'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn    juli 2006 

Giechel giechel. Jurre en Roos vinden de eerste vijf minuten op de boot best spannend! Vooral Jurre. Van te voren dekt hij zich in met: 'Mama als ik het eng vind, dan ga jij mij optillen'.

1 juli, zaterdag  

BOOTJE VAREN

Jurre, Roos en Stijn gaan vandaag voor het eerst van hun leven met de boot! We stappen aan boord en kopen een retourtje.

Op het water is het, ondanks de hitte, prima uit te houden. Met een heerlijk windje in de haren brengt de boot ons naar de andere kant van het Gooimeer.

In Huizen, bij Restaurant de Kalkovens, stappen we van boord. We wandelen door de Havenstraat tot we een leuk restaurant met terras tegen komen.

Op de veranda van Restaurant 'De haven van Huizen' genieten we van een ijsje. Stijn hopt op zijn billen over de veranda en verdwijnt naar binnen. Voor ik er erg in heb, zit hij bij de mevrouwen-van-de-bediening op schoot. Nou ja zeg!
'Mam, riep je nou net dat ik hier niet aan mocht komen? Nou, ik kan het toch niet laten hoor!' denkt Stijn terwijl hij het deurtje, dat naar de kapitein leidt, open doet.

 

 

 

Na het ijsje lopen we terug naar de boot en die brengt ons weer thuis. Maar voordat we echt naar huis gaan, eten we in de schaduw eerst nog wat stukjes fruit.

Jammer dat de snelboot in oktober definitief stopt met varen!

 

2 juli, zondag                   HET GROTE KABOUTERBOS

Om de hitte iets te ontlopen gaan we aan het eind van de ochtend naar de bossen in Dronten. In een kabouterhuisje spelen Roos en Stijn 'boter-kaas-en-eieren'. 

In het bos volgen we het kabouterpad. Jurre en Roos zoeken de palen die de route aangeven; vooral de rode puntmutsjes zijn makkelijk te herkennen. 

Bij elke kabouterpaal discussiëren Jurre en Roos over de vraag welke kant we op moeten: 'In welke richting wijst de kabouter?'

Op weg naar huis komen we langs het vliegveld. We stoppen om naar de opstijgende vliegtuigen te kijken. Roos wil heel graag vliegen. Ze is zelfs een beetje boos dat ze er nu niet in mag...

 

8 juli, zaterdag

WELKOM THUIS

Mijn ouders zijn terug uit Frankrijk. Jurre, Roos en Stijn hebben opa en oma erg gemist én ze hebben gehoord dat er een cadeautje ligt te wachten. 

Logisch dus dat Jurre en Roos haast niet kunnen wachten om naar Hilversum te gaan. Opa Harry & oma Wilma krijgen -met moeite- 48 uur de tijd om de auto uit te mesten en de kampeerspullen op te ruimen. Iets na 9:00 uur 's ochtends staan we voor de deur: 'Joehoe, welkom thuis'.

Roos is dolgelukkig met haar puppie. Hij blaft, springt en wandelt. Jurre krijgt een grote camper met fietsen achterop én kampeerspullen onderin. Stijn krijgt een dierenboek.

Opa zet de sproeier in de tuin aan: het gras en de plantjes kunnen wel wat water gebruiken. Jurre en Roos rennen onder de sproeier door en maken er een waterballet van. Gelukkig heb ik reservekleding mee! 

's Avonds eten we pannenkoeken en dan gaan we weer naar huis.

  

9 juli, zondag   

EEN PAARD MET EEN UITLAAT?

Jan moet even naar Amsterdam. 'Zet mij dan maar even af bij het Amstelpark' roep ik, 'en als je dan klaar bent, dan kom je ook naar het park'. Zo gezegd zo gedaan. Jurre, Roos en Stijn kijken hun ogen uit. Er is veel te doen in het park. Naast een speeltuin en kinderboerderij, kun je een minicar besturen, rondjes vliegen in de kinderzweefmolen, varen in een botsbootje of treintje rijden.

Ook kun je een ritje maken op een pony, maar daar wagen Jurre en Roos zich (nog) niet aan. Veilig, met beide benen op de grond, kijken ze naar kinderen die wel op de rug van een pony durven te klimmen. De pony stapt rondjes door het zachte zand. Windvlaagjes nemen af en toe wat stuifzand mee de lucht in. Jurre, die gefascineerd is door de uitlaat van een auto waar rook uit komt, gilt opgewonden: 'Kijk, er komt rook uit het paard'.

Snif. Nou doe ik zo mijn best om vaak naar de kinderboerderij en dergelijke gaan. Het maakt geloof ik niet veel uit: een dier, in de dit geval een pony, wordt klakkeloos vergeleken met een voertuig. Sterker nog: hij denkt dat er een uitlaat onder deze edele viervoeter hangt!! Jurre, Roos en Stijn zijn én blijven stadskinderen....

