'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   juli 2008

9 juli, woensdag

ZEELAND

Wij zijn weer terug: de hoogste tijd om wat foto's te plaatsen.

 

Wij hebben genoten van het vakantiehuisje in Cadzand-Bad: de meest zuidelijkste badplaats van ons land. 

En de zonnigste! Ook als het in de rest van Nederland bewolkt was of regende, scheen in Cadzand het zonnetje. 

Cadzand-Bad grenst aan België (zo ben je in 7 minuten in Knokke en in 25 minuten in Brugge). Moeder natuur heeft dit plaatsje ruim toebedeeld met een 11 kilometer lang én schoon zandstrand, een prachtig duingebied en natuurgebied "het Zwin". 

Jurre, Roos en Stijn hebben volop kunnen genieten van zon, zee en strand.

 

STRANDJUTTEN

 

Klimmen en klauteren bij De Piraat

 

 

BALLENJONGEN / -MEISJE

Opa Harry en oma Wilma slaan na het avondeten een balletje. Jurre en Roos houden de wacht bij het net: ballenjongen/-meisje. Ze hebben goed opgelet tijdens het Wimbledontelevisiekijken ;-) 

 

DUINDUIKEN

 

ZANDRAVOTTEN

 

GEVLEUGELD TE WATER

Ons huisje heeft een eigen zwembad! Zo kunnen Jurre, Roos en Stijn 's avonds nog een lekkere duik nemen.

Vakantie is erg vermoeiend...

 

 

EB EN VLOED...

Het is eb geweest en het strand is lekker breed. 

Stijn heeft een door de zon verwarmd plasje zeewater gevonden. Hij ligt prinsheerlijk te badderen terwijl Jurre hard werkt om een ronde wal aan te leggen.

Jur schept en schept en Stijn is in afwachting tot de golven komen! Want het is vloed en het water stijgt.  

Roos komt gezellig bij Stijn op bezoek (zie foto hieronder). Even 'klessen en bessen' volgens Stijn (= klessebessen).

De golven komen eraan, maar het gaat langzaam. opa Harry heeft ruim voldoende tijd om het minibadje in omvang te verdubbelen.

Roos heeft inmiddels genoeg van het 'klessebessen'. Ze verlaat Stijn en gaat weer spelen bij het piratenschip. 

Stijn blijft alleen in z'n badje achter. Hij is moe. Doodmoe. Want al die dagen strand en zeeplezier gaat hem niet in zijn koude kleren zitten. Hij geeft toe aan zijn moeheid, gaat op zijn zij in het water liggen (zie foto hieronder) en doezelt weg...

Het water stijgt nu in rap tempo, maar dat merkt Stijn niet. Zelfs wanneer hij twee Duitse jongetjes op bezoek krijgt in zijn privé-jacuzzi, blijft hij rustig liggen dommelen!!

De zee is meedogenloos en kent geen medelij met een oververmoeide peuter.

Wanneer de koude golven het warme badwater van Stijn binnendringen, krijgt hij zowat een hartverzakking.

Gillend springt hij overeind!

HELP DE GOLVEN!!! (maken dat ik wegkom...)

 

LINDENHOEVE

Lekker eten én spelen in Sluis

bij De Lindenhoeve.

 

        

 

DAG ZEE!

JE WAS WEER FANTASTISCH

HOPELIJK TOT SNEL...

 

11 juli, vrijdag

SCHEETMAATJE

Sinds kort loop ik hard. Een makkelijke manier van sporten, die al kan beginnen wanneer je de voordeur achter je dicht trekt. Én lekker buiten! In een speciale hardloopwinkel heb ik een paar schoenen aangemeten gekregen. Ze zijn duur én superlelijk, maar zitten blijkbaar 'perfect'. 

Ik loop drie keer in de week hard volgens een bepaald schema. Vanavond sta ik op het punt om te vertrekken en mompel tegen mijzelf: 'eens even kijken op mijn schemaatje hoe lang ik moet lopen'. 

Waarop Jurre reageert met de vraag: 'Scheetmaatje? Mamma, wat is een SCHEET-MAATJE?'.

