'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   december 2006 

1 december, vrijdag

SINTERKLAASFEEST

Met de trein gaan Jurre, Roos, Stijn en ik naar Amsterdam, want Sinterklaas komt - zoals elk jaar - langs op Jan z'n werk. Voor Jurre, Roos en Stijn is de trein én de tram een hele belevenis. In de trein speelt Stijn kiekeboe met kinderen die achter hem zitten.

We hebben amper de jassen opgehangen of de Pieten komen op ons af. Jurre kijkt eerst eens even de kat uit de boom, maar als Jur ziet dat hij speculaaskoeken mag versieren wordt hij pas echt enthousiast. Samen met Stijn neemt hij plaats aan een lange tafel om de lekkerste koek van de wereld te maken. Roos loopt liever rond om te zien wat er nog meer te beleven valt.

Wanneer de Pieten roepen dat Sinterklaas er aan komt, gaan we snel naar buiten om te zien of het echt waar is. En ja hoor, op het water vaart een bootje met... SINTERKLAAS!

Stijn speelt één van zijn favoriete spelletjes met Piet (zie foto hieronder). 

Piet vraagt: 'Krijg ik een handje van jou?'.

'Nee!', antwoordt Stijn brutaal en hij verstopt beide handen achter zijn rug. 'Popt popt' (= verstopt) gilt Stijn van plezier.

Hiermee geeft Stijn eigenlijk aan dat Piet moet vragen: 'Waar zijn je handen nou?'. Zodat hij 'hier' kan roepen wanneer ie z'n handen weer te voorschijn 'tovert'. 

Dit spelletje kan hij eindeloos herhalen. 

De Pieten zien dat ik maar één paar armen heb om Stijn te dragen. Roos wil ook graag opgetild worden en dus springt Piet bij. Nu heeft Roos prima zicht op de boot met Sinterklaas (en ik hoef niet bang te zijn dat ze in het water valt!). Sint heeft een hond meegenomen. Het is een bijzondere hond: een pepernotenhond. Vanaf het terras gooien de Pieten pepernootjes die de hond uit de lucht opvangt en op eet. 

Via een ladder klimt Sint - en dat op zijn leeftijd! - vanuit de boot aan wal. Roos geeft Sint een hand.

 

 

Vier-op-een-rij spelen met Piet. Maar het is niet helemaal eerlijk zo: drie tegen één. Kunnen jullie wel?

 

SINTERSTIJN

Stijn neemt plaats op de stoel van Sinterklaas. Hij probeert de microfoon te pakken maar dat lukt niet helemaal. Wil hij daar goed in kunnen spreken, dan moet hij toch eerst nog iets groter groeien (en de speen uit z'n mond halen...). 

Sinterstijn is doodmoe. Maar als Piet hem een cadeautje geeft, straalt Stijn als een zomers zonnetje. Ook Jurre en Roos krijgen een cadeau. Piet helpt bij het uitpakken, want dat valt nog niet mee.

      

 

DANK U SINTERKLAASJE

Stijn is niet echt onder de indruk van Piet. Één Piet of twintig Pietjes, het kan hem niets schelen. Het enige dat telt is de nieuwe auto: daar moet en zal mee gespeeld worden.

Piet houdt ook erg veel van auto's!

 

2 december, zaterdag

PIETENMUZIEK EN GYM

Al een tijdje geleden heb ik Jurre, Roos en Stijn op gegeven voor de Pietenmuziek en -gym, georganiseerd door de Vrolijke Noot. Roos wil graag geschminkt worden als Piet. Stijn en Jurre niet. 

In het eerste deel staat 'zingen en muziek maken' centraal. Met de muziekinstrumenten erbij wordt het een groot feest waarbij alle kinderen aan bod komen. Al maakt Stijn er, door zijn kiekeboe-spelletjes met het gordijn, een one-man-show van.

  

Na het muziekgedeelte is het tijd voor limonade en pepernoten en dan volgt... de Pietengym!

 

Jurre zet - als een echte piet- een pietenmuts op, houdt een cadeautje onder zijn arm en brengt dit naar de schoorsteen! Daarna is het de beurt aan Roos én Stijn. Stijn is een SuperPiet. Hij draagt 'efficiency' hoog in 't vaandel want hij neemt twee cadeautje mee en gooit deze tegelijkertijd in de schoorsteen. Ach ja, je hebt TWEE handen. Dus waarom zou je deze niet allebei gebruiken en TWEE cadeautjes pakken!

 

Na afloop van deze lange ochtend krijgt elk kind, welverdiend, een Pietendiploma!

 

3 december, zondag

CADEAUTJES!!!