 

MET DE TREIN...

Jurre en Roos vinden het reuze spannend. Ze gaan voor het eerst 'alleen' met de trein. Terwijl de trein rijdt, kijkt Roos relaxed om zich heen. Voor Jur is het niet bepaald een ontspannen ritje. Stokstijf zit hij naast Roos op het bankje waarbij hij zich met twee handen vasthoudt aan de leuningen van de treincoupe. Jur heeft meer weg van een standbeeld dan van een peuter. Wanneer de trein weer bij het station arriveert, zit Jurre er nog precies zo bij als toen de trein vertrok!

 

13 juli, donderdag   

KUNSTENARES ROOSJE

Ome Frans is de laatste tijd druk bezig om het houtwerk aan de buitenkant van ons huis te voorzien van een glimmende laag 'rijtuiggroen' afgewisseld met 'bentheimergeel'. 

Al dat geschilder zorgt voor verfkriebels bij Jurre en Roos. 

'Mama, mogen wij verven?', vragen ze.

Ik denk even na. Verven is prima, maar om met dit mooie weer binnen te gaan zitten? Dat kan komende herfst nog vaak genoeg.

'Weet je wat?', roep ik enthousiast. 'Jullie mogen de kiezelsteentjes bij de schuur een mooi kleurtje geven'. Ik overhandig de waterverf en de kwasten. Als volleerd kunstenaars gaan Jurre en Roos aan de slag. Jur houdt 't al snel voor gezien. Roos niet. Ze weet van geen ophouden. Van de saaie stenen stapt ze moeiteloos over op Bodypaint!

'Hoewel de zon de laatste tijd flink haar best doet, ben ik toch wel erg wit. Daar zal ik eens verandering in brengen' moet Roos gedacht hebben. 'Hupsakee, een kloddertje bruin hier en wat zwart daar. Zo, dat is al beter!'

 

Even de benen strekken in het speeltuintje om de hoek bij oma Maartje. De glijbaan is favoriet!! Sinds de junivakantie kan Stijn zelf naar beneden glijden!

 

15 juli, zaterdag   

LEEUWARDEN 

We gaan een dagje naar Friesland want oma Maartje is 69 jaar geworden. Geen wc is Jurre meer vreemd en dus wordt er ook bij oma op het toilet gepoept. Wanneer Jur na afloop zijn handen wil wassen, doet hij een ontdekking. Hé, er komt geen water uit het kraantje.

Dat vindt Jurre maar niets. Uit een kraan hoort water te stromen. Hij denkt na en zegt: 'Er moeten nieuwe batterijen in'. Ik leg uit dat er geen batterijen in een kraan zitten. Jur geeft geen antwoord, maar ik kan van zijn gezicht aflezen dat hierover ’t laatste woord nog niet is gezegd. 

In de keuken wast hij zijn handen. Vervolgens rent hij de tuin in. 'Oma, oma', roept Jurre en hij kijkt opgelucht en tevreden. Blijkbaar heeft hij een andere oplossing gevonden. Ik hoor hem tegen oma Maartje zeggen: 'Ik ga vanavond boodschappen doen. Ik ga voor jou een nieuwe kraan kopen.'

Dus. Wanneer iets ‘stuk’ is, dan 1) doe je er nieuwe batterijen in of 2) je koopt gewoon een nieuwe. Het leven is zo simpel… (ieuwwww, Jur is écht een kind van deze consumptiemaatschappij).

 

16 juli, zondag   

ZONNIG  EN TROPISCH 

's Ochtends fiets ik met Jurre en Roos -ieder op hun eigen fiets- een heel stuk langs het water. 

Onderweg geven we brood aan de eendjes en zwanen. Mama Zwaan is nogal agressief omdat ze vijf jonge zwaantjes heeft. We fietsen snel terug naar huis om het zwembadje in de tuin op te zetten.

De plantjes krijgen water. In eerste instantie blijven Jurre, Roos en Stijn voornamelijk droog. Maar... naarmate de temperatuur stijgt, neemt het gespetter toe. 

Er wordt op de buik gezwommen én op de rug, in en uit het zwembad gesprongen. Op het heetst van de dag wordt er een kruk van binnen gehaald en naast het zwembad neer gezet. Jurre en Roos duiken (= springen) van de kruk in het zwembad. 

WATERKAT

De meeste katten houden niet van water. Boemel wel! Hij is niet bij het zwembad weg te slaan. Met z´n bolle buik hangt hij steeds over de rand van het zwembad om letterlijk pootje te baden...

 

17 juli, maandag   

NOG STEEDS TROPISCH... 

