'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn    februari 2005

 
1 februari, dinsdag

Omdat Jurre nog niet loopt, heeft hij zijn 'oude' loopauto voor buiten op straat. Maar elke keer als hij buiten gespeeld heeft, moet ik hondendrollen en modder verwijderen van alle vier de wielen.

Daar heb ik geen zin in en dus heeft hij sinds gistermiddag een nieuwe Puky-loopauto waarop hij in huis kan rond racen. Vanmorgen om 7:00 uur maakte Jurre al een proefritje.

Ouders van een meisje uit de groep (kinderdagverblijf) van Jurre en Roos kwamen op een goed idee. Zij hadden nog een 'rollator' staan die wij nu mogen hebben. Misschien helpt het Jurre over de streep om zelf te gaan lopen?

Als ik aan Roos vraag om (voor de foto) te laten zien hoe je moet lopen met de rollator, zegt ze: 'jéé!' (nee) en moet ze hard om zichzelf lachen.

 

'Oh, kijk! Ik stop mijn mes diep in de pastapot.' 'Wauw, wat zit er veel pasta aan.' 'Ik smeer mijn eigen broodje. Best moeilijk hoor.'
En tussendoor doe ik even snel zo! Mmmmmmm, los is pasta ook erg lekker.

    
4 februari, vrijdag

Jan is thuis met Stijn. Jurre, Roos en ik gaan er met 'oma Wilma' even tussenuit. Eerst ergens lunchen én dan wat winkelen.

Eigenlijk voel ik me doodmoe en zelfs wat ziekjes, maar ik wil toch even weg. Jan en ik krijgen (nu al een maand!) bijna geen nachtrust. Wat we aan slaap krijgen varieert tussen de 2 tot 4 uurtjes per 24 uur en dat is nou niet bepaald lekker leefbaar. De oorzaak is Jurre. Wat dat betreft zouden we 'supernanny Jo Frost' wel even willen lenen. Misschien dat zij nog wat bruikbare tips voor ons heeft, want wat betreft de combinatie Jurre & slapen zitten we echt even met ons handen in het haar.

 
5 februari, zaterdag

Op 1 februari is 'oma Wilma' 59 jaar geworden. De hoogste tijd om onze 'bus' (zo noemt Jurre de Chrysler inmiddels) met zijn vijfjes uit te proberen.

Jan & ik voorin, Jurre & Roos helemaal achterin en Stijn in het midden. En dan hebben we nog een plek over ook. Wat een ruimte!

Het is leuk om Roos met boekjes in de weer te zien. Eerst had ze daar niet zoveel belangstelling voor, maar nu wel! Haar actieve woordenschat is nog niet zo groot en haar articulatie laat veel te wensen over: ap (=op), ba (=bal), pauw (=miauw, poes), zitta (=zitten), paar (=paard), paw (=pan). Toch lukt het haar prima om aan te geven wat ze bedoelt/wil.

Stijn z'n haar wordt steeds lichter. In het begin was het écht zwart. Nu is het bruin, maar aan de zijkant is het zelfs wat rossig! Zou hij dan toch dezelfde haarkleur krijgen als Jurre en Roos?

Foto rechts: Roos leest (samen met oma) Stijn een verhaal voor over een aap, maar of Stijn nou echt zo geïnteresseerd is?

Gewapend met oma haar fietssleutels en twee stompjes soepstengel rent Roos door de kamer. Bij de boekenkast wijst ze naar 'de boekjes van opa' (de Winkler Prins).

 

7 februari, maandag

Vannacht heeft Jurre voor het eerst weer doorgeslapen!! Van 19:15 uur tot 05:15 uur heeft hij keurig geslapen. Ellendig alleen dat Stijn 's nachts tot 2:30 uur heeft gespookt. Toen kreeg hij een voeding en dus kon ik eindelijk om 3:00 uur gaan slapen... Tot Jurre dus wakker werd om 5:15 uur.

Vandaag is Stijn naar de OKZ geweest. Hij weegt nu 4275 gram én is dus stevig aangekomen de laatste paar dagen. Twee weekjes geleden zat hij (door ziekte) nog op 3675 gram.