In de brievenbus ligt een zwart A-4tje van Sinterklaas. Vandaag komt hij cadeautjes brengen en hij vraagt aan Jurre, Roos en Stijn of ze hem willen helpen met het uitdelen van de cadeautjes. Spannend, want er staat niet bij hoe laat de cadeautjes worden gebracht!

Roos en Stijn bouwen een huis van Duplo terwijl Jan en Jurre gebak gaan halen want opa Harry en oma Wilma komen vandaag langs. Als de bel van de voordeur gaat, en wij de deur opendoen, staan er vier zakken met cadeautjes voor de deur.

Huppelend van plezier slepen Jurre en Roos alles mee naar de kamer. De zakken worden omgekiept zodat alle pakjes op de vloer liggen. Hoera! Het uitpakken kan beginnen!!

Om de beurt mogen Roos, Jurre en Stijn een cadeautje uit de stapel kiezen. Staat er een blauw label op het pakje dan is het cadeautje voor Jurre. Pakjes met een roze label zijn voor Roos, pakjes met een groen label voor Stijn en cadeautjes met een wit label zijn voor de grote mensen (opa Harry, oma Wilma, Jan of Suzanne). Met het uitpakken van de ruim 75 cadeautjes zijn we wel even zoet.

En daarna moet er natuurlijk uitgebreid gespeeld worden met het nieuwe speelgoed!

 

5 december, dinsdag

SINT OP HET KINDERDAGVERBLIJF

 

 

8 december, vrijdag

POTJESKIJKERS

 

Sinds een aantal weken is de wc het favoriete kamertje van Stijn! Wanneer Roos roept 'Ik moet poepen', trekt Stijn een sprintje om als eerste bij de wc-deur te staan. 'Poepen poepen', roept Stijn dan alsof hij de kunst van het zindelijk-zijn al jaren beheerst. 

Zijn interesse voor 't kleinste kamertje in huis gaat ver. Niet gehinderd door oordelen als 'vies' en 'stinkt' staat hij met z'n neus vooraan wanneer er gepoept gaat worden. Werkelijk buitengewoon interessant zo'n grote boodschap.

Het kleine kamertje nodigt helaas ook uit tot boevenstreken. Twee weken geleden werd de kraan van het fonteintje zo ver open gedraaid dat er meer water naast dan in de wasbak belandde. De toiletruimte had veel weg van een binnenzwembad. En wie kon alles opdweilen? Juist ik.

 

Vorige week had Stijn de POPLA wc-rol te pakken. Zo'n jumborol met twee keer zoveel velletjes als een rol gewoon toiletpapier. Want zo zegt de verpakking: dat gaat véél langer mee. Nou hier in huis dus niet. Stijn hield een scheurfestijn en bezaaide de vloer met witte slierten toiletpapier. Binnen enkele minuten waren alle 400 velletjes op! En alweer was ik degene die kon puinruimen. Vanaf toen nam ik mij voor strikt toe te zien op 'de huisregel' één-kind-tegelijk-in-de-wc.

 

Voor Jurre is het geen enkel probleem om zich aan deze regel te houden. Sinds hij zindelijk is, weert hij alles en iedereen uit de wc op het moment dat hij er gebruik van wil maken. Hij roept dan: 'Ik houd niet van potjeskijkers'. Hij bedoelt 'pottenkijkers', maar potjeskijkers is eigenlijk prima bedacht wanneer je het roept als je echt met je billen op een POT zit!

Potjeskijker-Stijn krijgt bij Jurre dus geen kans om de wc binnen te glippen. Maar bij Roos lukt het 'm wel! Roos neemt het namelijk niet zo nauw met haar privacy. Sterker nog: ze vindt het reuze gezellig om met twee (of meer) in de wc te bivakkeren. Zo ook vandaag. Vanuit de kamer hoor ik een boel gegiechel uit het halletje. Gevolgd door doortrekken, gegiechel, nog een keer doortrekken... 

Ik haast me naar de wc en daar zie ik heel veel vochtige toiletdoekjes KANDOO in de pot drijven. Gelukkig is het Stijn en Roos niet gelukt om de enorme hoeveelheid door te trekken want dan had ik gegarandeerd een loodgieter kunnen bellen. Nee dat was gelukkig niet nodig! Maar het was wel nodig om 50 velletjes doorweekt vochtig closetpapier uit de pot te vissen...

