WINKELEN IN OOSTBURG

In Oostburg hebben ze leuke winkels. Bij zus-en-zo (een super winkel!) kan ik rustig rondkijken terwijl Jurre en Roos kunnen spelen aan de 'speeltafel'.  

Ik zie een mooie tas en een broek. Roos valt op haarspeldjes en een vrolijk streepjes hoofddoek. Jurre, die helemaal in de vakantiestemming is, zoekt een roze volkswagen uit. De deurtjes kunnen open n de surfplank kan op het dak. 

 

Wij laden de boodschappen in, Jurre en Roos zitten al in de auto. 'Ik achter het stuurtje', roept Jurre. 

De zon schijnt. Snel naar het huisje om buiten te spelen.

Roos speelt met Floor (4 jaar). Jurre schommelt en speelt met zijn eigen speelgoed. 

Stijn ligt lekker om zich heen te kijken op z'n speelkleed. Zijn waterpokken zijn bijna helemaal weg.

IS HET EEN TWEELING?? 

Ontelbare keren heb ik deze vraag de afgelopen tweeneenhalf jaar beantwoord. Ook nu op vakantie wordt het vaak gevraagd. Soms ben ik het serieus antwoord geven een beetje zat. 

'Nee hoor, ze zijn alleen maar tijdens dezelfde bevalling geboren?' of 'Eentje wel, de ander niet' of 'Goh ja, nu je het zegt! Het is een tweeling'

 

 

VLIEGENMEPPER

In het huisje ligt een vliegenmepper. Hij ligt in de vensterbank op de kamer van Jurre en Roos, verscholen achter de gordijnen. 

Een uur nadat Jurre en Roos naar bed zijn gegaan, horen we ze boven nog keten. Wat is er toch allemaal aan de hand?

Wanneer ik boven kom, zie ik twee ukken rechtop in hun campingbedje staan. Hun hoofden zie ik niet. Jurre en Roos staan achter het dichte gordijn voor de vensterbank naar buiten te koekeloeren. 

Roos heeft de vliegenmepper gevonden en ze houdt 'm in haar handen. De vliegenmepper steekt uit het open raam. Uitgelaten slaat ze tegen de kozijnen en de buitenmuur. Het gaat helemaal nergens over, maar ze hebben vreselijk veel lol. 

 

 

14 juni, dinsdag 

WEER EEN STRANDDAG

Jurre begint al aan het strand te wennen. Zijn schoenen mogen uit en hij vindt zand aan zijn voeten niet meer vervelend. In een bakje verzamelt hij schelpjes.

 Samen met Roos heb ik een voetenbadje gemaakt. Jurre durft er niet met zijn voeten in. Wel wil hij het badje gebruiken om z'n schelpjes in te wassen.

 

  
 

(14-06-05) 

CAMPING-BEZOEK

Het is laat en eigenlijk bedtijd voor peuters, maar het is erg lekker weer. Daarom maak ik met Jurre en Roos een ommetje. We komen langs een weggetje dat naar een camping leidt. Nieuwsgierig volgt Jurre op zijn loopauto het pad. Roos en ik lopen achter hem aan. 

Eenmaal op het terrein van de camping aangekomen valt zijn mond open van verbazing. 'Kijk', roept hij terwijl hij grote tenten aanwijst.

 

Enthousiast rijdt hij verder het pad op. Hij ziet caravans, campers, auto's, racefietsen, auto's en natuurlijk heel veel tenten! Prachtig. Ook Roos kijkt op de camping haar ogen uit.

'Hoef nog niet huis?' vraagt Jurre om de twee meter. 

We komen een leuke speelplek tegen en dan zijn Roos en Jurre helemaal niet meer te houden.

In de auto kijkt Jurre opeens wat bangig. 'Kan niet aan?', vraagt hij. Hij vindt auto's, paardjes, molentjes (die bij winkels staan en waar je geld in kunt stoppen zodat ze gaan bewegen) nogal eng. Nee Jur, deze kan niet aan. Hij staat uit. Dan is het goed, knikt Jurre en tevreden draait hij aan het stuur.

 

15 juni, woensdag 

ROOS & OMA

 Stijn en Jurre liggen prinsheerlijk in de kinderwagen. 

Roos loopt dapper met haar kleine beentjes door de duinen. Roos en oma zijn twee handen op n buik. Dus als oma har een handje geeft, vindt Roos het helemaal geweldig.

 

 Samen een kanaal graven en er vervolgens doorheen lopen!

 

16 juni, donderdag  

Terwijl wij de strandspullen bij elkaar zoeken, concentreren Jurre en Roos zich op het maken van een mooie ketting. Dat gaat erg goed!

