'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   april 2008 

1 april, maandag

DRAAKJE STIJN 

Soms blijkt opvoeden moeilijker dan je in eerste instantie -toen je nog geen kinderen had- dacht... 

Blijf maar eens rustig en geduldig als je op 't punt staat om te laat te komen, omdat DrakeSTIJN z'n schoenen niet aan wil en rondjes door de kamer rent... Of hou je lachen maar eens in als je eigenlijk streng moet zijn.

Stijn heeft een oudere broer en zus van wie hij 'DrakenStreken' kan afkijken. Maar dat is toch iets te simpel geredeneerd, want onze DrakenSTIJN doet en verzint dingen die Jurre n Roos (zelfs met z'n tweetjes) nooit voor elkaar hebben gekregen. 

Daarnaast vertoont hij DrakenDriftAanvallen. Aanvallen waarbij hij over de vloer van bijvoorbeeld de supermarkt rolt, waarbij hij wild met armen en benen om zich heen maait. Of waarbij hij op extreem luide toon diverse (scheld)woorden door de winkel krijst. Waarbij het gehele winkelend publiek gerriteerd omkijkt en denkt: als dat mijn kind was, dn wist ik het wel!!'. Juist. Zo'n Draak dus.

Op zo'n moment kan ik maar n ding doen, namelijk (uiterlijk ;-)) gewoon rustig blijven. Van Roos n Jurre ben ik gewend dat ik ze kon afleiden door bijvoorbeeld een kleine opdracht te geven zoals bijvoorbeeld 'Leg jij deze bananen in de kar' of  'zie jij waar de komkommers liggen?' of 'welke dropjes zullen we kopen?'. Bij Stijn werkt dit dus niet. Als hij er de brui aan geeft, dan vliegen de bananen en dropjes door de winkel.

Jurre en Roos hebben - als twee- en driejarigen - ook heus hun buien gehad. Ook in winkels... maar de heftigheid van de buien van DrakenSTIJN hebben ze bij lange na nooit gehaald. Zucht.

Dus 9 van de 10 keer kies ik ervoor om hem tijdens een rondritje supermarkt (ook al gaat het maar om een paar boodschappen en zou 'n mandje ook voldoende zijn) in het zitje van het winkelwagentje te zetten. Gewoon voor de veiligheid van iedereen ;-)

Soms, heel soms, geef ik hem een eigen karretje; zo'n winkelwagentje in het klein. Maar ook dit is niet bepaald zonder risico's. Met een blij hoofd rent Stijn enthousiast de hele winkel door. Dit alternatief werkt alleen tijdens daluren van de supermarkt, want anders kun je er vergif op innemen dat er GROTE ONGELUKKEN gebeuren.

Het is ons er eentje. Die Stijn.

Een kleine eigenwijze drol.

Een heuse Draak

En tegelijkertijd (want onze Draak is erg veelzijdig ;-)) zooo vreselijk lief, gezellig, zorgzaam en aanhankelijk!

 

 

3 april, vrijdag

TITUS

En plotseling is daar de dag dat de driejarige mij verbaal corrigeert. Die dag kwam onverwachter en sneller dan ik ooit gedacht had. 'Kom Titus, til je been eens op', zei ik namelijk tegen hem tijdens het aankleden vanmorgen. 

Streng -dat heeft hij vast en zeker van zijn vader?- keek hij mij aan. Met die grote bruine ogen. En hij zei ZEER LUID EN DUIDELIJK: 'Ik heet geen Titus, mama. Ik heet (g)ewoon Stijn

Ik kwam niet meer bij. Viel achterover op het bed van het lachen. Daarna knuffelde ik Stijn, die op zijn beurt weer verbaasd was over mijn plezier.

 

Stijn commandeert luid schreeuwend 'HALLO, IEMAND MIJ EVEN DUWEN?'  (foto hiernaast)

Foto hieronder: een blij gezicht nadat hij een duwtje heeft gekregen.