Jan is sinds vandaag weer aan het werk. Hij gaat om 6:00 uur de deur uit. Voor mij was het vanmorgen vroeg een drukte van belang. Jurre & Roos aankleden (terwijl Stijn brulde omdat hij hongerig was), ontbijt maken voor Jurre & Roos en tegelijkertijd tussendoor Stijn voeden. Jurre & Roos hun jassen aantrekken, Stijn in zijn maxi-cosi stoppen en hem hoog in de box zetten. Vervolgens Roos even alleen laten om Jurre als eerste naar de auto te dragen (die ik, met maar één hand vrij, eerst nog moest ontdoen van een zeiltje i.v.m. de kou). Jurre in zijn autostoel vastgemaakt, toen weer naar binnen om Roos te halen. Roos in haar autostoel vastgezet en nogmaals naar binnen om Stijn + maxi-cosi te halen. Ondertussen was het pas 07:00 uur 's morgens. En bij het kinderdagverblijf kon ik alles weer uitladen.... (oja, en tussendoor heb ik ook nog ergens tijd gevonden om mezelf aan te kleden ;-))

 

Wat er nou toch zo leuk aan is, begrijp ik ook niet maar Jurre & Roos zijn hélemaal in de ban van 'Kabouter Plop'. Als hij aan het eind gaat slapen, roept Jurre al 'nee' omdat hij nog niet wil dat het al afgelopen is! 

 
8 februari, dinsdag 

Het 'doorslapen' van Jurre gisteren was blijkbaar 'n eenmalig succesje van afgelopen maand. Vannacht was hij vanaf 2:00 uur driftig en boos. Hij wilde uit zijn bed en dat mocht niet. Hij heeft uren gebruld, tot hij er om 5:00 uur uit mocht. Echt, om moedeloos van te worden...

Foto links: Wakkere Stijn laat hier zijn 'nieuwe' haarkleur zien. Niet meer helemaal zwart! Aan de zijkant begint hij wat rossig te worden. Toch heeft hij in ieder geval één ding van mij: als hij lacht (ja, ja hij lacht al!!) heeft hij kuiltjes in z'n wangen.

Hoera!! Jurre heeft vandaag op het kinderdagverblijf voor het eerst een paar stapjes LOS gelopen en ook een heel stuk aan één hand. Om 17:00 uur, toen ik hem ophaalde, hoorde ik het nieuws. Mayke & Kim hebben het op video gezet en daarmee is het bewijs geleverd. Dat is maar goed ook, want zo moet ik het wel geloven!

In juni gaan we een week naar een huisje in Zeeland. Wat zou het heerlijk voor hem zijn als hij daar (samen met Roos) lekker over het strand kan banjeren!

 
9 februari, woensdag  Oma Wilma blijft bij Jurre & Roos wanneer ik 's ochtends even langs school ga.
Bij de Zeerovertjes (groep 1/2) worden Stijn en ik bijzonder verwend door alle kleuters, juf Elina en juf Sussan. Terwijl alle kinderen smikkelen van een beschuitje (sommige hongerige Zeerovertjes lusten er zelfs twee!), mogen Stijn en ik een enorme mand met kadootjes en mooie tekeningen uitpakken. 

En Stijn... die heeft met zijn 5 weekjes voor het eerst van zijn leven in 'de kring' gezeten. 

De Zeerovertjes wisten goed te vertellen dat Stijn nul jaar is. Ook hebben we gepraat over wat hij wel al kon en wat niet. Sommigen dachten dat Stijn al kon kruipen of lopen! Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat je nog niet zo heel veel kunt als je nul jaar bent. Stijn kan drinken, slapen, huilen, lachen, poepen, plassen en heel goed boertjes laten.

Foto links: Juf Sussan in de kring met Stijn op schoot.

 
11 februari, vrijdag 

Mijn moeder heeft Stijn vanmiddag meegenomen. Hij gaat een weekendje in Hilversum logeren bij opa & oma en komt zondag weer terug. Zijn eerste logeerpartijtje.

 
12 februari, zaterdag 

Om 7:00 uur zit Roos er klaar voor... kabouter Plop begint. Een uurtje later gaan we naar opa en oma in Hilversum. Papa moet namelijk de hele dag werken en mama wil graag naar de kapper.

