'WINTERS  ART'

Wintertjes 2010

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

Jurre, Roos & Stijn   april 2007 

 
1 april, zondag

VRIENDENBOEKJES

Bij Jurre en Roos in de klas circuleren er volop vriendenboekjes. Voor wie het niet kent: het vriendenboekje is het poëziealbum van de eenentwintigste eeuw. Alleen zijn de poëzieplaatjes vervangen door moderne stickers van televisiehelden. Aan de hand van een twintigtal voorgekauwde items geeft het kind een beeld van zichzelf.

Na wat algemene gegevens als naam, adres, e-mail, verjaardag komen vragen als: mijn idool, mijn lievelingseten, lievelingsboek, lievelingsdier, later word ik en andere wetenswaardigheden. Door de voorgekauwde items blijft er erg weinig ruimte over voor de eigen creativiteit. En toch... doe ik volop mee. Want het is leuk! Jurre en Roos vinden het prachtig om in hun eigen boekje te bladeren en bij de foto's aan mij 'voor te lezen' wie wie is.

Hier twee foto's van het boekje van Jurre. Die van Roos is al weken niet meer thuis geweest. Haar boekje gaat de hele klas rond, want Roos wil graag dat iedereen er in schrijft. Nou ja, 'schrijft'. Het is eigenlijk erg komisch, want het gaat hier tenslotte kleuters van 4 (of 5) jaar, die zelf niet kunnen lezen en schrijven. 

Aan het eind van de rit heeft Roos een boekje waarin alle kinderen uit haar klas hebben geschreven, inclusief de juffen. Roos begrijpt heel goed hoe het werkt. Ze zegt: 'Je moet hier schrijven en hier een foto. Het is wel een beetje moeilijk. Je moet het mee naar huis nemen en thuis met je mamma doen!'. En ze heeft gelijk. Zo gaat in werkelijkheid precies. Moeder A schrijft een stuk voor haar dochter of zoon. En ik lees dit stuk vervolgens weer voor aan Roos (of Jurre).

Alleen heeft Roos nog niet door dat je niet altijd 'je mama' nodig hebt om in het boekje te schrijven. Wanneer je zélf schrijven kunt, kun je het natuurlijk ook in je eentje invullen. Maar daar wil Roos niets van horen.

Zo ook toen Roos haar vriendenboekje aan juf Laurien gaf met de vraag of juf er ook in wilde schrijven.

Juf Laurien antwoordde: 'Ik zal het meteen even doen!'. Maar dat zag Roos niet zitten. 'Nee,' riep Roos, 'Je moet het mee naar huis nemen!'.

'Nou,' antwoordde de juf die het boekje van Roos graag snel weer aan Roos terug wilde geven zodat anderen er ook weer in schrijven konden: 'Ik kan er nu wel even hier op school in schrijven'.

'Nee', hield Roos voet bij stuk. 'Je moet er met je mama in schrijven'. 

 

3 april, dinsdag

DRIFTKIKKKER

Stijn is twee jaar en weet wat hij wil. Wanneer Jurre, Roos, Jan of ik hem daarvan af proberen te houden, gilt hij de hele boel bij elkaar. En soms gilt Stijn al bij voorbaat. Erg misleidend. Je denkt dat hem ik-weet-niet-wat voor onrecht wordt aangedaan, maar er is in werkelijkheid NIETS aan de hand. Kortom: een cursus assertiviteit is op dit moment niet aan Stijn besteed.

Vanochtend vroeg moest ik weg: Stijn wegbrengen naar het kinderdagverblijf en daarna door naar mijn werk. Van te voren geef ik Stijn een waarschuwing: 'Stijn, nog één minuutje spelen! We gaan zo weg.'

De minuut is voorbij, maar Stijn wil niet naar het kinderdagverblijf. Er volgt veel gespartel, gegil en geworstel. Stijn wil écht niet. Ik pak hem in de houdgreep. Ik houd hem stevig vast en let niet op de pijn aan mijn trommelvliezen. Ondertussen praat ik vrolijk en rustig tegen hem verder. Ik zeg Jurre, Roos en Jan gedag en ga de deur uit.