 

ROZE EN BLAUWE PAPIERTJES

Het is dinsdag. Ik haal Stijn van het kdv en rijd vervolgens verder om Jurre en Roos van de bso te halen. 

We zitten in de auto in de auto op weg naar huis, als Jurre vraagt: 'Mamma, mag ik eens een keertje zien hoe jouw rijbewijs eruit ziet.'

'Ja hoor dat mag wel', antwoord ik. 'Ik kan 'm je zo laten zien. Het rijbewijs zit namelijk altijd in mijn tas. Maar het is niets bijzonders hoor. Het is een roze papiertje met wat letters en een fotootje erop.'

'Oh ja', roept Jur enthousiast. 'Ik weet 't al. En als jongens hun rijbewijs halen dan krijgen ze een blauwe'.

 

      

5 april, zaterdag

BALLORIG

 

9 april, woensdag

FEESTGEDRUIS

Jurre en Roos hebben vandaag feest op school: de juffen vieren hun verjaardagen. Roos gaat in sportkleding en Jurre wil graag verkleed als ridder. Hoewel Stijn nog niet naar school gaat, wil hij deze woensdag natuurlijk k een ridder zijn. 

Gewapend met een zwaard rent hij joelend door het huis. Hij zet een piratenhoed - in de vorm van een fietshelm - op. Neemt een aanloop en springt op, over en van de bank. Hmmm... auditie voor Piet Piraat is niet meer nodig. 

's Middags komen sportvrouw Roos n ridder Jurre weer uit school. En wordt de feeststemming thuis voortgezet. Stijn rent achter Roos en Jurre aan en zodra ze weer bij elkaar zijn, draaien de rollen om en rent hij weer weg en rennen zij achter hem aan. Dit alles gaat gepaard met veel... hl veel gejoel en gegil. 

Ik laat ze even uitrazen in de hoop dat ze het snel zat zijn. Maar nee... van stoppen wil geen van drien ook maar iets weten. Hooguit af en toe een time-out bij mij op schoot omdat de n de ander per ongeluk weer een blauwe plek heeft bezorgd.

Tjonge, lekker rustig hoor zo'n woensdagmiddag!

 

 

10 april, donderdag

ZUSTERLIEFDE

Op de wc is Stijn al helemaal ingeburgerd. Luierdoekjes zijn voor babies. Grote mensentoiletpapier is hot. Ik ben dan ook niet verbaasd wanneer ik vanuit de gang Stijn het bekende riedeltje "Mammaaaaaa, ik heb poehooeeeeeep (g)edaan!" hoor roepen.

Maar... als ik in de wc aankom staat Stijn op handen en voeten met zijn billen omhoog. Roos heeft n (echt 1! ieuwwwwwww) velletje toiletpapier in haar hand en is daarmee zijn billen aan het afvegen!!!

Als dat geen ware zusterliefde is ;-)

(vervolg) DRAKENSTIJN...

Ridder DrakenSTIJN houdt van hoofddeksels. En dan heb ik het over 'echte versies' zoals fietshelmen, gele bob-de-bouwer-varianten en politiepetten. Maar ook 'zelfbedachte' versies zoals een vergiet, een doos of een omgekeerde onderbroek.

Vanmorgen kreeg Stijn hernieuwde inspiratie voor 'zijn zelfbedachte ridderhelm': de KOPTELEFOON van de kindercomputer.

Onze koptelefoon had een snoer waarmee je 'm in de computer kon pluggen. Ja 'had' als in 'verleden tijd' want zo dacht Stijn: 'Een ridderhelm hoort geen draad te hebben'. En dus heeft hij de kinderschaar gepakt en de koptelefoon van zijn snoer ontdaan. Probleem opgelost. Vindt Stijn.

*Snik*

En natuurlijk dient creativiteit n zelfredzaamheid gestimuleerd te worden, maar bij DrakenSTIJN mag 't wel ietsepietsie minder....