 

Gelukkig hebben opa en oma een aparte kleinkinderenlogeerkamer waar ook twee bedjes staan, zodat Jurre & Roos een lekker middagdutje kunnen doen. Ze slapen vanmiddag zo maar drie uur achter elkaar!!!
Als Roos & Jurre wakker worden, staat er een heerlijke fruitsalade op tafel. Er liggen twee vorkjes bij dus dat betekent 'samen delen'. Dat gaat best goed!

 

Daarna bouwt Jurre samen met oma een hele grote treinbaan (met bruggen!!) waar hij met alle treintjes overheen rijdt.

 

's Avonds maakt oma kip kerrie met rijst en sla en om 19:00 uur gaan we weer naar huis.

14 februari, maandag Gisteren is Stijn weer thuis gekomen van een weekendje logeren. Hij heeft het opa & oma niet makkelijk gemaakt. Volgens oma heeft Stijn (net als Jurre vroeger) een 'baboe' nodig. Een kinderverzorgster die alle tijd van de wereld heeft en bij wie hij lekker warm 24 uur (in een draagzak) één op één kan vertoeven.

Al vroeg in de ochtend gaat Stijn mee op pad om Jurre & Roos naar het kinderdagverblijf te brengen. Vanmiddag gaan we weer op stap want ik heb voor hem een afspraak gemaakt bij de dokter. Hij blijft vol snot zitten & heeft nog steeds een lelijk hoestje.

 
16 februari, woensdag  Gelukkig bleek maandag bij de huisarts dat Stijn z'n longen in ieder geval schoon zijn. Waarvan hij last heeft zit dus hoger in de luchtwegen. 

Gisteren heb ik een gesprek gehad met de wijkverpleegkundige. Na overleg met de huisarts heeft zij op zeer korte termijn een afspraak voor Stijn in het ziekenhuis geregeld bij een kinderarts. Morgenochtend (donderdag) gaan we er naar toe.

Foto hierboven: Stijn was de eerste vier weken lekker rustig en tevreden. Sinds hij RS heeft gehad, is hij zeer onrustig. Weigert horizontaal te slapen, maait continu met zijn handjes, doet alleen korte hazenslaapjes, drinkt slecht etc. De hoogste tijd om inbakeren te proberen. Voorlopig eventjes met een molton en twee spelden, maar inmiddels is een officiële bakerdoek al besteld (zie www.pacco.nl)
Vandaag ben ik met Jurre naar fysiotherapie geweest. Gelukkig kwam 'oma Wilma' op Roos & Stijn passen en kon ik alleen met Jurre op pad.

Sinds vorige week kan Jur aan één hand lopen (en een paar stapjes los lopen), maar wat hij niet beheerst en nooit doet is *los STAAN*.

Hij vindt het lastig en eng om te vertrouwen op zijn eigen evenwicht. Daar gaan we nu mee aan de slag.

Jan staat het avondeten klaar te maken, als we terug komen van de fysio. Jurre mag op het aanrecht zitten, terwijl hij een soepstengeltje verorbert, en zo papa meehelpen met koken.

 
17 februari, donderdag Voor het eerst sinds begin januari 2005 heerste er op beide verdiepingen vannacht een 'redelijke nachtrust' in huize Winters!! 

Sinds de geboorte van Stijn is het 's nachts op beide verdiepingen 'bal'. Jurre schreeuwt boven de boel bij elkaar én Stijn zorgt (na zijn ontslag uit het ziekenhuis) voor een hoop drukte en gedoe op de benedenverdieping. 

Ten einde raad heb ik een aantal dagen geleden voor Jurre een homeopatisch middel gehaald bij de apotheek (Kindival van VSM). Ik geloofde er eerlijk gezegd niet in. We hebben eerder homeopathische middelen gebruikt (tegen darmkrampjes en later tegen pijn bij het doorkomen van kiezen) maar die deden helemaal niets. Na het lezen van de bijsluiter geloofde ik al helemaal niet meer in enige werking (In de bijsluiter stond als antwoord op de vraag: 'Welke verschijnselen kun je verwachten wanneer het kind per ongeluk het hele potje met 120 pillen binnen krijgt?' als antwoord: 'Er vallen geen enkele verschijnselen te verwachten'.....