Stijn spartelt als een wilde en ik moet goed opletten dat ik 'm niet laat vallen. Met veel moeite - door z'n tegenstribbelen - prop ik hem in z'n autostoel en rijd ik naar het kinderdagverblijf. De hele weg (nou ja, 5 minuten rijden, het kinderdagverblijf is niet zo heel ver weg) roept hij boos: 'Nee, nee'.

Voor het kinderdagverblijf parkeer ik de auto. Ik til Stijn uit de auto en zet 'm op z'n voeten. Stijn besluit nog steeds geen zin te hebben en laat zich op de grond vallen waarbij hij heel dramatisch boos kijkt.

Voor de tweede keer deze ochtend neem ik hem in de houdgreep en breng ik hem naar zijn groep. Ik zet hem voor de deur van zijn groep neer en doe de deur open. Dan weigert hij zélf naar binnen te lopen. En weer til ik 'm op en breng 'm - onder luid protest - naar binnen. Zucht... zou ik er spierballen van krijgen? Dan levert 't tenminste nog iets op ;-))

Als ik Stijn aan het eind van de middag ophaal, is zijn boze bui verdwenen. In de tuin helpt hij mee bij het plantjes water geven.

 

7 april, vrijdag

BLOEMEN EN BELLEN

Tien meter van onze voordeur vandaan stroomt de Vaart. Jurre en Roos hebben een nieuwe fiets en vinden niets leuker dan na het eten nog even langs de vaart te fietsen (of: racen). 

Remmen hebben Jurre en Roos nog niet helemaal onder de knie. Soms rijden ze in volle vaart recht op het water af waarbij ze angstig 'mamma, mamma' gillen. Dan moet ik hard rennen, grijp ze bij hun bagagedrager en behoed ze van een duik in de Vaart.

Soms roept Jurre: 'Oh kijk eens! Wat een mooie bloemen'. Dan moet er gestopt worden om bloemen te plukken. Met paardebloemen en madeliefjes versiert hij zijn fiets.

 

Foto hiernaast: Een andere favoriete hobby is bellenblazen. Jurre en Roos blazen bellen en proberen vervolgens de bellen op te vangen met hun bellenblaasding. Soms vangen ze zelfs een dubbele bel! Hoe groter, hoe beter. En als het lukt zijn ze zooooo blij!  

 
8 april, zondag                                          
Oma leest voor uit 'De dierentuin van Roos'. 

EIEREN ZOEKEN

Wat een lekkere 1e Paasdag! Een heerlijke zon en steeds in slaap doezelen in de tuinstoel in Hilversum. Niets hoeft, alles mag. Maar 'eieren zoeken' hoort er - volgens Roos, Jurre en Stijn - zeker bij. En dus wordt er druk gezocht in de tuin van opa Harry en oma Wilma. 

En na afloop wordt er druk geteld.

Ook Poes geniet van 1e Paasdag. Roos pelt een eitje en Poes eet mee. 

 
9 april, maandag

1, 2 HUPSAKEE

We gaan naar het Kabouterbos en het pannenkoekenhuis in Dronten omdat er later op de dag een kabaretvoorstelling in de schuur wordt gegeven.

Kinderkabaret 1,2 Hupsakee geeft vandaag de voorstelling 'Het verwende prinsesje'. In het paleis van Koning Hugo wordt het dochtertje Wendelien vreselijk verwend. Ze heeft alles wat haar hartje begeert. Materieel gezien ontbreekt het haar aan niets, maar ze speelt altijd alleen.

 

 

Prinses Wendelien leert dat ze zich aardiger moet gedragen, anders wil niemand met haar vriendje zijn. Samen met alle kinderen gaat ze naar buiten - het bos in - op zoek naar een vriendje.

In het bos zien we een jongen in de boom zitten. Het is Tommie. Hij is in een boom gevlucht omdat hij een tijger zag, maar nu durft hij niet meer uit de boom. Wendelien helpt Tommie om naar beneden te komen. Vervolgens gaan we met z'n allen op zoek naar de tijger.

Wanneer Jurre het woord 'tijger' hoort, krijgt hij het Spaans benauwd. 'Mamma, zit er echt een tijger?', vraagt hij met een angstig stemmetje. Als snel blijkt het om een 'alsof tijger' te gaan die ontsnapt is uit het circus omdat hij liever in het bos wilde zijn. Het verhaal loopt goed af. En Tommie wordt uiteraard het vriendje van Wendelien.