12 april, donderdag

EERSTE ZWEMLES

Het is acht uur 's ochtends. En voor n komen de kinderen met een of twee slaperige ouders de kleedkamer van het zwembad binnen druppelen. Het kleine groepje bestaat uit slechts 6 kinderen! Jan is ook mee. Helaas voor hem blijkt de gedroomde blonde baywatch zwemjuf een stoere zwemmeester te zijn ;-)

Alle zes de kinderen zitten keurig op het randje bij de trap. Roos doet alles wat Meester Sander zegt. Als hij zegt 'spring' dan doet Roos dit slaafs en ze heeft er reuze veel plezier bij.

Eigenlijk is Roos al watervrij. In tegenstelling tot haar broer. Op het trappetje voelt Jur zich nog een hele piet. Maar even later, zonder bandjes en tot en met zijn oksels in het water, krijgt hij het al snel te kwaad en vloeien zijn waterlanders samen met het zwembadwater.
Meester Sander maakt grapjes en sleept Jur door heel wat moeilijke momenten van deze eerste zwemles heen (zie foto links).

De les duurt 45 minuten. 

Het klimaat is allesbehalve aangenaam. Na afloop ben ik dan ook overhit door het geworstel met te kleine sokken over natte dampende voetjes enzo. 

En zo wordt het uiteindelijk voor iedereen een inspannend ochtendje....

  

12 april, zaterdag

EEN HALF CASHEWNOOTJE...

Na de zwemles rijden we 's middags naar Amsterdam voor verjaardagsvisite. De zon schijnt en na de taart wordt er door Jurre, Roos en Stijn buiten gespeeld.

Het is al tegen etenstijd als we weer naar huis gaan. Op tafel staat een schaaltje gemengde nootjes. Oma Wilma ziet Stijn ernaar kijken. 'Wil je ook een nootje?', vraagt ze. Stijn knikt, kiest een halve cashewnoot en stopt die in zijn mond. We zeggen gedag en rijden weer naar huis.

25 minuten later. We zijn thuis. Het spijkerjasje hang ik aan de kapstok als Stijn zegt: 'Mamma, jeuk!' waarbij hij heftig met zijn vingers in zijn zij krabt. Ik kijk onder zijn trui en hemd en schrik. Zijn romp ziet akelig rood, is gezwollen en heeft grote blazen. Het ziet eruit als een allergische reactie. En wanneer ik in zijn mond kijk, zie ik dat zijn tong ook erg dik is.

Over de oorzaak van dit alles hoef ik niet lang na te denken: de halve cashewnoot! Binnen een paar minuten wordt ook zijn nek vuurrood en zwelt. Evenals zijn oogleden. Hij vergaat van de jeuk en krijgt het benauwd. In allerijl rijd ik met Stijn naar het ziekenhuis waarbij Stijn onderweg bewusteloos raakt.

De arts bevestigt dat het gaat om een allergische reactie. Stijn heeft een anafylactische shock gehad na het eten van een halve (!!!) cashewnoot.  Omdat een allergie opbouwend is, waarschuwt hij alvast voor de volgende keer dat Stijn z'n lichaam in aanraking komt met cashewnoot. De reactie zal dan ng heftiger (en sneller) optreden. En daarbij geldt dat het ook via een ander kan komen. Wanneer Jan een cashewnoot eet en even later Stijn een kus geeft, kan dit al voldoende zijn om Stijn anafylactisch te laten reageren.

Van roodheid en jeuk gaat niemand dood. Maar het is wl levensbedreigend wanneer luchtwegen en/of hart mee reageren, zoals bij Stijn het geval is: moeilijke ademhaling, aanhoudend hoesten, een daling van de bloeddruk, bewusteloosheid (en als je niets doet kan het uiteindelijk leiden tot de dood).

Een paar uur later mag Stijn weer met mij mee naar huis.

Vanaf nu moeten wij altijd een middel in directe nabijheid hebben. Het verwijdt de luchtwegen en laat de bloeddruk stijgen doordat de bloedvaten vernauwen. Het is een goed middel (in de zin van levensreddend) maar helaas wel met een tijdelijk effect. Daarnaast moet altijd 112 gebeld worden voor een ambulance....