Maar eerlijk is eerlijk. Sinds 12 februari is Jurre begonnen met de pillen én sinds die datum slaapt hij weer 's nachts! Sinds die dag kan degene die 'Jurre & Roos-dienst' heeft (en dus gewoon boven slaapt) rekenen op nachtRUST. De ander heeft Stijn-dienst en slaapt beneden. Stijn weigert, na zijn opname in het ziekenhuis, horizontaal te slapen! Raar, maar waar. Hij wil alleen verticaal (rechtop) tegen iemand aan slapen. Zelfs als hij verzonken is in een comateuze slaap en je denkt hem even weg te kunnen leggen, dan kom je bedrogen uit. Zijn luikjes gaan open én hij zet het op een brullen. Hij houdt pas op als hij weer verticaal ligt. Het drinken van zijn voedingen gaat ook niet probleemloos. Hij spartelt soms als een wilde en maakt rare geluiden.

Vannacht had ik beneden 'Stijn-dienst' en heb ik hem voor het eerst ingebakerd. Dat ging al een heel stuk beter en ik heb zowaar zelfs even (in totaal 4 uur) kunnen slapen. Jan had er net 3 nachten 'Stijn-dienst' opzitten en had nu 'Jurre-en-Roos-dienst' op de bovenverdieping. Hij heeft gewoon kunnen slapen. Zou het dan vanaf nu de goede kant op gaan?

Vandaag ben ik naar het ziekenhuis geweest met Stijn. Diverse onderzoekjes en overleg tussen twee kinderartsen resulteerden in de diagnose: reflux. Nu heeft hij medicatie gekregen (Omeprazol) en hij stapt over op speciale voeding. Over twee weken moet hij terugkomen in het ziekenhuis. Jeetje, ik dacht altijd dat een baby moest spugen voordat je van ‘reflux’ kon spreken. Maar ja, ik ben dan ook geen kinderarts ;-).

Foto links: Vandaag kwam de inbakerdoek met de post binnen!

 
18 februari, vrijdag  'Hieperdepiep hoera!, mamma is jarig', zegt Jurre. Tjonge, 35 jaar al weer! Jan & ik gaan vanmiddag naar Hilversum (in het huis van mijn ouders) en blijven daar tot en met zondag. En mijn ouders zitten dit weekend hier en passen op Jurre, Roos & Stijn. Wat zullen wij lekker slapen ;-))

Vrijdagmiddag hebben we nog contact gehad met de kinderarts omdat de andere voeding niet goed ging. Nu zijn we terug naar Nutrilon 1 en aanstaande vrijdag doen we een tweede poging om van voeding te veranderen. 

Foto hiernaast: Jurre 'pookt' (=loopt) aan één hand!

  
21 februari, maandag

Stijn heeft, ondanks de medicatie, nog steeds erg veel last. Het horizontaal liggen gaat niet, hij huilt erg veel en slaapt slecht. Vandaag heb ik weer het ziekenhuis gebeld om een afspraak te maken zodat ik even met de kinderarts kan overleggen. De medicatie zou 'snel' aan moeten slaan. Dit is nu dag 5 en we merken geen resultaat.

22 februari, dinsdag  Stijn ligt weer in het ziekenhuis. Morgen is hij precies 7 weken oud en het is zijn derde opname.

Sinds 17 februari slikt Stijn 'Losec'. Dat is een medicijn dat de reflux op zich niet voorkomt. Het zorgt er alleen voor dat het minder pijn doet, en dat het zuur minder schade kan aanrichten dan normaal (doordat het zuur geneutraliseerd wordt). Het lijkt bij Stijn alleen niet te helpen.

De kinderarts heeft uitgelegd dat je reflux kunt opdelen in ‘ongecompliceerde refluxklachten’ en ‘gecompliceerde refluxklachten’. Meestal is er sprake van ongecompliceerde refluxklachten. Het klepje (overgang tussen slokdarm en maag) sluit niet goed, maar dat gaat vanzelf weer over. Maar de oorzaak kan ook gecompliceerder zijn en niet vanzelf overgaan. Zoals bij een te nauwe overgang tussen maag en dunne darm, bij een ontsteking van de maag of darm of wanneer de overgang van de slokdarm naar de maag in de borstholte ligt (in plaats van in de buikholte!). In het ziekenhuis gaan ze nu uitzoeken of hij al dan niet gecompliceerde refluxklachten heeft.