 
 

13 april, vrijdag

STRANDDAG

Met 5 jaar ben je leerplichtig, maar... met 4 jaar nog niet! Hoewel het pas de eerste helft van april is, belooft het vandaag een zomerse dag te worden. En dus houd ik Roos en Jur thuis en gaan we naar Bloemendaal (Parnassia)! 

Roos en Jurre bakken taartjes mét vier kaarsjes. 

Het is vloed. Opa Harry en Roos trotseren de zee. In hun fort blijft het droog!!!  

Dappere Roos wil de zee in. Ik ga met haar mee. Verder dan 'mijn knieën' kom ik niet want het water, amper 10 graden, is wel erg koud.

Gelukkig kun je ook leuk spelen in de branding. Roos, Jurre en Stijn rennen, als een stel jonge honden, het water in en uit. 

Stijn is moe. Hij installeert zich op en onder een badhanddoek en doet een tukkie 'in de tent'. Opa Harry en oma Wilma liggen bij de tent te zonnebaden (foto hierboven).

 

Jurre en Roos hebben in het zand iets anders ontdekt. Zandrupsjes. Hoe hoger op het duin, hoe meer rupsjes. Gewapend met een blauw bakje - om de rupsen in te doen - gaan Roos en Jur op jacht.   

 

Foto hieronder: Vier kleine kleutertjes omgeven door zee, strand en lucht. Roos hand in hand met Maud en Joppe. 

Om 17:30 uur is het nog steeds heerlijk weer. We eten op het terras van Parnassia. Tot slot eten we nog een ijsje en dan rijden weer naar huis.

Het is laat... heel laat wanneer Jurre Roos en Stijn (weer zandvrij!) moe en rozig in hun bed liggen. 

Onze eerste zomerse stranddag van 2007. Een dag met een gouden randje.

 

14 april, zaterdag     KINDERBOERDERIJ

 

15 april, zondag    

ALMEERDERSTRAND

Alweer een zomerse stranddag. Met z'n vijfjes gaan we naar het strand. Dit keer dicht bij huis.

Jurre, Roos en Stijn maakt het niets uit of we naar de Noordzee gaan of naar het IJmeer. Water is water en dat is leuk om mee én in te spelen.

Hopelijk volgen er nog meer van dergelijke zonnige weekenden!

 

18 april, woensdag   

Ik heb een afspraak bij de kapper in Hilversum en dus breng ik Jurre, Roos en Stijn naar opa Harry en oma Wilma.

We spelen fijn buiten: voetballen, overgooien, tennissen, klimmen en klauteren, verstoppertje, tikkertje. Jurre, Roos en Stijn vinden het allemaal even leuk.

 

22 april, zondag    

BLOEMENDAAL

Al weer een zondag waarop we in Bloemendaal genoten hebben hebben van strand, zee en het mooie weer.

 

25 april, woensdag    

AQUAPLAY

Het warme weer blijft aanhouden. Gelukkig heeft de loodgieter vorige week een buitenkraantje aangelegd. De plantjes kunnen wel wat extra water gebruiken.

Vandaag is het zo warm in de tuin dat ik overweeg om het zwembad op te zetten. Tot ik de Aquaplay in de schuur (her)ontdek. Binnen een paar minuten staat de waterbaan, gevuld met water, op het gras. De sluizen worden geopend, het veerbootje brengt auto's naar de overkant en in de haven wordt druk gewerkt.

 

26 april, donderdag    

ALMEERDERSTRAND

 

ZOMERGEVOEL

Met dit weer draag ik graag slippers. Het flipflopgeluid in de zomer geeft met hetzelfde verliefde gevoel als een krakend pak sneeuw onder mijn voeten in de winter.

Zo moeder, zo dochter en zoon. Tenminste dat dacht ik en dus heb ik voor Roos en Jur eveneens slippers gekocht. Hmm, dat blijkt geen succes.

Jurre wordt al gek zodra hij ook maar iets tussen zijn tenen denkt waar te nemen en Roos vindt 't ook niet lekker zitten. Nee, Jurre en Roos zweren bij teva's ('teevazen' noemen ze hun sandalen!). Daar kan geen flipflop tegenop!