 

 

 

 

11 december, maandag

TRAKTATIE (deel 1) - MUIZEN

Sinterklaas en zijn Pieten zijn terug naar Spanje! De cadeautjes zijn uitgepakt, de rommel is opgeruimd en de speculaas- en pepernotentrommel is leeg. Kortom... het leven van alledag begint weer! Hoewel? We zijn druk aan " de knutsel" want overmorgen nemen Roos & Jur afscheid van kinderdagverblijf Uk waar ze -op drie maanden na- vier jaar hebben door gebracht. 

 

Voor ieder kind (28!!!) hebben we drie verschillende snoepmuisjes gekocht. Een Pamperdoos wordt verbouwd tot stuk kaas. 

En dan gaan we knutselen. Hééééél veel knutselen want er moeten 28 muizen van karton worden gemaakt. Elke kartonnen muis krijgt 3 snoepmuisjes in z'n buik en mag dan, tot woensdagochtend, rustig op de kaas gaan zitten.... 

Foto hiernaast: Het kaashuis van de familie muis.

 

TRAKTATIE (deel 2) - SLEUTELHANGERS

 

 
Omdat het woensdag 'dubbelafscheid en twee keer bijna vier jaar-feest' is, maken we ook een dubbele traktatie. De snoepmuisjes van het muizenhuis zijn bedoeld om meteen op te eten, samen met de andere 26 kinderen uit de (twee) groep(en). De tweede traktatie gaat in de mandjes van de kinderen: om mee naar huis te nemen. Voor deze mee naar huis neem traktatie bestel ik, op internet, verschillende soorten houten sleutelhangers. Aan elke sleutelhanger hang ik grote en kleine snoepsleutels. Het geheel rollen we op in doorzichtig cellofaan én plakken we op een doosje klei. Aan de sliertjes hangen we een kleivormpje.

 

13 december, woensdag

PLANKENKOORTS

Al wekenlang spelen Jurre en Roos thuis regelmatig een rollenspel waarin alles draait om hun vierde verjaardag.

Tot in detail wordt nagespeeld hoe het er op het kinderdagverblijf aan toe gaat. De stoel wordt op tafel gezet en hij of zij - al naar gelang wie de rol van 'jarige' speelt - klimt op de tafel om op de feeststoel te gaan zitten. Vervolgens mag de jarige kiezen welk lied er gezongen gaat worden. Er worden zoentjes en felicitaties in ontvangst genomen, cadeautjes overhandigd en getrakteerd.

Na een zoveel weken durende generale repetitie zou je verwachten dat Jurre en Roos er helemaal klaar zijn om hun verjaardag 'in het echt' te vieren. Maar vanmorgen vroeg toen ik in de gang met de traktatie in mijn handen stond om die naar de auto te brengen, hoorde ik onze grote kleine man met een zacht stemmetje zeggen: 'Mama, ik wil niet trakteren'.

Ik moest de woorden even een paar seconden tot me door laten dringen. Wekenlang is hij met 'verjaardag vieren' en 'uitdelen' bezig en nu opeens wil hij niet meer. Ik vraag waarom hij niet wil trakteren. 'Dan ben ik verlegen', antwoordt Jurre.

'Het is niet erg als je verlegen bent, je mag verlegen zijn.' Ik probeer hem gerust te stellen. Of het helpt weet ik niet, maar hij loopt wel gewoon achter Roos, Stijn en mij aan. Roos maakt zich niet druk, zij heeft wel zin in een feestje! Wanneer ik naar de foto's kijk zie ik inderdaad een ietwat verlegen jongetje. Maar dat is logisch als je -weliswaar samen met je zus- in het middelpunt van de belangstelling staat tussen 23 kinderen en twee juffen! Toch zie je, behalve een verlegen blik, ook grote glunderende oogjes.

Roos en Jurre kunnen trots op zichzelf zijn (en ik op hen) want ze hebben het toch maar mooi gedaan: op de tafel gezeten, felicitaties en cadeautjes in ontvangst genomen én getrakteerd!

 

Stjålet direkte fra www.torbengeist.dk

16 december, zaterdag

FEEST

Roos & Jur krijgen een taart met vier kaarsjes. Met twee kaarsjes op zijn taartje oefent Stijn alvast voor zijn tweede verjaardag (5 januari).

 En... UITBLAZEN!!!

 

21 december, donderdag

TERUG OP AARDE

Pfiiiiiiiiieeeeuw, ik ben terug van een tijdje weg geweest! Niet écht weg natuurlijk, maar sinds vrijdagnacht ben ik ziek. 

Met behulp van veel paracetamol is het mij afgelopen zaterdag gelukt om -met zwabberende benen en rode konen- de verjaardag van Jurre en Roos in twee delen ('s ochtends voor familie en 's middags voor buurtkindjes en hun pappa/mamma) te vieren.