Vanmorgen gaat Roos, met oma Wilma, op de fiets naar logopedie. Daarna rijden we snel door naar de Noorderplassen want het is lekker zonnig!! Het water is een stuk minder koud dan een maand geleden.

Enthousiast gaat Stijn op het water af. Het maakt hem niet uit dat hij nog niet in staat is zélf het water in te lopen. Kruipend en op zijn billen vooruitschuivend gaat het ook prima. Jurre en Roos leren van oma hoe je van een zwemband een bootje kunt maken. Zo kun je, wanneer er motorboten en waterskiërs voorbij komen, lekker op de golfjes dobberen.

 

'Eens even kijken waar die lekkere koele druppels nou precies vandaan komen'.

20 juli, donderdag

TROPISCH REGENBUITJE

 

Rond half tien 's ochtends regent het hier enkele minuten flink! Wat een feest. Van gekkigheid rennen Jurre en Roos rondjes in hun onderbroek buiten op het gras. Ze laten zich helemaal nat regenen. Stijn hobbelt er op zijn billen achter aan en doet vrolijk mee. Na een tijdje stopt het met regenen, breekt de zon weer door en gaat de hittegolf gewoon verder...

 

21 juli, vrijdag

ZWEMMEN

Lekker dobberen en zwemmen in zwembad  'Sijsjesberg' in Huizen.

Stijn heeft zin in fruit maar het lukt hem niet, met zwemvleugels aan, om zijn armen te buigen. Jurre helpt Stijn.

Roos met oma op de grote blauwe drijfmat in het 'diepe'.

'Ik kan het zelf!'

 

22 juli, zaterdag

ZWEMMEN

Omdat 'zwemmen' nog enigszins verkoeling geeft bij deze tropische temperaturen, gaan we vandaag gewoon wéér naar het zwembad. Dit keer niet naar Huizen, maar naar Bosbad De Vuursche in Baarn.

Vandaag neemt oma Wilma ook haar zwarte zwemband mee. Die is groot en uitermate geschikt om op te dobberen in het water.

 

 

VAN ZWEMMEN WORD JE ZOOO MOE...

En dus doet Stijn zijn middagslaap onder de handdoeken. Wanneer je goed zoekt, zie je een paar tenen links en een stukje gezicht rechts.

SLAAP LEKKER STIJNTJE.

Vervolgens wil Jurre graag ook een tukkie doen. Oma maakt een bedje en vouwt een kussen waarop hij kan gaan liggen. Dan dekt ze hem toe met een handdoek en een pet.

Binnen vijf minuten is Jurre vertrokken naar... dromenland waar hij meer dan een uur verblijft!!!

 

Jurre, Roos en Stijn vinden het leuk om met water te kliederen bij de watertafel. Roos vult emmers en potjes met water uit de kraan en Stijn speelt met een gieter.

 

24 juli, maandag      LUIER DE LUI

Roos en ik gaan vanmorgen op de fiets naar logopedie. Oma Wilma blijft bij Jurre en Stijn. Jur wil ook graag achterop de fiets. 'Als Roos en mama terug komen, ga ik een eindje met jou fietsen', belooft oma. Wanneer Roos en ik terugkomen, stapt oma met Jur op de fiets. Even naar de supermarkt op paksoi te kopen. 

Als de paksoi is afgerekend, vraagt oma vriendelijk aan Jurre of hij voor haar de paksoi wil vasthouden.

'Nee, want ik heb rugpijn!' luidt zijn antwoord.
Oma trapt er niet in. 'Jij hebt helemaal geen last van je rug. Je zit gewoon een smoes te verzinnen. Hup, je kunt best even oma helpen dragen.'
Waarop Jurre -die toch weer zijn smoesjeskast induikt en een ander laatje open trekt- zegt: 'Nee. Ik kan het niet dragen, ik heb het een beetje warm.'
Nou ja zeg! Twee smoezen binnen 1 minuut!! Gelukkig houdt oma voet bij stuk. 'Ik heb het ook warm én ik moet ook nog fietsen. Dus jij kunt best de paksoi vasthouden terwijl je achterop zit.'

Ja Jur. Oma is wél goed maar niet GEK!!! 

 

26 juli, woensdag

KINDERERGOTHERAPIE

Roos heeft logopedie voor haar verbale dyspraxie (slechte mondmotoriek, onderregistratie, onvermogen tot het juist aansturen van de spraakspieren etc.). Nu bestaat het vermoeden dat de onderregistratie zich verder uitstrekt dan 'alleen' het mondgebied.

