'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   februari 2010

5 februari, vrijdag 

KAMER VAN ROOS

Ik heb het er maar druk mee, met 'klussen'. Maar ik doe het niet zomaar hoor. Het was hoognodig! Met behulp van mijn 'hulptroepen' begint het inmiddels al ergens op te lijken. Zodra Jurre, Roos en Stijn op school zitten - en ik niet werk of sport- ga ik aan de slag met plamuur, schuurpapier, kwasten en verf.

Een muurtje schilderen met Jurre, Roos en Stijn om mij heen, durf ik nog wel. Laatst heb ik Stijn een muur wit laten latexen en dat vond hij geweldig om te doen.

Maar verder is 'klussen met kinderen' een NO-GO. Stel je voor dat ik zomaar, geheel per ongeluk, onopzettelijk en zonder dat ik het door heb onze drie kinderen achter het Eiffingerbehangetje van Roos plak...

Wie wil dat nou?? (Nou... het zou wel lekker rustig zijn op z'n tijd ;-))

Na de zolderetage, neem ik nu de hele bovenverdieping onder handen. Kamer voor kamer, dat dan weer wel. En weet je? Dat klussen is goed voor de geest. Je denkt namelijk even helemaal nergens aan. Of juist wel, maar dan heb je ook alle tijd om de dingen te overdenken en op een rijtje te zetten.

Lekker niemand die je stoort. Klussen werkt tot op zekere hoogte mediterend. Net als hardlopen. Heerlijk! Af en toe wat wegdromen. Met hooguit een korte onderbreking door een zoektocht naar een schuurpapiertje of een kleinere kwast.

En de tevredenheid die je voelt na zo'n dag noeste arbeid is onbetaalbaar.

Roos haar kamer staat strak in de verf en het behang!

Als klap op de vuurpijl heb ik, multitaskend als ik door het leven ga, meteen de uitgroei van mijn kapsel bijgewerkt.

Paarsachtig roze.

Staat echt.

Heel apart.

 

 

Zelfs de Nintendo DS van Roos is gepimpt....

9 februari, dinsdag

10 MINUTENGESPREK STIJN

Elke maaltijd vliegt het 'zeg, nu even dooreten en niet zoveel kletsen' veelvuldig over de tafel. Stijn kletst de oren van je hoofd. Hij weet werkelijk de hele familie duidelijk te maken hoe hij het wil hebben. En vaak ook luidkeels.

Maar dan op school.

Stijn komt 's ochtends op school. De stoelen staan al in de kring. Stijn zoekt zijn stoel. Gaat zitten. En luistert naar de juf.

Hij heeft over het algemeen veel plezier met de kinderen in de groep en lacht tijdens het spelen. Twee werkjes per week maken is geen probleem voor Stijn. Bij gym heeft hij het reuze naar zijn zin.

Hij vertelt wel eens iets, maar in de kring vertelt hij niet honderduit. Stijn vindt de grote kring namelijk erg spannend!

Hij luistert.
En is redelijk rustig.

En... hij zal nooit als eerste slaan. Niks geen losse handjes...

Vraag.

Heeft iemand de Stijn gezien die wij 's ochtends bij school afleveren?

Nee?

Zijn oren misschien, zijn handen of op zijn minst z'n stembanden???


 

18 februari, donderdag

BEJAARD VERJAARD

Nee, nee, nee, ik ben er niet. Ik doe vandaag aan struisvogelpolitiek. Want: als je net doet alsof het er niet is, dan is het er ook niet.

Wat zeg je? Ik hoor je niet! Ik heb mijn vingers in mijn oren. Lalalalalala.

Helaas..... Dat plan gaat niet door. Jurre, Roos en Stijn roepen mij vanmorgen heel hard (Ún heel vroeg!). Dus ik moet wel wakker worden. Suus kan er niet omheen. Suus is jarig vandaag. Vandaag ben ik VEERTIG!!!

Jurre, Roos, Stijn en ik zijn vrij en daarom gaan we even naar de Zandzee in Bussum.

En terwijl ik achterom kijk naar de reis tot dusver, concludeer ik dat het tot nu toe een prachtige reis is geweest. Sommige stukken legde ik in volle galop af, andere in rustig wandeltempo, en allemaal waren ze de moeite waard.

Bij mijlpaal veertig weet ik mij omringd door man en drie kinderen, en het is dan ook met blijdschap en goede moed dat ik mijn reis vervolg.

Sommige stukken zal ik huppelen van vreugde, en sommige ongetwijfeld strompelen. Maar dat is nu eenmaal inherent aan een levenspad.


 

KAMER VAN STIJN

Ja, ja, kamer voor kamer doorschuiven. De laatste tijd is er ook hard gewerkt aan Stijn zijn nieuwe kamer. Verfje hier, verfje daar.

Ik mis alleen nog een bedplankje. En een groot schilderij moet ik nog gaan schilderen. Het vliegtuigkapstokje van de Trendhopper moet nog worden opgehangen.

Oja, en nieuwe gordijnen heb ik nog niet gevonden... 

21 februari, zondag

Als ik de dag begin
met de zorgen van gisteren
dan is het alsof ik de scherven
opnieuw breek.

Dat mag
best
van mij.

Als ik het uiteindelijk maar
bij elkaar veeg
zodat er op een morgen
niets meer te breken valt..