Het was een fikse griep: overal spierpijn, hoge koorts en de grond leek te veren als ik me voort bewoog. Het rare is dat ik niet eens verkouden ben! Wist niet dat dit kon: griep hebben zonder verkouden te zijn.

Tot overmaat van ramp zit Jan deze hele week (tot en met zaterdag) in een hotel om daar een training inclusief examen te doen. Mijn griep komt dus niet bepaald gelegen. Mijn ouders hebben fijn bijgesprongen waardoor ik overdag enigszins ziek kon zijn.

Vandaag steek ik, voor 't eerst sinds 6 dagen, mijn neus weer buiten de deur en stap ik in de auto. Op school vieren we vandaag kerst met tot slot een feestelijk kerstdiner. Jurre, Roos en Stijn doen mee met groep 3. 

Gezellig he?

Jurre en Roos gedragen zich keurig. Tijdens het eten voert Jurre een verhitte discussie met twee tafelgenoten. Het gaat over 'leeftijd'. 'Mamma?', zegt Jurre verontwaardigd terwijl hij bij mij steun komt zoeken: 'die twee jongens zeggen dat ik een kleine jongen ben. En ik ben net jarig geweest!!'.
Arme Jurre. Wekenlang heeft hij er naartoe geleefd dat hij, samen met zijn zus, VIER JAAR zou zijn en dus GROOT (want je mag naar DE BASISSCHOOL). En dan beweren kinderen, die nota bene op de basisschool zitten, dat je een kleine jongen bent!!

Stijn doet gewoon wat hij wil zonder dat hij door heeft dat hij zich niet zo keurig gedraagt. Veel zitvlees heeft Stijn vanavond niet. Lekker rond lopen en bij de andere kinderen kijken, is veel leuker. Zo ziet Stijn meteen wat er op iedereen zijn/haar bord ligt. Wanneer hij het er lekker uit vindt zien, pakt hij het gewoon weg. Da's niet zo netjes. Groep 3 heeft veel lol om Stijn en het wordt nog erger...

Want wanneer hij, na één hapje, besluit dat het toch niet zo lekker is als hij dacht dat het zou zijn, dan legt hij het weer terug op een ander bord als waar het oorspronkelijk vandaan kwam. Groep 3 komt niet meer bij. 'Juf, die kleine jongen is erg grappig!' roepen de kinderen.

 

In onze woonkamer staat een Kleurige Kerstboom. Jurre en Roos hebben erg hun best gedaan om 'm mooi op te tuigen. En Stijn tuigt 'm elke dag weer af...

Hij wil, na een week, nog steeds niet begrijpen dat stuiteren en gooien met kerstballen echt niet mag!

PIEK

Op de foto hiernaast zie je onze PIEK. Over piek wordt hier in huis flink gediscussieerd.

Roos is ervan overtuigd dat het een prinses is, want anders draag je geen kroon. Jurre is het niet met Roos eens. Hij beweert dat het, waarschijnlijk door de felle kleuren, een pauw voorstelt. En Stijn noemt het een: 'voowel' (= vogel).

 

24 december, zondag

ENGELENKOORTJE

Vandaag gaan we 's ochtends met z'n vijven wandelen in het Amstelveense bos. Natuurlijk stoppen we ook bij Geitenboerderij Ridammerhoeve, want Roos en Stijn vinden niets leuker dan 'de dieren een flesje melk geven'.

In de middag wordt het erg druk op de boerderij omdat er een levende kerststal is georganiseerd met glühwein, erwtensoep volgens eigen recept en lekkere oliebollen.

In de stal wordt een toneelstuk opgevoerd, waarbij 'de engelen' uit het koor tussendoor steeds een aantal Kerstliedjes zingen!

 

25 december, maandag

GRIJZE KERST

Voor vandaag hebben we geen plannen. Ik kijk naar buiten en zie dat het buiten wel erg grijs is. 'Wat kunnen we gaan doen vandaag?', denk ik hardop. Jurre hoort het en vraagt meteen: 'Mamma, wat gaan we doen vandaag?'.

'Dat weet ik niet', antwoord ik. 'Ik heb wel zin in om te winkelen. Uhmm, misschien kunnen we vliegtuigen gaan kijken op Schiphol want daar zijn de winkels tenminste open op eerste Kerstdag. Maar ik weet niet of pappa ook zin heeft?'

En weg is Jur. Hij rent de trap op naar boven. 

'Pappa, gaan wij vliegtuigen kijken?', vraagt Jurre aan Jan die net onder de douche staat. Een uurtje later zitten we in de auto op weg naar Schiphol. Jurre, Roos en Stijn vinden het geweldig over de eindeloze rij loopbanden te rennen. 