Vandaag zijn ze gestart met een 24-uurs pH-meting. Via zijn neus is een dun slangetje in de slokdarm gebracht. Het uiteinde van dit slangetje, waaraan een meetinstrumentje is bevestigd, wordt boven de sluitspier van zijn slokdarm gehangen. 

Dikke tranen en hard brullen toen het slangetje werd ingebracht. Logisch want het is vast geen prettig gevoel. Daarna moest ik met Stijn naar de röntgenafdeling om te controleren of het slangetje daadwerkelijk op de juiste hoogte hangt. 

Foto hiernaast: Met dikke ogen van het huilen, ligt Stijn even later nog flink gestresst in zijn ziekenhuisbedje. De pH-meting kan beginnen!

Nu wordt er gedurende 24 uur gemeten hoe vaak en hoe lang het te zuur is in de slokdarm. Deze gegevens worden in een soort draagbaar cassetterecordertje (zie foto links) opgeslagen en na afloop op een computer bewerkt en zichtbaar gemaakt. Zo krijg je een grafiek met de totale tijd aan zuuraanvallen: hoe vaak ze voorkomen, hoe lang ze duren en om de hoeveel tijd ze optreden. Als er meer dan 5 tot 10% van de tijd zure maaginhoud in het onderste deel van de slokdarm aanwezig is, dan wijst dit op overmatige reflux.

 
23 februari, woensdag  

Vanmorgen toen ik in het ziekenhuis kwam, bleek Stijn te zijn 'verhuisd'. Eerst lag hij op de babyzaal, samen met nog twee andere pasgeborenen. Maar hij was te luidruchtig (lees: huilt te veel) en ligt nu op een kamertje apart. Dat vind ik wel moeilijk. 

Hopelijk kijkt er wel iemand naar hem om als hij huilt want dat doet hij niet voor niets. Op zijn kastje staat gelukkig wel een babyfoon. Vannacht hebben ze van alles geprobeerd om hem een beetje rustig te krijgen. Zo staat er nu opeens een apparaatje (Sound & Nature) in de hoek van zijn bedje dat 'baarmoedergeluiden' produceert!!

Foto boven: boven Stijn zijn bed hangt een mooi apparaat (voor als hij iets ouder zou zijn, hi hi): televisie, telefoon, e-mail & internet in één!!

De verpleegkundige vertelt dat Stijn inderdaad erg onrustig is, veel huilt en veel te veel 'overstrekt'. Zelf vind ik hem er ook steeds 'slechter' uitzien, hoewel hij goed groeit (inmiddels weegt hij al 4900 gram!). Maar hij heeft wallen, dikke oogleden en de uitslag (voorhoofd, wangen, kin, nek, buik, rug) lijkt alleen maar erger te worden. Aan het eind van de ochtend komt de kinderarts langs. Zij vertelt dat ze ook denkt aan koemelkallergie. Wanneer de pH-metrie morgenochtend niets uitwijst, dan willen ze op dat spoor verder gaan zoeken. Even afwachten dus nog.
Ook wordt nu gestart met fysiotherapie. Baby's die veel pijn en stress hebben, zijn volgens de kinderarts vaak erg gespannen. (Letterlijk een te hoge spierspanning en dit kan nog een hele tijd aanhouden.)

Foto links: bij mama op de schouder valt Stijn al snel in slaap.

 
24 februari, donderdag 

Toen ik vanmorgen op Stijn zijn kamertje kwam lag hij er bij als een rundervinkje! De verpleging heeft hem, omdat hij zo huilt en onrustig is, letterlijk ingepakt: in een molton met leukoplast er om heen. 

 

Het slangetje van de pH-metrie is gisteravond verwijderd en dus kon ik hem vanochtend, fijn snoerloos, in bad doen. 