Als je aan Roos vraagt: 'Ga je mee naar het strand?'. Dan is haar antwoord blij: 'Ja, glijden!'

 
(16-06-05)

KLEINE JONGENS WORDEN GROOT

Stijn vindt het erg gezellig om erbij te zitten. Rechtop, in de kinderstoel, kan hij alles aan tafel goed volgen. Groentehapjes eet hij nog niet. Ik heb het wel geprobeerd maar hij moet er letterlijk van kokhalzen. Over een paar weken probeer ik het wel weer. Fruithapjes daarentegen vindt hij heerlijk!!

  

SCHELPJES ZOEKEN

Roos en Jurre krijgen er geen genoeg van. Als kleine schatgravers zijn ze op zoek naar de mooiste schelpjes.

PAPEOMAGAAI ROOS

Roos is een papegaai. Ze doet oma in alles na en 'ook' is haar favoriete woordje. Oma kamt haar haren, Roos komt haar haren. Oma veegt de vloer, Roos pakt ook een veger. Oma doet haar schoenen uit, Roos doet haar schoenen uit. Oma gaat op een paaltje zitten... en Roos natuurlijk ook.

 

17 juni, vrijdag 

WINKELEN IN SLUIS

Op weg naar Sluis komen we verschillende molens tegen. Roos doet met haar armen voor hoe de bewegingen gaan bij 't liedje 'zo gaat de molen...' 

Alle molens die wij zien, staan stil. Jurre zegt 'Hij is niet aan'. De echte molens zijn mooi, maar de windmolentjes zijn ook interessant.

Foto hierboven: Jurre heeft iets prachtigs ontdekt: etalages! Hij wandelt het liefst aan de hand, van raam naar raam om dan uitgebreid alles op te noemen wat hij ziet. Bij de meest afschuwelijke winkels - zoals deze beeldjestoestand - gaat hij juist helemaal uit z'n bol.

Met z'n zevenen in de Chrysler past precies. De twee broers zitten op het laatste achterbankje. 

 
 

(17-06-05) 

TWEE WATERRATJES?

Roos is altijd een echte waterrat geweest. Zodra ze water ziet, gaat ze erop af en houdt ze 't niet droog.

Vorig jaar zomer heeft er vaak een badje in de tuin gestaan. Roos zat erin en Jurre ernaast. Jurre speelt wel met water, maar houdt zijn billen liever droog.

 Vanmiddag heb ik een 'voetenbadje' gemaakt aan de vloedlijn. Het duurt wel even, maar dan opeens zit Jurre met zijn voeten in het badje!

 

 

Met papa aan de hand durft hij nog meer: door het voetenbadje heen rennen. Zijn korte broek gaat uit en even later ook zijn luier. Dan waagt Jurre de stap: hij gaat DE ZEE in...

Spannend he?

Helemaal blij en uitgelaten komt hij bibberend uit de zee. Dan gaat hij, inmiddels in zijn blootje, opeens zelf LOS STAAN in zijn voetenbadje! Het moet niet gekker worden. Ja, ja die Jurre. Een verborgen waterratje!

 

18 juni, zaterdag 

TWEE ROOSJES 

In de tuin speelt 'onze Roos' (2 jaar) met de andere Roos (2 jaar). Bij de touwladder overleggen ze hoe ze het beste omhoog kunnen klimmen, maar dat valt nog niet mee. Jurre bemoeit zich er maar niet mee. In trance schommelt hij heerlijk heen en weer.  

Ingelise (5 jaar) zegt: 'Er zijn twee Roosjes'. Ze laat beide Roosjes zien hoe je omhoog klimt op een touwladder.

 

19 juni, zondag 

WEER THUIS

 

VADERDAG  (19-06-05)   

Goedemorgen, lieve pappa.
Jij bent groot en ik ben klein,
maar ik vind het fantastisch 
dat we dikke vriendjes zijn.
En voor al die lieve vaders
is het nu dus vaderdag.
Ik ben blij dat ik je daarom 
dit cadeautje geven mag.
 
Roos
Vandaag is het weer vaderdag.
Heel Nederland viert feest.
Iedereen houdt van zijn vader 
maar ik toch wel het meest.
Je speelt met mij en maakt een grap.
Ik mag bij spelletjes winnen
en glijden van de leuning van de trap. 
Als ik soms een stout ben,
blijf jij toch mijn beste vriend.
want je bent er om mij te troosten, 

Ook al heb ik dan straf verdiend.

Jurre

 

20 juni, maandag 

IKKE ZELLUF LOPEN!

's Avonds, al helemaal klaar om naar bed te gaan, roept Jurre opeens luid: 'Ikke zelluf lopen!'. En hup weg is hij. Jur loopt een rondje in de slaapkamer, gaat vervolgens door de gang en komt weer terug.