 

12 juli, zaterdag

BOUWEN MET BLOKKEN

Bij opa en oma in de tuin wordt leuk gespeeld met de houten blokken. Roos bouwt een huis en Jurre maakt een piratenschip.

 

13 juli, zondag

MET ZONDER WIJWIELEN

Vandaag weer naar Hilversum. De kleine fiets gaat ook mee. Roos verrast opa en oma: ze kan écht FIETSEN!! 

Al een paar dagen loopt Roos in de buurt rond met onze kleinste fiets (12 inch). Billen op het zadel, beide benen op de grond en steppen maar... Zo oefent ze haar evenwicht. Sterker nog: zo heeft ze zichzelf de afgelopen dagen leren fietsen. Jan en ik hebben haar niet geholpen. 100% zelf geleerd. Roos did it her way! (Ze heeft nu de smaak te pakken en oefent verder op haar paars-roze grotere -16 inch- fiets).

Wat een doorzetter hé? 

Jan en ik zijn apetrots. 

En Stijn ook. 

Tegen iedereen roept hij:

 'Mijn zus kan fietsen met zonder wijwielen'.

En dat lijkt hem ook wel stoer. Dus loopt hij de hele week met een zweterige fietshelm op zijn hoofd. Hij hoopt zeker dat het fietsen dan vanzelf volgt ;-)

Nu Jurre nog. En ik twijfel er niet aan dat Jur zo zijn eigen (eigenwijze) manier heeft om het te gaan leren. Voorlopig is er nog geen haar op zijn hoofd (en dat zijn er een hoop ;-)) die erover denkt om te gaan oefenen met-fietsen-zonder-zijwielen......

Stijn wil ook fietsen zonder zijwielen. En dus oefent hij een stukje. Aan de hand van oma Wilma (zie foto hierboven).

Tong uit de mond.

Opperste concentratie.

Hierboven: Weer veilig met beide benen op de grond. Glunderend van trots. 'Is een makkie', verklaart Stijn.

 

Een wandeling met oma over de Hoorneboegse Heide -waar de koeien grazen- en door het bos.

 

18 juli, vrijdag

WIEBELTAND

De laatste fles, de eerste stap, de eerste schooldag, de eerste zwemles, leren fietsen.

Je staat erbij stil en je denkt wat eigenlijk ook zo is: 'wat wordt ze groot'.

Maar nooit eerder was het verlies van de jonge kinderlijkheid zo tastbaar als vandaag, toen Roos mij riep en zei: 'Mamma ik heb een wiebeltand, voel maar!'.

 

 

21 juli, maandag

UPDATE: Vanochtend heb ik RoosjeWiebeltand naar de BSO (BuitenSchoolseOpvang) gebracht. Vanavond zitten we aan tafel. Roos lacht om iets. Een 1 ONDERTAND missende glimlach straalt mij tegemoet. 

Huhhhh vanmorgen had Roos nog een wiebeltand.... en nu is ie weg. Echt weg!!!! Ingeslikt? Verloren? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Ha ha, die Roos is de trotse bezitter van een fietsenrek. En nu maar wachten op haar eerste grote mensentand, want die is nog nergens te bekennen.... 

 

20 juli, zondag     MENEER KRAB

Omdat het zulk fantastisch mooi zomerweer is maar niet heus, vermaken we ons binnen met oktoberachtige herfstbezigheden. 

Zucht, vandaag zijn er drie kettingen geregen, zes armbandjes gemaakt, er is geschilderd en getekend. 

Zo maakte Jurre een mooie zeetekening met vetkrijt en ecoline. 

Foto hiernaast: detail van een  stukje van de tekening. Meneer Krab heeft twee scharen en is daarnaast in het bezit van  acht poten. Een paar scharen en vier paar poten. Precies zoals in de werkelijkheid (maar ik heb 't hem niet verteld). 

 

21 juli, maandag

LOGEERPOEZEN

Wanneer er hier in het asiel kittens binnen komen (zwerf of afdankertjes) worden ze doorgeschoven naar 'pleeggezinnen' oftewel 'poezenmoeders'. 