Een ergotherapeut gaat nu onderzoeken of er bij Roos sprake is van een sensomotorische integratiestoornis. Sensorische integratie is het proces waarbij je leert om allerlei prikkels te onderscheiden en te plaatsen. Wanneer de sensorische integratie niet goed verloopt, geeft dit problemen in de ontwikkeling, het gedrag en het leren van een kind. Sensorische integratie richt zich hoofdzakelijk op drie zintuigen: de tastzin, het evenwichtgevoel, en het standgevoel.

Een sensomotorische integratiestoornis is een stoornis in de koppeling (en terugkoppeling) tussen sensorische input en motorische output, waardoor het leren organiseren en coördineren van een groot aantal doelgerichte activiteiten en een adequate interactie met de omgeving wordt bemoeilijkt. Of kort gezegd: het centraal zenuwstelsel verwerkt de boodschap/berichten van de zintuigen niet goed.

Momenteel is er helaas een kleine wachtlijst! Het zal dus nog even duren voordat we de resultaten van de observaties van de ergotherapeut krijgen.

 

27 juli, donderdag

LOPEN LOPEN LOPEN...

Ha ha, Stijn bereidt zich voor -zie foto hiernaast- op de Friese Elfstedentocht! 

Sinds vandaag heeft hij door dat hij de handen van zijn mama/papa helemaal niet nodig heeft om een rondje door de kamer te lopen! 'Welnee', denkt Stijn, 'Papa en mama zijn overbodig. Met een stoel kan het ook. Ik ben een grote zelfstandige (?? hoezo eigendunk??) jongen.'

Vanaf het moment dat hij deze ontdekking heeft gedaan, is Stijn aan het experimenteren. En hoe. Werkelijk al het meubilair wordt ingezet: een grote kinderstoel, een kleine stoel, een krukje, een eetkamerstoel... 

'Geweldig', zul je denken en natuurlijk is het leuk dat hij E-I-N-D-E-L-I-J-K het lopen heeft ontdekt. Maar het is alleen zoooo jammer dat Stijn, wanneer hij er genoeg van krijgt, de stoel loslaat en laat staan waar hij zijn loopoefening heeft beëindigd. De afgelopen zes uur heb ik al bijna drie keer mijn nek gebroken omdat er op een onhandige of onverwachte plaats een meubeltje staat geparkeerd. 

En wie kan dit dan opruimen? (Zucht.. zo overbodig is mama dus ook weer niet...)

 

28 juli, vrijdag

EEN ECHTE VENT

Het Zuid-Afrikaanse overbuurmeisje (4 jaar) komt met haar broertje (2 jaar) bij ons spelen. Het meisje, Hanna, draagt behalve haar knuffel een zonnebril en een armband. Dat laatste is reden voor Roos om de volledige inhoud van haar 'juwelenkist' ten toon te stellen. Eén voor één laat ze de sieraden aan Hanna zien.

Jurre kijkt bewonderend naar de armbanden en kettinkjes. Zijn voorkeur gaat uit naar een ketting met houten kralen in vrolijke kleurtjes. Hij is op slag verliefd: die ene ketting moet en zal om zijn nek hangen

Sommige mensen zijn misschien van mening dat deze ketting verwijfd is of dat dit sieraad een meisjesding is. Nou, laat ze maar denken hoor Jur.

Een echte vent draagt wat hij zelf wil!!!

GYMNASTIEK KUNSTEN

Terwijl ik een wasje wegstrijk en peentjes zweet boven 't strijkijzer, werken Jurre, Roos en Stijn zich letterlijk in het zweet. Met de matrasjes, van de oude ledikantjes, wordt een glijbaan gebouwd. Er wordt geklommen, gesprongen, gelachen, gegleden, gegild maar vooral... GEZWEET!

 
Wouter geniet van krentenbolletjes! Drie ijsjes kopen zonder dat één van de mama's helpt! Knap hè?

29 juli, zaterdag

SPEELTUIN DE EEKHOORN

Vandaag gaan we naar Annemarie, Rogier (3½ jaar) en Wouter (1½ jaar). Omdat ze toch in Kortenhoef wonen, gaan we ook even langs de speeltuin. Zo kunnen de mama's fijn bijkletsen terwijl de kinderen zich vermaken.

Als Wouter moe wordt, lopen we weer terug. Rogier, Jurre en Roos spelen in de tuin verder met de waterbaan en de grote tractor

 

POEDELEN IN DE TOBBE

's Middags gaan we naar Hilversum om Stijn op te halen. Het is zonnig en warm. 'Zullen we de tobbe met water vullen?' vraagt oma. 'Tobbe, huuuuuh wat is dat? Nooitvangehoord!', denken Jurre en Roos. Opa haalt 'm uit de garage, pakt de tuinslang en vult 'm met water. Aha, een tobbe is een badje! Jurre, Roos en Stijn weten niet hoe snel ze hun kleren uit moeten trekken.