'Hoera' roep ik blij en ik geef hem een groot applaus. Dan komt Jan kijken en Jurre weet niet meer van ophouden. Hij blijft maar rondjes lopen: kamertje uit, gang in, volgende kamer in en weer opnieuw. Hoera!!!

PS: En vandaag, dinsdag, is hij 't nog niet vergeten. Hij loopt (zie foto) zelf een stuk door de gang op weg naar zijn kinderdagverblijf.

 
21 juni, dinsdag

AAN-UIT KNOP

Goh, wat zou zo'n knop handig zijn. Stijn is vannacht weer flink bezig geweest om Jan en mij uit onze slaap te houden.

Maar ja... hij is wel zielig: hij piept en is soms erg benauwd. Ook heeft hij al een aantal weken een nare hoest.

Vanmorgen ben ik met hem langs de huisarts geweest. Nu heeft hij een inhalatie apparaat en Ventolin gekregen. Jurre en Roos hebben ieder ook zo'n ding (sinds ze 6 maanden oud zijn)... en Stijn (over twee weken ook 6 maanden) wilde niet achterblijven.

Hopelijk helpt de Ventolin. Het ontspant de spieren van zijn luchtwegen waardoor de luchtwegen wijder worden. En daardoor kan hij makkelijker ademhalen.

 
23 juni, donderdag

CIRCUIT ZANDVOORT

'Tikkie', roept Jurre en hij rent hard weg. Hij vindt het super dat hij nu ook achter Roos aan kan rennen/lopen om haar te pakken. Met zijn tween rennen ze door het huis alsof ze zich op het circuit van Zandvoort begeven. Dat rennen maakt me op zich niet zo veel uit.

Maar... ze produceren minstens zoveel decibel kabaal als op 't echte racecircuit. En dat vinden mijn oren toch echt wat minder. 

                   

 

Ons nieuwe speelkleed uit Zeeland. 

 

Roos kijkt Nijntje. 'Kip kip' zegt ze. Niet omdat ze het konijntje aan ziet voor een kip. Ze bedoelt 'knip knip'. Een schaar vindt ze erg interessant.

 

Foto links: Roos doet alsof ze 'oomwha' (oma) belt. 

Vandaag kwam het officile verslag (kinderpsychologe/orthopedagoge) van het ontwikkelingsonderzoek. Roos wordt getypeerd als een meisje met een spraaktaalprobleem, maar dat wisten we natuurlijk al. Verder ontwikkelt ze zich (zowel mentaal als motorisch gezien) leeftijdsadequaat. Geweldige uitslag h! Er is dus geen sprake van algehele ontwikkelingsproblematiek.

 

ZONNESTEEK

'Ha', denkt Stijn terwijl hij buiten de blaadjes aan de bomen bestudeert: 'Ik heb het hoedje van mijn zus geleend. Zo krijg ik tenminste geen zonnesteek.'

 

 

Hiernaast een lief, behulpzaam plaatje. Om de zoveel uur neem ik de temperatuur op van Stijn. Jurre en Roos vinden het reuze interessant. Op de foto zit Jurre met de thermometer in zijn hand. Hij houdt Stijn z'n handje vast. Roos heeft Stijn zijn romper losgemaakt en een schone luier gepakt.

26 juni, zondag

TROPISCHE TEMPERATUREN, HOGE KOORTS & EEN HERSENSCHUDDING

Stijn heeft, behalve zijn hoestbuien & verkoudheid, opeens ook koorts! Eerst nog 39,5, maar op vrijdag zelfs 40,3. Flesjes melk drinkt hij niet meer, gelukkig wel diksap en water. Arme Stijn, zijn lijfje lijkt wel een kachel terwijl het buiten (en binnen) al zo warm is. Voor de zekerheid even langs de huisarts. Die kan niets vinden en denkt dat het vanzelf over zal gaan. 

Dan is het zaterdagavond. Jurre, Roos en ik zijn aan het stoeien, terwijl Jan aan het koken is. Ik lig op mijn rug met mijn benen in de lucht en Jurre en Roos mogen om de beurt 'vliegtuig' zijn. Ze vliegen heen en weer op mijn benen. Daarna gaan we paardrijden: armpjes om mijn nek, beentje om mijn middel geklemd terwijl ik rondjes door de kamer loop. 

Ik zit op handen en knien. Jurre is aan de beurt om op te stappen. Hij klimt op mijn rug, maar heeft nog niet helemaal door hoe hij nu precies moet gaan zitten. Als hij zit, zit hij verkeerd om (zoals Dik Trom). Op het moment dat hij zich probeert om te draaien, gaat het fout. Hij valt. Ik hoor een harde klap (het hoofd van Jurre raakt als eerste het parket).