In de loop van de ochtend kwam de kinderarts langs. Op de pH-metrie is geen reflux te zien??? Ze snapte er niets van, want ze zien wel dat er voeding terug stroomt. Ze vroeg of ik hem soms nog Losec heb gegeven. Dat zou verklaren dat er geen 'zuur' te bekennen is. Ik heb Stijn echter, na maandagochtend 11:00 uur, geen losec meer gegeven. 

 

Omdat Stijn toch alle verschijnselen laat zien van een reflux, willen ze hem ook als zodanig gaan behandelen. Ze beginnen nu met Prepulsid en de arts vroeg of ik daar bezwaar tegen had. Prepulsid is een medicijn dat gebruikt wordt voor de behandeling van gastro-oesofageale reflux bij zuigelingen. Het versnelt het transport door de slokdarm en de maag. Prepulsid heeft ook een positieve invloed op de spanning van de sluitspier in de slokdarm. 

Prepulsid heeft als mogelijk risico hartritmestoornissen en daarom is er vanmiddag om 12:00 uur een ECG gemaakt voordat 't wordt toegediend. Na toediening van het medicijn maken ze weer een ECG. Het tweede ECG heb ik niet meegemaakt, omdat  ik weer naar Jurre en Roos toe moest. Verder krijgt hij nu A.R.-voeding. Ik ben benieuwd!

 
25 februari, vrijdag 

Jan heeft vandaag gelukkig vrij genomen. Wanneer ik alleen naar Stijn ga, kan ik Jurre en Roos niet meenemen. 

 

Stijn verzorgen én tegelijkertijd op de twee belhamels letten is niet te doen. Maar nu Jan en ik samen gaan, kunnen Jurre & Roos ook mee.

'Dag lieve Stijn', denkt Roos terwijl ze hem over z'n bolletje aait.

Vanmorgen kwam de fysiotherapeute langs om naar Stijn te kijken. Hij lag alleen zo diep en lekker te slapen dat ze hem maar niet gestoord heeft. Misschien komt ze vanmiddag bij hem terug en anders een andere dag.

Jurre & Roos ervaren het ziekenhuisbezoek als één groot feest. Op de speelkamer zoeken ze mooi speelgoed uit en dat nemen ze mee naar Stijn z'n kamer. Tot ze ontdekken dat het ziekenhuis buiten 'de kamer van Stijn' nog meer te bieden heeft. Roos heeft het meeste lef en gaat op onderzoek uit. Ze huppelt door de gang, bekijkt al het personeel aandachtig en loopt overal naar binnen om gedag te zeggen. Jurre volgt haar aarzelend en dweilt, al kruipend, de vloer. 

Op de gang staat een mooi hobbelpaard en bij de balie van de kinderpoli een tafel waar ze kunnen tekenen. De van huis meegebrachte proviand blijkt niet genoeg. Gelukkig verkopen ze in het winkeltje lekkere broodjes en fruitsalade. Roos & Jurre kunnen niet wachten tot ze weer op bezoek mogen!

 
26 februari, zaterdag 

Hallo, hier zijn we weer. De gang naar de kinderafdeling is ontzettend lang... en dus maken Jurre & Roos gebruik van het rolstoeltje. Ze vinden het fantastisch en ogen veel bekijks.
Fotootje rechts: Roos en Jurre helpen bij het in bad doen van Stijn. Na afloop is Roos, alias Pipi Langkous, niet bij het water weg te slaan. Een half uur na het badderen staat juf klieder nog steeds op de kruk met het schuim te spelen.

 
27 februari, zondag 

's Ochtends om 8:15 uur zitten we al weer in het ziekenhuis. Jurre en Roos vergeten Stijn gedag te zeggen: meteen bij binnenkomst pakken ze elk een stoel waarmee ze naar het bad toeschuiven. Het 'Stijn-in-bad-doen' heeft gisteren blijkbaar veel indruk gemaakt.

Even later helpen ze bij het wassen van Stijn: zijn buik wordt gepoetst met een washand en zijn haartjes gewassen met babyshampoo. Daarna krijgt Stijn van Jan een fles, terwijl Jurre en Roos van een krentenbolletje genieten.

Stijn lijkt goed te reageren op de A.R.-voeding. Verder krijgt hij nog steeds Prepulsid en Losec. Morgen maken ze weer een ECG bij Stijn.