Zelf heb ik een hekel aan de lange gangen van Schiphol, maar Jurre, Roos en Stijn blijken het juist leuk te vinden. En vandaag klaag ik er niet over, want zo heb ik onverwachts een winkeldagje: en dat nog wel op Eerste Kerstdag! 

 

26 december, dinsdag

TWEEDE KERSTDAG

Alweer een wat miezerige grijze (kerst)dag! Opa Harry en oma Wilma komen. Eindelijk mogen de cadeautjes, die al ruim een week onder de kerstboom liggen, worden uitgepakt. Wanneer Stijn zijn middagdutje doet, nemen mijn ouders Jurre en Roos mee naar Stadslandgoed De Kemphaan: om even uit te waaien...

Het varken dat daar woont lust ook wel iets feestelijks. Roos en Jur nemen wat sneetjes brood en een zak soepstengels voor haar mee. En dat lust Mevrouw Varken uiteraard wel.

Jurre en Roos dollen met Ilse rondom het vuurtje!

 

 

En daarna gaan we 

lekker eten!

 

29 december, vrijdag

DOLLE DWAZE WEKEN... 

Ik zal blij zijn wanneer het eind februari is en Jurre en Roos iets van houvast hebben gevonden in hun (nieuwe) schoolritme. Het is hier namelijk een gekkenhuis. Sinds het maken van de lampionnetjes, een aantal dagen voor 11 november, heeft de hysterie bezit genomen van Jurre en Roos. Voor Stijn geldt dit in iets mindere mate maar 't werkt aanstekelijk en kleine man -onderschat deze theatermaker én kampioen na-aper niet- wordt er wel degelijk door beïnvloed.

Hoe dan ook: één stuiterend kind kan al knap irritant zijn, maar twee stuiterende kinderen die exact in dezelfde fase zitten, elkaar opjutten en meetrekken in een neerwaartse spiraal is echt een drama. En tel daarbij nog de boevenstreken van onze kleine papegaai op en de ramp is bijna niet meer te overzien.

Heus, ik blijf het heel bijzonder vinden dat nu nét ik zomaar mamma mag zijn van een tweeling. Nog nooit heb ik 'tweelingmamma zijn' echt als lastig ervaren, maar de afgelopen weken zijn er momenten dat het daar aardig dicht bij in de buurt komt.

 

En nee, natuurlijk stuiteren Roos en Jurre niet de hele dag. Nee gelukkig niet, ik denk dat ik ze dan al lang bij de vuilnis had gezet. Tussendoor kunnen ze soms ook heel lief spelen, maar er zijn dagelijks wel heeeeeeeeel veel momenten dat ze niet te houden zijn!!!

En nu de feestkoorts al ruim ACHT weken aanhoudt (Sint Maarten, Sinterklaas, trakteren kinderdagverblijf, afscheid nemen kinderdagverblijf, 2x verjaardag vieren, Kerstmis…) ben ik het irritante gedrag meer dan zat. Met strenge regels probeer ik dagelijks de boel in het gareel te houden.

Wie door het huis rent en gilt, mag z’n laarsjes en jas aantrekken en dit gedrag buiten in de achtertuin voortzetten. Wie speelgoed afpakt van de ander, slaat, schopt, aan de haren trekt of bijt mag –afhankelijk van het delict– even afkoelen op de gang. Maar om nu te zeggen dat de invoering van deze regels helpt? Nee, dat gevoel heb ik eigenlijk niet! Of toch wel? Want wie weet zou de rust - zonder deze regels- nog verder te zoeken zijn. Of is dat onmogelijk?

'Ach ja, nog even volhouden. Ik schat dat het nog zo’n 6 weken gaat duren. Dus we zijn al over de helft!', roep ik optimistisch tegen Jan. Het waait wel weer over.

Ooit... ergens na oud en nieuw, het trakteren van Stijn op het kinderdagverblijf (2 januari), verjaardag Stijn (5 januari), Opa Harry's verjaardag (8 januari), 1e keer wennen op de basisschool Roos (9 januari), 1e keer naar de Buitenschoolse Opvang Jurre én Roos (16 januari), verjaardag oma Wilma (1 februari), 1e keer wennen op de basisschool Jurre (5 februari).

Zucht. En nu ga ik weer aan de knutsel (vandaag ben ik begonnen met voorbereidingen voor de traktatie van Stijn, aanstaande dinsdag). Daarna hopelijk lekker slapen, zodat ik morgen weer fris en fruitig met mijn drie stuiterballen op pad kan!