Een kitten blijft in zijn/haar pleeggezin tot ie 12 weken oud is en definitief 'in een nieuw huis' geplaatst kan worden. 

Dit wordt gedaan omdat de ukkies in het asiel erg kwetsbaar zijn (ziektes) en ook omdat een huiselijke omgeving essentieel is voor de socialisatie van de kittens. 

Ik ben zo'n poezenmoeder en wij hebben nu een aantal weken bezoek van twee katertjes uit verschillende nestjes.

De zwart witte, een zwervertje, is een ontzettende Banjer. Niets is veilig. Ik verdenk hem af en toe van katten-ADHD (... mocht dat bestaan). 

De grijswitte daarentegen, is een afdankertje, en is nogal een Dromer. Hij weet van voren niet dat ie van achteren leeft en zit vaak wat verdwaasd om zich heen te kijken. 

 

Het is een prachtige combinatie. Wij mogen nog een paar weken van ze genieten. Tot ze oud genoeg zijn om in hun definitieve gezin geplaatst te worden.

Jurre, Roos en Stijn vinden het leuk! Er wordt veel met beide katertjes geknuffeld en gespeeld. En Stijn maakt zelfs mooie tekeningen en knipwerkjes voor de heren! Hij noemt ze 'onze twee logeerpoezen'. 

De enige die er niet altijd even blij mee is, is Boemel. Maar zelfs hij doet erg zijn best!

 

Enne... dat 'socialiseren' valt heus niet mee...  

Je zou het duo eens moeten zien als ik de stofzuiger aanzet. Dan zetten ze 't tegelijkertijd op een rennen. Vliegen naar de op één na bovenste traptrede om dan - op veilige afstand - door de open traptreden heen naar beneden te koekeloeren (zie foto hiernaast).

Foto hierboven: 'Oh verhip, dus zó werkt een vaatwasser'.

 

24 juli, donderdag

DE ZOMER IS TERUG

We gaan naar het bosbad in Baarn. Mijn moeder komt ook: het is er heerlijk!

Foto hierboven: Stijn is B-O-O-S 

 

Foto hieronder: Roos houdt letterlijk het hoofd koel ;-). 

      

LEPELTJE LEPELTJE

Buiten vallen de mussen van het dak, binnen smelt de kaas op mijn boterham nog voordat ik 'm heb opgegeten. 

En toch liggen onze ukkies (zelfs met deze hitte) lepeltje-lepeltje tijdens hun siësta.

Nog één week kunnen wij genieten van de twee druktemakers. Boemel kijkt reikhalzend uit naar het moment dat hij zijn mandje weer volledig voor zichzelf heeft. En dat er geen springerige viervoeters meer in huis zijn die op onverwachte momenten naar zijn staart grijpen. Want daar wordt Boemel nou niet bepaald blij van. 

Nee, Boemel is blij als de rust is wedergekeerd in huize Winters.

 

 

 

Vandaag wederom prachtig weer. En dus weer lekker zwemmen. Dit keer zonder oma Wilma maar mét papa Jan. 

25 juli, vrijdag

TROPISCH..

 

 

26 juli, zaterdag

NOG STEEDS TROPISCH...

Lekker poedelen in de achtertuin.

 

27 juli, zondag

OP HERHALING

Nog steeds tropisch! De hitte drijft ons (Jan, Jurre, Roos, Stijn, mijn moeder en ik).... naar het zwembad. 

Het is een leuke dag! Het water zorgt voor verkoeling. Al is het tijdelijk. Zodra je weer droog bent, heb je 't weer warm. Om de beurt dobberen we in de grote zwemband en lezen we een boek. 

Aan het eind van de middag gaan we  naar huis. Jurre, Roos en Stijn plakken aan alle kanten. Van het zweet of het ijs? Dat laatste zou namelijk ook kunnen, want de laatste dagen eten we geloof ik meer ijs dan 'verantwoorde maaltijden'. 

Voorlopig genieten wij nog even van deze zomervakantie.