Mijn hart maakt, van schrik, een sprongetje. En ik bereid me voor op een gigantische brulpartij... maar er komt niets. Zijn ogen draaien weg en zijn keel maakt een raar schrapend geluid. Het ziet er heel naar uit. Dan is hij buiten westen. Wanneer hij weer bij komt, weet hij niet eens meer dat hij gevallen is! Wat afwezig en stilletjes zit hij op de bank. Terwijl ik bel met de huisartsenpost, begint hij over te geven.

Jan gaat met Jurre naar de huisartsenpost. De arts constateert een hersenschudding. Aan zijn hoofd is niets te zien. Er is echter een kleine kans dat door de val op z'n hoofd een zwelling/bloeding binnen zijn schedel is ontstaan. Het gevaar bestaat dan dat de hersenen onder druk komen te staan en je in coma raakt. Een eerste teken van een zwelling/bloeding is 'sufheid'. Deze sufheid kan zo erg worden dat iemand niet eens meer reageert als je 'm aanspreekt.

De komende nacht moeten we Jurre elke twee uur wakker maken en goed op zijn reactie letten. Wanneer hij niet goed reageert moeten we acuut naar het ziekenhuis. Om 19:00 uur gaat hij naar bed. En om 21:00 uur, 23:00 uur, 01:00 uur, 03:00 uur, 05:00 uur sta ik naast zijn bed. Het is nog best lastig om hem wakker te krijgen. Ik doe het grote licht aan, trek zijn speen uit zijn mond en sjor wat aan z'n lijfje. Gelukkig komt er uiteindelijk elke keer een redelijke reactie. Om 7:00 uur wordt hij uit zichzelf wakker. De nacht is voorbij! 's Ochtends is hij wel erg hangerig, vraagt veel om zijn speen terwijl hij die normaal alleen krijgt als hij in bed ligt. De arts heeft gezegd dat kinderen met een hersenschudding zelf goed aangeven als ze moe zijn of het even rustig aan willen doen.

Sjonge, wat een rampenweekend.

PS: Wanneer Jurre normaal ergens (vanaf) valt, heeft hij het er dgen - soms weken - later nog over. Wanneer hij nu bijvoorbeeld een plaatje ziet met een slee, vertelt hij een heel verhaal dat ie van de slee is gevallen (maart 2005, drie maanden geleden!). Het is vreemd om te merken dat hij zich deze val niet meer herinnert. Hij is een stukje kwijt.

 
WEGVERSPERRING! 'Ha, ha, jullie moeten omrijden', giechelt Stijn.

 
BEESTENBENDE

Vanmiddag zijn we even naar kinderboerderij 'de beestenbende' geweest.

Op het veld van de kalfjes, geiten, schapen en de paardjes heb ik Jurre opgetild anders durft hij echt niet naar binnen. Vanaf mijn arm staat hij af en toe doodsangsten uit, maar het gaat verder al heel goed.

Bij de konijntjes til ik hem in eerste instantie weer op. Even later zet ik Jurre, terwijl ik hurk, op mijn knie en op het laatst durft hij zelf in het hok te staan.

Roos is helemaal in haar element tussen de beesten. Ze heeft alle konijntjes, geiten en kalfjes geaaid en voert hele gesprekjes met ze.

Wanneer Roos de hanen en kippen in het oog krijgt, zet ze meteen de achtervolging in. Van de meneer van de kinderboerderij krijgt ze een bakje met voer om de kippen te voeren. Wat een feest!

 

 

27 juni, maandag

PAPA WINDJES

Na het eten, smullen Roos en Jurre van een waterijsje. Ze liggen op het gras en kijken naar de lucht. Daar valt van alles te zien: blaadjes die dansen in de wind, vogels, vliegtuigen, vliegtuigstrepen, vliegjes.

Maar dan vindt Jurre het tijd voor 'serieuze zaken': het bezitten van een achternaam!

'Heet?', zegt Jurre vragend terwijl hij op Roos wijst. Natuurlijk weet hij heel goed dat zijn zus 'Roos' heet, maar hij wil graag horen wat haar achternaam is. 

En dus antwoord ik: 'Roos Winters'.

Hij knikt instemmend. En ik vervolg met: 'En jij heet Jurre Winters'.

'Juwe Windjes', beaamt hij.

En dan wijst hij op Jan en zegt 'Papa Windjes'.

Ik begrijp Jurre z'n logica en geef hem groot gelijk. Dat -wijzend op Jan- is Papa Windjes. Tegelijkertijd moet ik hard lachen om het feit dat Jan Winters omgedoopt wordt tot Papa Windjes.

Jurre, die niet begrijpt waarom ik lach, lacht gezellig met me mee.