Maar wanneer Roos & Jur zien dat ik, na een herfst- en winterpauze, mijn mandje nagellak tevoorschijn haal om mijn teennagels een zomerse lay-out te geven, willen ze ook nagellak. 'Mamma, ik wil alle kleuren van de regenboog', roepen ze enthousiast terwijl ze in mijn mandje graaien om te zien welke kleuren erin zitten. Alle kleuren van de regenboog, denk ik? Da's wel erg bont en ik stel voor om wat rustiger te beginnen. Roos krijgt roze nageltjes en Jur twee lichtblauwe grote teennagels. En vervolgens zitten ze allebei keurig stil op een stoeltje te wachten tot ik een teken geef dat de lak droog is en ze weer kunnen gaan spelen!

Goed. Einde verhaal van de gelakte nageltjes, zou je denken. Bij Roos wel. Roos speelt gewoon weer verder. Maar bij Jurre roepen zijn twee gelakte nagels een hoop vragen op. 'Mama, kan mijn nagellak ook smelten?', vraagt Jurre een uurtje later. En vlak voor het naar bed gaan, vraagt hij: 'Mama, kan ik slapen met mijn nagellak? Gaat het er dan niet af?'

Zelfs de volgende dag is hij niet vergeten dat zijn grote teentjes een metamorfose hebben ondergaan. Op straat lopen we de buurvrouw tegen het lijf. 'Ik heb nagellak', deelt Jurre blij aan haar mee. 'Oh mooi!', zegt de buurvrouw. 'Welke kleur heb je?' 'Blauw', antwoordt Jur. 'Blauw is een mooie kleur', zegt de buurvrouw. En Jurre knikt trots.

Even later zijn we op het strand. Jurre speelt ruim twintig meter van mij vandaan. Hij rent het water in en uit en gilt: 'Mama, ik ben in het water geweest en mijn nagellak zit er nog steeds op!' 

Slechts twee mensen kijken verwonderd op, maar meer mensen zijn er vandaag dan ook niet. Dit had ik wel eens meemaken op een overvol strand.....

 

28 april, zaterdag    

Om 9:00 uur zitten we al in Bloemendaal op het terras van Parnassia. Een heerlijke plek om de dag te beginnen!

Opa Harry leert Jurre en Roos "kruiwagentje". De een loopt op handen (en in het geval van Jurre: op onderarmen) en de ander gebruikt de voeten van diegene als handvaten van een kruiwagen. Roos en Jurre worden er reuze melig van.

 

29 april, zondag    

IK EN MIJN PIANO

Vandaag gaan we met z'n vijfjes naar de poppentheater voorstelling 'Ik en mijn piano'.

Jacobus Wieman heeft voor jonge kinderen een muzikale voorstelling gemaakt, waarin kinderen kennis maken met Koos de Pianist die uit zijn rode piano allerlei wonderlijks tevoorschijn laat komen zoals Toontje, Toontje Lager en familie.

Het begint met een jas die maar niet op de goede manier aan wil, en een affiche dat maar blijft omvallen. En als de piano en alle figuren die in het verhaal voorkomen, ineens beginnen te leven, gaan de kinderen daarin vol enthousiasme en plezier mee.

Gedurende de voorstelling worden veel kinderliedjes gespeeld en gezongen en kan het kinderpubliek wegdromen bij het ontroerende danseresje en de ondeugende clown.

 

Een voorstelling vol met poppen, verrassing, vertedering en humor.

 

 

30 april, maandag    

VRIJMARKT

Jurre, Roos en Stijn trekken vanmorgen  oranje kleding aan. En zo gaan we, geheel in stijl gekleed, naar de vrijmarkt.

Koninginnedag is mijn favoriete feestdag! Heerlijk om langs troepjes (en in dit geval vooral speelgoed) van andere mensen te struinen.

Jurre, Roos en Stijn gaan volledig uit hun bol. Met al dat kleingeld blijk je op een koninginnedag een hoop te kunnen kopen.

Roos en Jur doen de aankopen van hun leven, waarbij Roos het vandaag vooral heeft voorzien op puzzels en spelletjes.

Stijn en Jurre hebben alleen oog voor speelgoed met vier wielen! Raceauto's, cabriolets, CARS-auto's, gewone auto's, politie- en brandweerwagens en zelfs een Smart.